Huishoudelijke vergadering

Op dinsdag 22 september 1987 zijn afgevaardigden van bijna alle bij de Bond van Vrouwenverenigingen aangesloten verenigingen in de kerk te Utrecht bijeengekomen.

Ds. D. Hakkenberg spreekt in het openingswoord uit Richteren 4 en 5 over Debora de profetes.

De tijd waarin zij heeft geleefd vertoont een treffende, beschamende overeenstemming met de tijd waarin wij leven. De Heere wordt vergeten!

Nadat richter Ehud is gestorven doet een ieder dat kwaad is in de ogen des Heeren. De Heere kastijdt hen, Jabin de koning der Kanaanieten valt met zijn krijgsoverste Sisera het volk Israël aan. Twintig jaar worden zij onderdrukt, dan eindelijk beginnen zij de Heere aan te roepen. Als ooit in ons land daarvoor de tijd gekomen is, dan is het nu! Gods Wet wordt terzijde geschoven!

Debora heeft als vrouw een bijzondere plaats. In , , Calvijn" lezen we dat, hoewel de man het hoofd is van het gezin, het de Heere soms behaagt de handen te kruisen, en het zwakke verkiest en het sterke beschaamt.

Debora is zo'n vrouw, zij spoort de mannen aan: een profetes met Geest van Boven. Er zijn meer zulke vrouwen geweest, denk aan Juliana van Stolberg, Sara Nevius (de vrouw van Wilhelmus a Brakel) Eva van der Groe, enz.

Debora roept de mannen op ten strijde: „De Heere heeft u gezegd, ga heen, trek op. Ik zal u Jabin en Sisera in uw hand geven". Richter Barak wil dat Debora mee ten strijde trekt. Als dan met slechts duizend man, en met Gods spreken door donder en geweld der natuur de vijand is verslagen, zingt Debora haar lied dat zij besluit: „Alzo moeten omkomen al Uw vijanden, o Heere". Dit is geen wraakzucht, Debora bedoelt hiermee de ere Gods. „Die Hem daarentegen liefhebben moeten zijn als wanneer de zon opgaat in haar kracht". Debora spreekt uit de liefde van haar hart.

Mocht de Heere ons hart met Zijn Liefde vervullen. „En het land was veertig jaar stil". Gode alleen zij d' eer! De Heere doe het Licht van de Zon der Gerechtigheid over ons opgaan.

Bestuursverkiezing

Een belangrijk punt staat op de agenda: de bestuursverkiezing. Mevrouw Crum, die dertien jaar presidente is geweest, heeft zich niet meer herkiesbaar gesteld. Door wie zal haar plaats worden ingenomen? Op het dubbeltal staan: mevr. Kaslander en mevr. Van der Spek.

Mevr. C. A. Kaslander-Goedegebuur, de huidige penningmeesteresse, wordt als nieuwe presidente gekozen! Ds. Hakkenberg spreekt enkele bemoedigende woorden en wenst haar 's Heeren hulp toe voor deze gewichtvolle funktie. Mevr. Kaslander zegt te hopen dat zij deze taak in Gods gunst met vrij-en blijmoedigheid zal mogen volbrengen.

De aftredende bestuursleden, mevr. Both en mevr. De Vries worden herkozen en in de vakature die is ontstaan door het vertrek van mevr. Crum valt de keuze op mevr. A. Teerds-Gertenbach te Zwijndrecht. Ook tot hen worden enkele hartelijke woorden gesproken. Staande wordt gezongen de bede uit psalm 17 vers 3: Ik zet mijn treden in Uw spoor, Opdat mijn voet niet uit zou glijden; Wil mij voor struikelen bevrijden, En ga mij met Uw heillicht voor.

Afscheid van mevrouw Crum

Aan het eind van de morgenvergadering is het dan echt zo ver gekomen dat afscheid moet worden genomen van mevrouw Z. Crum-Nieuwland. I6V2 jaar had zij zitting in het bestuur, waarvan de laatste dertien jaar als presidente van de Bond. Daaraan is nu een einde gekomen.

Ds. Hakkenberg somt enkele van de vele taken op die zij heeft vervult. Veel vergaderingen heeft zij voorbereid en geleid. Er waren hoogtijdagen en verdrietige dagen, ook in haar persoonlijk leven. De voorzitter memoreert het overlijden van haar ouders, de heer en mevr. Nieuwland. Van hen hebben de kinderen hun opvoeding als een kostelijk erfgoed meegekregen.

De Heere zij d'eer voor alles wat Hij onze Bond in mevr. Crum heeft geschonken!

De sekretaresse speldt dan de scheidende presidente een vergulde broche met het bondsembleem op, waarin de jaartallen 1971-1987 zijn gegraveerd.

Reis naar Israël

In dichtvorm maakt mevr. De Vries bekend welk afscheidscadeau door alle leden van de bij de Bond aangesloten verenigingen is bij elkaar gebracht: „We willen u samen op reis laten gaan. En bieden u een reis naar Israël aan!"

Mevr. Kaslander overhandigt een groot uitgetekende cheque ter waarde van ƒ 4.640, - die, zo de Heere wil, het echtpaar Crum in de gelegenheid zal stellen het land van de Bijbel te bezoeken.

Mevr. Both schenkt de bloemen en mevr. De Blois biedt een album aan waarin zij op kunstzinnige wijze de foto's en afscheidsgroeten van (oud) bestuursleden en bevriende organisaties heeft geplakt.

Tot slot ontvangt de heer Crum een boek als dank voor „het vele uren alleen zitten". De heer Crum, die samen met enkele familieleden voor deze dag was uitgenodigd, is zichtbaar verrast.

In een korte toespraak brengt mevr. Moree in herinnering dat mevr. Crum indertijd haar taak als presidente begon met het laten zingen van: „Opent uwen mond...." De Heere heeft nooit beschaamd! „De Heere geve u persoonlijk dichtbij Hem te mogen leven". Samen wordt gezongen vers 4 en 5 uit de Morgenzang.

Dankwoord

Mevr. Crum, die door alle lovende woorden en cadeaus wat overrompeld is, begint met de woorden: Geef de God des Hemels eer!

Zij is verlegen met de prachtige geschenken en bedankt voor alles, voor de liefde, de fijne samenwerking en de hartelijke verbondenheid die er al de jaren is geweest. Een periode is afgesloten, veel is er gebeurd, ook ingrijpende zaken, maar het werk mocht doorgaan, reeds veertig jaar!

De middagvergadering

De heer O. van de Ridder te Dirksland spreekt over „Thuiszorg, meer dan zorg alleen". Hij begint met wat cijfers door te geven zodat we kunnen zien hoe de kosten in de gezondheidszorg stijgen:5, 3 miljard in 1968 - 42 miljard in 1986.

Vijfentwintig jaar geleden: alles kon in Nederland! De duurste apparatuur was nog niet goed genoeg en werd soms na enkele jaren vervangen door nog duurder materiaal. Dit onzorgvuldig omspringen met financiën was te veroordelen, maar toch.... men vocht voor het leven! De medische wetenschap mocht niet falen.

Anno 1987: de vergrijzing is toegenomen. Er is een groter wordende vraag om hulp.

De hedendaagse bezuinigingen treffen ook de gezondheidszorg met als gevolg: minder ziekenhuisbedden, bejaardentehuizen worden verkapte verpleegtehuizen. Ouderen zijn steeds meer op thuishulp aangewezen.

Ontkerstening

De bijbelse waarden zijn geen richtsnoer meer. De gevolgen zijn niet uitgebleven. Buurlanden slaan de ontwikkelingen in ons land met zorg gade:60.000 abortussen per jaar, waarvan 40.000 bij buitenlanders die voor deze ingreep in eigen land niet terecht kunnen.

Sterilisatie is lopende bandwerk geworden, in één op de vier gezinnen is uitbreiding niet meer mogelijk. Euthanasie is officieel (nog) niet toegestaan. Toch gebeurt het. Velen zijn bevreesd om zich in een verpleegtehuis te laten opnemen. In een boekje van een Poolse dokter Fenigsen „Euthanasie.... een weldaad? " worden afschuwelijke voorbeelden genoemd van artsen die hulp weigeren aan patiënten „voor wie het leven toch geen zin meer heeft". Zij denken te handelen in het belang van de zieke.

Waartoe komt de mens wanneer hij zichzelf op de troon plaatst?

Spreker wijst op het belang van een pro-life arts. Uw arts moet uw vertrouwensman en uw vriend zijn! Genoemd wordt De Nederlandse Patiëntenvereniging.

De hedendaagse praktijk is dat mensen thuis verzorgd willen worden. Daarvoor is hulp nodig. Dit moet kunnen met familie, kennissen, artsen, specialisten en kruisverenigingen (de zgn. mantelzorg).

Voordelen van thuisverpleging zijn o.a.: bekende verzorgers, gelegenheid tot bijbellezen en gebed, geen t.v. en radiogeschetter, geen vaste bezoektijden, een vertrouwde huisarts, minder gevaar voor euthanasie. Een nadeel is dat bij plotselinge verslechtering snelle ziekenhuisopname niet altijd mogelijk is. altijd mogelijk is.

Uw persoonlijke taak?

Het terrein van de thuiszorg is een nog onontgonnen gebied. Ook uw hulp is nodig! Zoek het niet in grote dingen: een uurtje oppassen, voorlezen, een telefoontje, een boodschap doen, niet alleen voor lieve vrienden, maar ook voor een lastige buurman! Huisartsen kunnen tips geven waar u nodig bent.

40% van de bejaarden voelen zich eenzaam. Ook in „onze" kringen. Dit is voor ons geen vrijblijvende zaak: Zondag 21: „dat elk zich moet schuldig weten zijn gaven ten nutte en ter zaligheid der andere lidmaten gewilliglijk en met vreugde aan te wenden".

Zo zijn ons enkele bouwstenen voor verder bezinning over dit belangrijke onderwerp toegereikt.

Tot slot krijgt de heer Van de Ridder nog vele vragen over dit indringende betoog te beantwoorden.

Morgenkollekte voor de Bond: ƒ 2429, 80 (1986: ƒ 2082, 85).

Middagkollekte voor de Vakanieweken Ghandicapten: ƒ 2497, - (1986:2627, 80).

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen