ONZE GEHANDICAPTE VERRE NAASTE

Onderstaande brief ontvingen wij in oktober van zuster Van Rossum, die na haar verlof, het werk onder de gehandicapten in Igede is begonnen. Zij schrijft: „

Toen ik gevraagd werd, iets te schrijven over de gehandicapten in Igede, dacht ik: waar te beginnen en waar te eindigen. Ik begin maar bij het laatste voorval, waar ik steeds aan moet denken. In januari van dit jaar kwam een blinde jongeman Johnson, in de werkplaats om te werken met bamboe, touw en raffia. Hij was altijd opgewekt en werkte hard. Een paar maanden geleden begon de blinde evangelist mr. Ibu hem braille te leren. Hij deed zo zijn best, want hij wilde zelf de Bijbel leren lezen.

In september wilde hij een paar weken naar huis voor het jaarlijkse Yamfeest. Toen hij terug kwam voelde hij zich niet fit en werd een paar dagen later bewusteloos en uitgedroogd in het ziekenhuis opgenomen. Na een infuus knapte hij wat op, begon weer te praten en te eten, maar een week later was hij plotseling overleden. Dan komen de vragen....? !?

Juist deze man die zoveel voor de andere gehandicapten betekende, die zo graag zijn Bijbel wilde leren lezen! Alleen de Heere weet het antwoord.

Wij kunnen niet in eikaars hart kijken, maar Johnson leefde als een Christen, en ik hoop dat hij in die plaats is waar geen zieken en blinden zijn, waar hij geen braille nodig heeft.

Het gaat met de gehandicapten niet altijd zoals wij dat zouden wensen. Martina. een verwaarloosd rooms meisje, kwam enkele jaren geleden mijn hulp vragen. Het was een oud polio-geval. Ze werd geopereerd, kreeg beugels en krukken en kon weer wat uit de voeten. Ze leerde naaien op een naaimachine.

Vorig jaar kwam de pastoor haar opzoeken en zei dat de kerk nu verder voor haar moest zorgen. Martina ging dus naar huis met een naaimachine, ver van hier. Ik hoorde steeds berichten dat ze haar best deed en voor haarzelf kon zorgen. Toen ik in mei terug kwam in Igede was ze opgenomen in ons ziekenhuis. Ze was zeven maanden in verwachting en niet getrouwd. Niemand keek naar haar om, ook niet toen zij eind juni geopereerd werd. Ze heeft nu een gezond kind.

De man die volgens Martina de vader is, beweert Martina niet te kennen. Martina is ook een mens door God geschapen, hoewel wij het met haar handelingen niet eens zijn. kunnen we ze toch niet om laten komen met dit kind dat ook weer op onze weg geplaatst werd. Allemaal raadsels, maar wij weten dat God alles bestuurt naar Zijn wil. Ook met de opzet van het nieuwe centrum hebben wij tegenslagen ondervonden. Toch gaan wij verder in het vertrouwen dat de Heere zal zorgen. De Heere Jezus Zelfheeft een voorbeeld gegeven in het opzoeken van hen die bij de mensen veracht waren. Ik hoop dat wij dat voorbeeld mogen volgen, dat de Heere velen zal helpen in hun lichamelijke gebreken, maar vooral dat Hij tegen velen zal zeggen: , , Uw zonden zijn u vergeven!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen