DE HEERE ALLEEN DOET WONDEREN!

Volgens de laatste berichten is het opsporingsbevel voor Alexandra Kozorezova ingetrokken. Sinds 1985 verrichtte Alexandra haar werk voor de Verwantenraad ondergronds, wat haar heel zwaar viel, omdat ook haar man Alexei ondergronds moest leven, waardoor ze gescheiden waren van hun kinderen.

Het comité Vrouwenbonden schreef een brief aan de Russische ambassadeur in ons land

namens 17.000 christenvrouwen, om vrijlating van Alexandra Kozorezova. De Heere gaf voor deze beproefde vrouw uitkomst, Hij alleen doet wonderen!

L. P. Moree-Kranenburg

Regionale vergadering 28 oktober 1987 te Ermelo

Het eerste woord dat we in het voorgelezen schriftgedeelte (Psalm 119 : 105-112) tegenkomen is , , WOORD". Zo begint ds. J. C. van Ravenswaay zijn openingswoord deze regionale vergadering in Ermelo.

Als het woord „WOORD" genoemd wordt, zo zegt hij, moeten we bedenken door Wie het „WOORD" aan de kerk is gegeven.

David mocht zeggen: „Uw Woord is een lamp voor mijn voet en een licht op mijn pad". Gods kinderen hebben het nodig, dat de werking van Gods Geest licht in hun hart geeft. Ja, niemand van ons kan dat licht missen op zijn levensweg.

Bij het begin van zijn referaat, , 350jaar Statenvertaling" benadrukt dr. H. A. Hofman wat ds. Van Ravenswaay deze avond reeds heeft opgemerkt, namelijk dat het goed is om de historie te herdenken, om te zien hoe de Heere gegeven heeft dat Zijn Woord in de Nederlandse taal gelezen kan worden.

Zo mogen we dit jaar herdenken het bestaan van 350 jaar Statenvertaling.

We moeten niet denken, dat met de Statenvertaling de Bijbel voor het eerst onder de aandacht van het volk kwam, nee, zelfs in de roomse middeleeuwen kende men de Bijbel reeds in de eigen volkstaal. Wel is er een groot verschil met de Statenvertaling, want in die tijd werden slechts gedeelten uit de Bijbel vertaald.

Verder is in ons land bekend geworden de Duitse Bijbel, die werd vertaald in het Nederlands, en de Deux-Aes bijbel. Beiden waren niet zonder fouten.

Dan breekt het jaar 1618 aan waarin de Synode van Dordrecht is gehouden.

Hoe belangrijk men de vertaling van de Bijbel wel vond, blijkt wel hieruit dat zeven zittingen werden besteed aan de zaken rond de Statenvertaling. De voorzitter van de Synode, ds. J. Bogerman, laat de scherpe tegenstelling zien tussen de Nederlandse situatie en die in het buitenland, waar het vertaalwerk reeds lang achter de rug is.

Het was duidelijk, dat er in Nederland iets gedaan moest worden. Al spoedig was men het er over eens, dat er een vertaling moest komen. Na een brede diskussie werd besloten, dat rechtstreeks vanuit de grondtalen, het Grieks en het Hebreeuws, vertaald moest worden. Over elk hoofdstuk moest een korte inhoudsopgave gegeven worden en bij elke nieuw bijbelboek moest worden aangegeven waar het bijbelboek over ging.

Een heel belangrijk punt was ook, wie het werk moest gaan doen. Ze wilden niet alleen geleerde vertalers, maar ook vrome vertalers. En zo wordt het vertalen opgedragen aan een zestal predikanten, het Oude Testament aan Johannes Bogerman, Wilhelmus Baudartius en Gerson Bucerus en het Nieuwe Testament aan Jacobus Rolandus, Hermanus Faukelius en Petrus Cornelii. Het duurde nog tot 1625 voor men kon beginnen en na twaalf jaar bezig te zijn geweest, in 1637, kon men het werk afronden. In dat jaar hebben drie predikanten de Statenvertaling aangeboden aan de Overheid in Den Haag. Helaas heeft ds. Bogerman dit eindresultaat niet mee mogen maken, een week voor de aanbieding is hij overleden.

Er is natuurlijk veel meer te zeggen rondom deze Statenvertaling, doch de beschikbare ruimte laat dit niet toe. We kunnen niet dankbaar genoeg zijn voor deze vertaling, die de Heere zelf aan de kerk van Nederland heeft gegeven. Met deze woorden eindigt dr. Hofman zijn referaat, dat met veel aandacht werd aangehoord.

Na een gezellige pauze, waarin koffie met heerlijke eigen gebakken cake werd aangeboden, wordt door het oudste lid van de vereniging van Ermelo op gevoelvolle wijze een bij deze avond passend gedicht voorgelezen.

Na de beantwoording van de vele gestelde vragen, besluit ds. Van Ravenswaay met een kort dankwoord de vergadering en verzoekt dr. Hofman te willen eindigen met dankgebed. De kollekte voor de vakantieweken gehandicapten bracht ƒ 629, 95 op.

C. Guiljam-Melis

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen