De preek en maandag
Een merkwaardige titel vind je misschien ? De preek hoort toch bij de zondag? Zondag is de dag des Heeren: dan gaan we naar de kerk. We luisteren naar het Woord van God. Zo hoo het en we zullen niet gauw een dienst verzuimen. Het is eigenlijk maar goed dat de zondag er is. Dan zijn we tenminste eens een dag uit de dagelijks sleur van werken, studeren of waar we het verder zo druk mee hebben. Het is goed dat er een dag afgezonderd is, waarop we ons eens kunnen bezinnen en naar he Woord van God luisteren
door C. G. van Kralingen
Denk jij er ook zo over? Ja zeker, zul je zeggen, zo hoort het toch? Dat klinkt heel mooi en er zit in het bovenstaande veel waars. Toch is er ook iets in deze redenering dat niet klopt. In het bovenstaande wordt namelijk de dienst van de Heere beperkt tot de zondag en de zondagse preek.
De zondag en de rest van de week
Het lijkt erop alsof de preek bij de zondag hoort en ons op maandag niets meer te zeggen heeft. Maandag en de andere dagen van de week moeten we werken, studeren en dan hebben we het heel druk. Maar dat mag toch? Of sterker nog: dat moet toch? Wc moeten toch onze arbeid zo getrouw verrichten als de engelen in de hemel?
Nee, we hinken (hoop ik) niet zo erg op twee gedachten, dat we zondags braaf naar de kerk gaan, en ons op maandagmorgen al snel weer mengen in de diskussie over sportuitslagen en tv-programma's. Maar ja, in de week zal er toch gewerkt moeten worden? We moeten er zelfs op zondag al moeite voor doen om niet aan die moeilijke repetitie engels of natuurkunde op dinsdag te denken.
Wie van ons zal zich hier niet in herkennen? Het is inderdaad zo dat wij geroepen zijn ons dagelijks werk trouw te verrichten. En arbeidsvreugde is ook beslist een zegen. Maar hoe vaak denken we in de week nog eens terug aan het Woord dat we op de eerste dag van de week hebben meegekregen? Het gaat erom: wat is nu het belangrijkste in ons leven? Ook in ons dagelijks leven. Ik wil dan ook de volgende stelling aan je voorleggen: de prediking is er niet alleen om de zondag mee te vullen, maar heeft betekenis voor het hele leven, ook iedere dag van de week.
Om dit duidelijk te maken moeten we eerst bedenken wat de prediking nu eigenlijk is.
De prediking
De prediking is de verkondiging van het Woord van God zoals dat in de Bijbel aan ons is geopenbaard.
De apostel Paulus vat de inhoud van de prediking heel kort en kernachtig samen in 1 Cor. 2 : 2: .Jezus Christus en Dien gekruisigd".
Jezus Christus, Die naar deze wereld gezonden is als Zaligmaker. Lees maar in Joh. 3:16: , Alzo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gezonden heeft, opdat een iegelijk die in Hem gelooft, niet verderve. maar het eeuwige leven hebbe". Door Zijn lijden en sterven is er verzoening met God mogelijk.
Hij heeft daartoe Zelf de weg geopend (Joh. 14:6). De opstanding van Jezus is er het bewijs van. De prediking is de verkondiging van deze blijde boodschap temidden van een zondig en schuldig mensengeslacht. Daarom noemt Paulus de prediking ook de „bediening der verzoening" in 2 Cor. 5:18. Maar deze boodschap moet wel geloofd worden. Geloof in Hem betekent eeuwig leven, maar ongeloof betekent de eeuwige dood (zie ook Joh. 3 : 36).
Meer mogelijkheden zijn er niet: we geloven in Hem of we geloven niet in Hem. Het wonder is nu dat God ook Zelf dit geloof geeft. De Heilige Geest, die het Woord indraagt in de harten van zondaren, en hen zo wederbaart. geeft daarin het geloof. Dat geloof doet ons onze zonden van harte belijden en doet ons ook de verzoening zoeken bij Hem, bij Wie het alleen te krijgen is, door Zijn genade. Dit komt ook openbaar in ons leven: onze „oude" mens, onze zondige natuur, gaat afsterven en de „nieuwe" mens. die naar het evenbeeld van God geschapen wordt, komt steeds meer openbaar.
Waarom is deze prediking nu ook voor het leven van elke dag van het grootste belang?
1 De tijd is kort
Iedere dag brengt ons een dag dichter bij onze dood. Er is in ons leven niets zekerder dan de dood. Dit is geen zwartkijkerij maar het is de realiteit, de waarheid.
En onze dood betekent het oordeel en onze eeuwige bestemming: eeuwig leven of eeuwige dood. Daarom moeten we voorbereid zijn op de ontmoeting met God. De zaak kan geen uitstel lijden. We moeten dan ook eigenlijk naar iedere preek luisteren alsof het onze laatste zal zijn.
Als de prediking ons op zondag niet tot bekering heeft gebracht kan het toch ook niet wachten tot de volgende zondag? We weten immers niet of we die dag nog zullen beleven. Wees ook daarom in de week met het Woord van God bezig.
Vergeving: iedere dag nodig
De boodschap van zonde en genade is iedere dag opnieuw nodig. Iedere dag zijn er weer nieuwe zonden, ook in het leven van Gods kinderen, waarvoor vergeving nodig is.
We hebben dan ook elke dag van de week „de bediening der verzoening" nodig. Dit is zelfs één van de kenmerken van Gods ware kerk, zoals beschreven in art. 29 van de NGB: , , Alzo nochtans niet. alsof er nog geen grote zwakheid in hen zij, maar zij strijden daartegen door de Geest al de dagen huns levens, nemende gestadiglijk hun toevlucht tot het bloed, de dood. het lijden en de gehoorzaamheid des Heeren Jezus, in dewelken zij vergeving kunnen hebben, door het geloof in Hem".
Hebben wij het Woord van God zo al nodig gekregen?
Dan wordt het voor ons de bron van ons leven die wij boven alles liefhebben.
3 Vernieuwing van ons leven
De Heilige Geest gebruikt het Woord — en dus ook het gepredikte Woord — ook om ons leven te vernieuwen. We gaan dan weer vragen naar de wil van God in alle dingen. Hem te dienen, vrezen en liefhebben wordt ons vermaak. Het Woord roept daar ook krachtig toe op. Lees bijvoorbeeld maar eens 1 Petr. 1 : 13 t/m 2 : 17.
Dat ook dit voor alle dagen van de week geldt wordt ook treffend geïllustreerd in het antwoord van Zondag 38 van de HC over het vierde gebod: „dat ik al de dagen mijns levens van mijn boze werken ruste, de Heere door Zijn Geest in mij werken late, en alzo de eeuwige sabbat in dit leven aanvange".
4 Het richtsnoer voor ons leven
De vragen in ons leven kunnen — juist ook als we jong zijn — veel en moeilijk zijn. Denk maar aan vragen rond de studie, beroepskeuze, verkering, sexualiteit, oorlog
en vrede en ga zo maar door. Vaak word je met deze vragen juist in de week gekonfronteerd. Het is dan goedje tc realiseren, dat het Woord van God ook over deze zaken licht verschaft. Deze dingen moeten en mogen dan ook een plaats hebben in de zondagse prediking. Dit betekent niet altijd een pasklaar en eenvoudig antwoord. Vaak zul je al biddend en studerend een antwoord moeten zoeken. De prediking helpt daarbij.
Op dit gebied ligt er ook voor de jeugdvereniging een belangrijke taak. Wat een zegen is het als jongeren op een (bij voorkeur doordeweekse) avond samen kunnen komen om deze dingen tc bespreken, daarbij geleid door het Woord van God. Zie ook Ps. 119:9 en 105 en lees in dit verband ook het bekende hoofdstuk Prediker 12 nog eens door.
De preek en maandag!!
Uit het bovenstaande is duidelijk dat de preek alles met „maandag" te maken heeft (en dus ook met dinsdag tot en met zaterdag) Om je te helpen ook in de week nog met de zondagse preek bezig te zijn, hierbij enkele suggesties:
- Probeer in ieder geval de tekst, het thema, en de „punten" te onthouden. Als je dit moeilijk vindt, schrijf ze dan rustig tijdens de dienst op. Je kunt er dan in dc week nog eens aan denken en het betrokken bijbelgedeelte nog eens overlezen.
- Als er een vraag is gerezen naar aanleiding van de preek, leg hem dan in de week rustig eens voor aan de predikant of ouderling.
- Probeer bewust en systematisch iedere dag (bijvoorbeeld voordat jc naar bed gaat) nog eens aan de afgelopen zondag te denken. Vraagje dan nog eens af: „Wat had de prediking mij te zeggen en wat heb ik er mee gedaan? "
De preek van altijd
Ik wens dat je door Gods genade voor het eerst of opnieuw eens een preek zult horen, die je niet alleen tot en met zaterdag bij blijft, maar die jcje hele leven niet meer zult vergeten! En dat kan ook voor jou nog. Lees het maar in 1 Petr. 1 : 23-25 „Gij. die wedergeboren zijt. niet uit vergankelijk, maar uit onvergankelijk zaad, door het levende en eeuwigblijvende Woord van God.
Want alle vlees is als gras, en alle heerlijkheid des mensen is als een bloem van het gras. Het gras is verdord, en zijn bloem is afgevallen: maar het Woord des Heeren blijft in der eeuwigheid: en dit is het Woord, dat onder u (ook onder jullie) verkondigd is".
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 13 november 1987
Daniel | 32 Pagina's