Wat gij niet wilt dat u geschiedt, doet dat ook een ander niet
Bij het opgroeien gaan u-e hel steeds meer merken en ervaren: wat kunnen mensen elkaar pijn doen. We zien het soms al bij kleine kinderen. Twee kinderen spelen met elkaar. Een derde komt eraan lopen en een van de tw gaat met de derde mee en de ander blijft verlaten achter. En wat bij jonge kinderen nog gedeeltelijk spel is, groeiproces, dat wordt bij oudere kindere bittere ernst. Wat kunnen er in klassen drama 's afspelen doordat één of enkele kinderen mikpunt zijn van allerlei plagerijen. Wat kan dat een geweldige angst en eenzaatnheid teweeg brengen. Met de zondeval zijn we niet alleen God, maar ook elkaar kwijt geraakt.
door W. Büdgen
Het spel om de macht
Hoewel er door Gods barmhartigheid nog een rem zit op de ontbindende krachten in de samenleving, toch zien we dat de macht der zonde zich meer ontplooit. De wortelzonde van het als God willen zijn, het eigen ik op de troon willen, uit zich in allerlei vormen. Hoe subtiel spelen mensen het spel om dc macht. Maar hoe sterker dergelijke krachten in ons de ruimte krijgen. hoe meer ook we ons bedreigd voelen. De tyran die heerst over de ander moet altijd bang zijn dat die ander hem ten val brengt. Daar waar de liefde gaat wijken, verkeert alles in het tegendeel wat God bedoeld heeft.
Iedereen moet gelijk zijn
De Heere heeft ordening in de samenleving gegeven, gezag, maar ook sociale verbanden, zoals gezin, familie, vrienden.
maar in het bijzonder Zijn gemeente. En hoe heilzaam hebben deze verbanden eeuwen lang al hun funktie. Daarin wordt geborgenheid, liefde, ja de vreze Gods bewaard en ervaren. Maar hoe meer de liefde gaat wijken, hoe sterker deze verbanden zich tegen ons gaan keren.
Gezag wordt tyrannie, allerlei sociale verbanden zoals gezin er. kerk vallen uiteen, en de mens der eenzaamheid gaat zijn surrogaat verbanden oprichten. Dc heilzame sociale kontrole wordt tot een harnas waarin iedereen gelijk moet zijn en denken. Niet de eigen authenticiteit, niet het unieke van elke schepsel Gods krijgt meer dc ruimte binnen de veilige muren van de sociale kring, maar de groepsmoraal, de grijze, grauwe kuddementaliteit wordt ons deel. Steeds sterker wordt ook het verzet tegen hen die daar iets van afwijken. De steeds meer versplinterende gemeenschap valt in steeds kleinere groepjes uiteen.
Je eigen identiteit
Hoe angstig is het leven van de mens die zich zo meer en meer de gelegenheid ontnomen ziet eer. eigen identiteit te verwerven.
Nu zullen jullie denken dat het zo erg nog niet is. De Heere werkt toch nog in dc gemeente, er zijn nog vele fijne gezinnen, we wonen toch nog in een vrij land. Dat is waar, sterker nog. God Zelf zal Zijn waarheid nimmer krenken, maar eeuwig Zijn verbond gedenken. Steeds weer zullen ze komen uit de nieuwe generaties, door goddelijk licht geleid.
Maar daarnaast zien wc ook allerlei vormen van groepsvorming als pseudoverband optreden. Hoezeer wordt jullie denken bepaald door wat anderen van je verwachten? In kleding en taalgebruik, in omgaan met Gods Woord en Gods inzettingen? Onderzoek dat bij jezelf eens eerlijk! Hoe vaak verwacht jij van de ander dat hij zich op een bepaalde manier gedraagt? En hoe snel laat jij dc ander schieten als hij dat verwachte gedrag niet (helemaal) vertoont? !
Etiketten plakken
Hoe snel staan we vanuit deze achtergrond klaar om een etiket op een ander te plakken, om de jongeren om ons heen in te delen. Er. dat heeft ir. veel gevallen niets met onderscheidingsvermogen te maken. Het komt voort uit eigen onzekerheid, uit gebrek aan authenticiteit, uit de begeerte om de ander tc beheersen. Welk een ontstellend verdrietige gevolgen heeft dit alles voor ons gedrag onder elkaar. Probeer dat toch te onderkennen.
Ben je iemand?
Het gaat ten diepste in het leven om heel andere zaken. Niet wat wij zeggen, welke indruk we maken, wat we doen is het belangrijkste, maar wie en wat we zijn.
Echt iemand zijr. heeft te maken met de aanvaarding van onszelf zoals we ons hebben ontwikkeld. Daarmee bedoel ik geen zelfgenoegzame tevredenheid met onszelf, maar een gezond zelfrespekt, eer. aanvaarding en kennen van onszelf in de zwakkere en sterkere kanten van onze persoonlijkheid. Wie zichzelf niet liefheeft, kan heel moeilijk liefde ontvangen en geven.
De meest wezenlijke vorm van zelfaanvaarding komt daar waar wij Gods oordeel over ons leven aanvaarden. Daar wordt beleefd wat genade is. Daar wordt ervaren dat Jezus Christus niets meer van ons verwacht, maar dat Hij alles gaat doen. Dar. hoeven we. en wat is dat een wonderlijke bevrijding, geen stand meer op te houden. Daar mogen we zijn wie we werkelijk zijn: een verloren schuldige zondaar voor God en nochtans voorwerp van Zijn liefde.
Echt authentiek worden we daar waar Christus Jezus alles voor ons wordt. Dan sterven we aan onszelf, maar zijn we eens Anderen. Die liefdegeur doet elk tot liefde nopen.
En die liefde is lijdzaam, handelt niet onbetamelijk, verdraagt alle dingen, gelooft alle dingen en vergaat nimmermeer. Door die liefde wordt ontbindende krachten een halt toegeroepen en zien we dat wat verbroken ligt, weer bijeenkomt.
Die liefde, dat is de gemeenschap der heiligen, dat is de liefde van de leden tot elkaar, omdat haar bron is het Hoofd, onze Heere Jezus Christus.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 11 december 1987
Daniel | 33 Pagina's