Inkeer

U weet toch van de kinderen die honge en van de radeloze moeders zonder b Van de verpauperden die langzaamaa verglijden van eenzaamheid naar overschilligheid en dood?

Daar zijn gevangenen in concentratieka die zonder uitzicht door de jaren gaan Verwoesting, wreedheid, eindeloze brachten hun merk op aller eeuwen aan.

Daar is zoveel verdriet en daar zijn zoveel zorgen, de wereld gaat ten onder aan zichzelf Blijft nu Uw licht voorgoed voor ons verborgen, wordt onze aarde werkelijk een hel?

Wat hebben wij Uw schepping gruwe geschonden. Sta op, o God, wij zijn in grote nood. Vergeef ons toch, vergeef ons onze z Kom ons te hulp, de lucht is vlammend rood.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen