Vliegen voor de MAF

Vliegen voor de MAF Vraaggesprek met Samuël A Gay, vice president van de MAF, door drs. G. Nieuwenhuis en Arjen de Korte.

„Toen mijn vrouw en ik tien jaar geleden de Heere leerden kennen en wij een persoonlijke relatie met de Heere kregen, voelden we dat Hij een opdracht voor ons had, namelijk aktief werkzaam zijn in de zending-". Aan het woord is de heer Samuel A. Gay, afgevaardigde van de Mission Aviation Fellowship (MA.F.), die onlangs in Nederland was om het door middel van akties bijeengebrachte geld, ten behoeve van een nieuw vliegtuigje, in ontvangst te nemen. Ter vervanging van een op Irian Jaya neergestorte Twin Otter ontving de heer Gay via het Deputaatschap Bijzondere Noden 100.000 dollar. Wij hadden een gesprek met hem en zijn vrouw en vroegen allereerst hoe zij bij de M.A.F. betrokken waren geraakt. De heer Gay vertelde dat hij voelde dat hij zijn baan als vice-president van de New Yorkse effektenbeurs op moest geven, hoewel hij nog niet wist wat zijn volgende werkzaamheden zouden zijn. God liet hem uis en Arjen de Korte. echter zien waar hij heen moest gaan. Na een oriënterend gesprek met de M.A.F. was hij er nog niet van overtuigd dat dit de juiste weg was. Het bleef hem bezig houden. Moesten zij de oostkust verlaten, verhuizen en zonder salaris bij de M.A.F. gaan werken? Na veel gebed konden zij toch een brief schrijven waarin hun besluit om zich voor de M.A.F. beschikbaar te stellen werd uiteengezet. Op datzelfde ogenblik stuurde men vanaf het hoofdkwartier van de M.A.F. een brief naar de heer en mevrouw Gay, waarin hen werd meegedeeld dat de Heere hen had aangewezen en dat de M.A.F. graag van hun diensten gebruik zou maken. Deze brieven kruisten elkaar, en dit is voor de heer Gay nog steeds een oorzaak van verwondering. God heeft wegen gebaand en geopend, om dit alles mogelijk te maken.

Ontstaan

De M.A.F. werd kort na de oorlog

opgericht door Jim Truxton, Grady Parrot en Betty Greene, drie piloten van een organisatie, met als doel zendingsorganisaties over de gehele wereld te helpen om het Evangelie te verbreiden. Betty werd de eerste pilote van de organisatie. Het eerste werkgebied was Mexico. Door de jaren heen is de M.A.F. erg gegroeid. Het aantal landen waar de M.A.F. aktief is, nam toe. Er werden meer bases gebouwd en er werden tientallen vliegtuigen gekocht en piloten aangenomen. Momenteel ligt het grootste en drukste werkterrein op Irian Jaya en Papoea Nieuw Guinea, waar met 17 vliegtuigen en een omvangrijke staf. van piloten, onderhoudsmonteurs en ondersteunend personeel gewerkt wordt. Er worden ook veel vluchten voor onze zending uitgevoerd.

Het oorspronkelijke doel is nog altijd hetzelfde: „Men vliegt om anderen te helpen het Woord van God te verkondigen. De M.A.F. maakt gebruik van de moderne techniek om zending mogelijk te maken tot in de meest onherbergzame gebieden*'.

Wel wijst de heer Gay er op dat er een aspekt bijgekomen is. In landen zoals Mali, Bangladesh en Mozambique waar de M.A.F. niet voor de zending mag vliegen en ook niet als M.A.F. toegelaten wordt, is een afzonderlijke organisatie opgericht die de regering helpt bij het transport van voedsel. Op die wijze probeert ze toch haar doelstelling om iets van de boodschap van het evangelie uit te dragen te verwezenlijken en steun te geven aan de kerken in die landen. Het is gebleken dat deze benadering begrip bij verschillende regeringen heeft gekweekt en hun welwillendheid ten opzichte van de M.A.F. vergroot heeft. Als voorbeeld noemt de heer Gay Indonesië. Daar mocht een vliegtuig van de M.A.F. na persoonlijke toestemming van president Soeharto worden ingevoerd. Momenteel worden er pogingen ondernomen om toestemming te krijgen voor het invoeren van een twin-otter.

M.A.F.-direkteur Max Meyers is hiervoor persoonlijk naar Djakarta gegaan om de zaak daar te bespreken met de Indonesische regering. Tijdens zijn reis ontmoette de heer Meyers wegens een vertraging, in een wachtkamer op het vliegveld van Biah op Irian Jaya christelijke Indonesische politici en militairen, die na een gesprek hun invloed bij President Soeharto zullen aanwenden, en een goed woordje zullen doen voor de M.A.F. De heer Gay zei in deze weg Gods hand te zien.

Piloten

„Hoe word je een piloot bij de M.A.F.? ", was een vraag die bij ons opkwam. De heer Gay vertelde direkt dat de organisatie

niet de vliegtraining verzorgt, en dat alleen een piloot met een flink aantal vlieguren bij hen kan solliciteren. Bij het eerste gesprek wordt hen gevraagd naar hun geloof en hoe hun relatie met God is. Daarna volgen de mannen een twee-jarige bijbelschoolkursus. Blijken zij na een paar tussentijdse toetsen acceptabel te zijn, dan worden zij verplicht een monteursdiploma te halen.

Ook dit onderdeel van de opleiding moeten zij volledig zelf bekostigen. Man en vrouw — om veiligheidsredenen accepteert de M.A.F. alleen getrouwde piloten — moeten toegewijd zijn aan het werk op het vaak afgelegen zendingsterrein. Met het werk moeten zij zich gelukkig voelen. Hier wordt ook naar gevraagd in een diepgaand gesprek met M.A.F.-medewerkers (psychologen en mensen , , uit het veld"). Deze vragen naar hun bedoelingen en ervaringen. Dit comité wijst hen af of beveelt hen aan. De stap volgend op deze aanbeveling is het werven van fondsen. Aangezien de M.A.F. geen lonen betaalt, moeten piloten bij kerken, vrienden of organisaties aankloppen om financiële steun, om zo in het onderhoud van hun gezinnen te voorzien.

Het kost een piloot ongeveer zeven jaar om aan al deze verplichtingen te voldoen. Na een laatste examen waarbij , , the weak ones" afvallen, levert de overgebleven groep geen problemen meer op. Zij moet alleen nog aan een laatste veld-werk-training deelnemen, alvorens het echte werk kan beginnen.

„Zo", besluit de heer Gay, „komt de M.A.F. aan haar piloten en monteurs, die met de vliegtuigen of helikopters vliegen, of daaraan het onderhoud verzorgen".

Afhankelijkheid

„Zowel vliegtuigen als piloten worden financieel gedragen door kerken, partikulieren en organisaties. Meestal kopen we een vliegtuig tweedehands, en onze monteurs knappen het dan helemaal op. We hebben maar drie nieuwe vliegtuigen. Soms krijgen we ook vliegtuigen, maar die zijn vaak ongeschikt voor ons soort werk. Zo'n gift accepteren we natuurlijk wel, maar vaak verkopen we dat vliegtuig weer en gebruiken het geld voor andere aankopen".

De heer Gay toonde ons een kaartje waaruit bleek dat de M.A.F. in meer dan twintig landen vliegt, werk biedt aan ruim 340 gezinnen en dat er wereldwijd 143 M.A.F.-vliegtuigen vliegen, ten behoeve van ..geïsoleerd levende mensen, die volledig afhankelijk zijn van de M.A.F. wat betreft medische zorg. ontwikkelingshulp en zending".

Veiligheid

Een basis-eis die gesteld wordt aan de piloten is dat ze getrouwd zijn. Volgens de heer Gay kan een ongetrouwde piloot geen basis bemannen en hebben ongetrouwde piloten, doordat ze geen thuis hebben dat elke avond weer wacht, de neiging om te veel en te lang te vliegen.

Vier jaar geleden kreeg de M.A.F. 500.000 dollar van een niet christelijke Amerikaanse organisatie, met de opdracht het te besteden aan een studie naar veiligheid.

Het onderzoek resulteerde in drie veranderingen om de vliegtuigen veiliger te maken. Ten eerste veranderde de M.A.F. de plaats en volgorde van de vliegstoelen, zodat de piloot bij een „crash" niet in zijn stoel komt klem te zitten, dus bij een brand sneller kan ontsnappen. In de Verenigde Staten heeft de regering deze nieuwe volgorde tot standaard-eis gemaakt bij alle nieuwe kleine vliegtuigjes. Ook veranderde men de benzinetoevoer. Als de leiding breekt bij een ongeluk, wordt de benzinetoevoer onmiddellijk gestopt en zo wordt de kans op een brand kleiner. Als derde maatregel is de rolbeugel in de cabine geïntroduceerd.

Deze moet de piloot bij een ongeluk beschermen. Er zijn echter piloten in Irian Jaya die weigeren deze

rolbeugel in hun vliegtuig te laten bevestigen, omdat ze dan meer voedsel en materiaal voor de zending mee kunnen nemen.

Ondanks de hoge veiligheidseisen verloor de M.A.F. in mei 1987 een twin-otter, het grootste vliegtuig van de M.A.F. op Irian Jaya dat twintig personen kan vervoeren.

In 1986 deden zich binnen de organisatie geen ongelukken voor. Omdat in bergachtige landen de meeste ongelukken veroorzaakt worden door bewolking mogen M.A.F.-piloten niet in de wolken vliegen. „Veiligheid gaat boven alles", aldus de heer Gay, en hij wijst op de grote verantwoordelijkheid ten opzichte van de zendingsarbeiders, hun gezinnen en hun werk. Ook kan de organisatie door de nadruk op de veiligheid bij regeringen vertrouwen winnen.

Een vliegtuigongeluk heeft altijd een enorm effekt op het gebied waar de piloot vloog. De zendingsmedewerkers en dorpsbewoners kenen hem vaak goed. Ook andere piloten en M.A.F.-medewerkers worden sterk aangegrepen door een bericht van een ongeluk.

De heer Gay wijst er ook op dat voor vliegen en werken op een zendingsterrein het gebed erg belangrijk is. Voor elke vlucht wordt er gebeden om een veilige vlucht en erna wordt er gedankt voor een behouden aankomst.

Relatie

Tenslotte informeerden we hoe de relatie is tussen de M.A.F. en de Gereformeerde Gemeenten. De heer Gay kwalificeert die als „wonderful", en zegt erg dankbaar te zijn voor de financiële steun die vanuit ons kerkverband wordt gegeven.

Ook weet hij geen land, waarmee zijn organisatie meer band heeft, dan Nederland. Die band staat in het teken van „love, concern and fellowship" (liefde, zorg en gemeenschap).

Bij het afscheid vroeg de heer Gay ons of ook wij wilden bidden om Gods zegen over dit mooie en gevaarlijke werk. Aan die zegen is immers ook voor de M.A.F. alles gelegen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen