HULDRICH

Als ze al meer dan een maand op de Gamsalp zijn, komt vader Zwingli plotseling een kijkje bij hen nemen.

Dat wordt een blijde begroeting.

Hij vraagt hoe het is met de vijf alpbewoners en vertelt ze de laatste nieuwtjes uit het dal.

Vader Zwingli heeft een tweewielig karretje mee naar boven gesjouwd, waarop hij tarwemeel, gerst en noten heeft meegebracht. Straks zal hij zijn wagentje laden met boter en kaas, die de herders op de alm gemaakt hebben. Die boter en kaas zullen in het dal aan rondtrekkende opkopers verkocht worden.

Vader ziet dat het vee gezond is en dat de bergweide wat kaal wordt. Hij vindt dat het nu tijd wordt om nog hoger de berg op te trekken. Dat vinden de beide knechts goed. Morgen zullen ze het kamp opbreken en dan zullen ze met heel de kudde naar de Bodenalp verhuizen.

Maar eerst gaan ze samen eten: muesli en brood met gesmolten kaas. Vader heeft voor deze feestelijke gelegenheid een flinke fles met witte wijn meegebracht. Wijn, die ze zelf van hun eigen wijndruiven maken.

Daarna vertrekt hij weer, om nog voor donker worden in het dal terug te zijn. Huldrich kijkt hem na zo lang hij kan. Vanmorgen heeft Heini een wilde kat gedood. Hij heeft het dier met zijn kattepult in één keer dodelijk getroffen. Nu is hij met Klaus bezig het beest te slachten. Niet om het op te eten. maar om de darmen eruit te halen. De knecht Mely, die erg muzikaal is, heeft beloofd van de darmen snaren te maken. Als dat gebeurd is, zal hij een viool bouwen, waarop de snaren gezet worden. De jongens, ook Huldrich, hebben thuis ook zelfgemaakte muziekinstrumenten. Die hebben ze niet meegenomen naar boven. Op de stille zomeravonden missen ze die wel. Alleen Mely heeft een fluit, waarop hij af en toe een liedje laat horen, waarbij ze dan samen zingen. Dan gaat Klaus die heel mooi zingen kan, vaak op een rotsblok staan, om er bij te jodelen.

deel 9

Dat klinkt heel mooi. Dat weerkaatst tegen de loodrechte bergwanden. Als ze stil luisteren, horen ze vaak ook heel in de verte, soms boven en soms onder hen, het gejodel van andere sennen. Dan weten ze dat ze niet alleen op de bergweiden zijn. Heini en Klaus zijn erg druk met die gedode kat. Dat komt vooral, omdat het jonge wolfje probeert de kat te pakken te krijgen. Klaus roept Huldrich er bij. Hij moet het wolfje vasthouden. Maar Huldrich bedankt voor de eer. Hij vindt het maar een wreed en vies gedoe met die kat. , .Bekijk het maar", vindt hij en hij zwerft de alm op. want vanmorgen heeft hij in het sparrenbos, waar de koeien niet komen een heleboel paddestoelen ontdekt. Het zijn kantarellen. Hij plukt er een mandje vol van. Mely zal er blij mee zijn. Die kan dc kantarellen zo lekker knapperig bakken in de verse boter! Dat wordt smullen vanavond, voordat ze naar bed gaan.

Als de lijster zingt en het koor van boskikkers daarmee instemt, zitten ze samen voor de berghut. Kaspar vertelt de anderen van vroeger. Toen was het in Toggenburg nog veel mooier. Toen waren de mensen veel meer tevreden en toen waren ze vooral meer op elkaar aangewezen. Helden waren er toen. Die vochten voor de vrijheid van de Zwitsers.

Huldrich, die anders zo van zulke verhalen houdt, heeft er deze avond niet veel belangstelling voor. Hij heeft zijn vader gezien en gesproken. Maar die is weer naar beneden vertrokken. , .Doe moeder de groeten", heeft hij gezegd. Als het aan hem gelegen had, dan was hij mee naar het dal gegaan. Hij verlangt naar huis, naar z'n moeder en z'n zusjes. Het zal nog wel drie maanden duren voor hij die weer ziet!

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen