HULDRICH

door J. Mateboer

Huldrich zat daar maar op de rand van een diepe kloof, waar hij heel de bekende wereld kon overzien. Hij zag de koeien van andere boeren op de almen als speelgoeddiertjes. Hij hoorde wel heel duidelijk het getingel van de bellen. Ook hoorde hij opeens de kerkklok van hun dorpje. Hij keek naar de richting, vanwaar hij het geluid hoorde. En daar zag hij, dat de mensen zich naar het kerkje spoedden. Als hij beneden was, zou hij ook met zijn vader naar de kerk gaan. Hij moest er om glimlachen, dan zouden ze niet voor het beeld van de heilige Sebastiaan knielen.

Aan Sebastiaan was hun kerkje gewijd. Zijn beeld stond in de hal. En alle kerkgangers knielden ervoor. Maar zijn vader deed dat nooit en daarom deed Huldrich het ook niet. Beelden en schilderijen in de kerk. legde zijn vader uit, dat is goed voor de mensen die de Bijbel niet kunnen lezen. Maar knielen voor een houten of stenen beeld is afgoderij. Daarom deed hij het niet. Huldrich was het roerend met zijn vader eens.

Zijn vader had hem ook uitgelegd, dat je de Heere niet alleen leert kennen uit de Bijbel, maar ook uit de natuur. Nou. daaraan had zijn vader niet veel woorden hoeven te besteden. Dat de Heere de Schepper was van dieren en planten en van die machtige bergen om hem heen, dat zag hij voor zijn ogen.

Als zijn vader 's avonds voor het naar bed gaan las: , , Hoe groot zijn Heere uw werken; Gij hebt ze alle met wijsheid gemaakt ", dan knikte Huldrich. Want elke dag beleefde hij dat. En elke dag was hij er verwonderd over, dat God alles zo mooi had gemaakt, en zo goed.

Moet je nu eens weer zien!

Moetje die adelaar eens zien! Die heeft boven in de rotsen z'n jongen uit het nest gestoten, om ze te leren vliegen. De jonge dieren fladderen angstig rond, bang dat ze in de onmetelijke diepte te pletter zullen vallen. Maar dat gebeurt niet, want het moederdier vangt de bange jongen telkens op haar rug op.

Huldrich herinnert zich, dat vader daar laatst op gewezen heeft. Zo doet de Heere ook, legde hij uit. Die vangt Zijn bange kinderen ook altijd weer op.

deel 7

Huldrich heeft van zijn vader geleerd daar op te vertrouwen. Net als zijn vader twijfelt hij aan alle bijgeloof. Neem nou de oude Kaspar, een hele brave en vrome man, die kan 's avonds als het donker begint te worden en de vleermuizen rondfladderen, van die rare verhalen vertellen over bosgeesten en zo, dat Huldrich er soms bang van wordt. Maar dan denkt hij meteen aan de woorden van zijn vader, die altijd zegt: , , Bij de Heere is het altijd licht. Bij Hem is geen duisternis. Als we dicht bij Hem schuilen, dan hoeven we nooit bang te zijn."

Daarom moet zijn vader ook niets hebben van afgoderij en bijgeloof. Dat heeft Huldrich een paar weken geleden nog meegemaakt. Toen kwam er een monnik uit het klooster van Einsiedeln bij hen aan de deur, die aan zijn moeder vertelde, dat hij een pelgrimstocht had gemaakt naar het graf van de Heere Jezus.

Z'n moeder haalde de schouders op. , , Onze Lieve Heer ligt niet in een graf; die is in de hemel", beweerde ze en ze wilde de monnik de deur wijzen. Toen kwam hij met het verhaal, dat hij ook op Golgotha was geweest en daar bladeren had geplukt, waaraan nog het bloed van het Lam Gods kleefde. Hij haalde een handvol bladeren uit zijn tas, waarop inderdaad donkere plekken voorkwamen. Moeder kon zo'n blad van hem kopen. Als ze het op het kastje legde, dan zou het gezin voor een heleboel onheil gespaard blijven. Om van de lastige man af te komen, riep ze vader, die achter in de tuin bezig was. Toen vader de bladeren met de bloedvlekken zag, nam hij de monnik mee naar de laagte van het riviertje de Thur. Daar groeiden die bladeren met donkere vlekken bij hopen.

„'t Is een lastig onkruid", lachte vader. De monnik maakte toen maar dat hij wegkwam. Huldrich moet er nu nog om lachen.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen