EEN GESPREK MET KAMERLEDEN

Het is al weer twee jaar geleden dat we in Daniël van 7 juni 1985 een samenvatting gaven van de halfjaarlijkse bespreking van het Comité Vrouwenbonden op Gereformeerde Grondslag met de Tweede Kamerleden, de heren Leerling. Schutte en Van der Vlies. Nog altijd stellen deze kamerleden twee maal per jaar een morgen van hun drukbezette tijd beschikbaar om ons te informeren over de ontwikkelingen met betrekking tot de wetgeving in ons land. Het zijn leerzame vergaderingen en het vraagt van ons echt wel de nodige inspanning om alles wat we horen in ons op te nemen. We waarderen het bijzonder dat we nog steeds op deze wijze informatie krijgen.

Onze deputaten Hoge Overheid krijgen een verslag van deze besprekingen. Er is met hen ook overleg als er bij de regering of de Tweede Kamer gereageerd zal worden op wetsontweipen en beleidsnota's. Er is het laatste jaar vrijwel niet gereageerd, omdat daar geen direkte aanleiding toe was. Verschillende belangrijke zaken vragen de regering veel meer tijd dan was voorzien, zoals blijkt uit de volgende punten van de bespreking, die we op 22 mei j.1. weer mochten hebben.

Wetgeving euthanasie

Tijdens de vorige kabinetsperiode werden door de Staatskommissie Euthanasie al in 1984 hoorzittingen gehouden om de meningen te peilen over een eventuele herziening van de wetgeving over deze belangrijke zaak. De Kommissie bracht in 1985 een rapport uit, waarin werd geadviseerd euthanasie onder bepaalde, strenge voorwaarden toe te staan. Het Kabinet heeft zich op dit rapport beraden en advies gevraagd aan de Raad van State. Dit advies werd in 1986 uitgebracht, waarna minister-president Lubbers op 16 januari 1987 het standpunt van de regering bekend maakte.

Het verbod op euthanasie in het Wetboek van Strafrecht blijft gehandhaafd, maar onder bepaalde voorwaarden kan een arts met een beroep op overmacht toch ongestraft aktieve euthanasie toepassen. Er zullen daarvoor bij wet wel zorgvuldigheidseisen worden vastgesteld. Ook zal wettelijk worden vastgelegd wat euthanasie niét is. Het Kabinet volgt hiermee in grote lijnen het advies van de Raad van State op. Daarna is aan de Gezondheidsraad advies gevraagd ten aanzien van de te stellen zorgvuldigheidseisen. Op dit advies zal het Kabinet waarschijnlijk in september a.s. reageren.

Met betrekking tot euthanasie zijn er twee lijnen aan te wijzen: wetgeving en vervolgingsbeleid. Hoewel euthanasie bij wet verboden is, wordt het als gevolg van rechterlijke uitspraken toch toegestaan. Zo ontstaan buiten de wet om regels, die wét gaan vormen op dit gebied, zeker als hetgeen uit rechterlijke uitspraken voortkomt, formeel wordt vastgelegd. De tekst van de wet zal door het huidige vervolgingsbeleid steeds meer een lege huls blijken te zijn!

Wet Gelijke Behandeling

Dit is een steeds weerkerend agendapunt sinds in 1981 het Voorontwerp Wet Gelijke Behandeling werd aangeboden aan de Tweede Kamer. Dit Voorontwerp is van alle kanten bekommentarieerd en het wachten is nog steeds op verdere stappen van de regering. Men heeft het Kabinet verweten, dat in de vorige regeringsperiode (1982 tot 1986) nog geen echt

wetsontwerp is ingediend. Dat is nu ook nog steeds niet gebeurd; het is wel voor dit najaar toegezegd.

De vraag voor de regering is: Moet er een wet komen en waarop moet hij dan betrekking hebben óf moeten de regels van het Wetboek van Strafrecht worden aangescherpt?

Betrekkelijk onverwacht heeft vorig najaar minister Korthals Altes van Justitie tijdens een uitgebreide kommissievergadering over het overheidsbeleid in relatie tot homosexualiteit belangrijke mededelingen gedaan over het tegengaan van diskriminatie op grond van geslacht en homosexuele geaardheid. Het Kabinet wil de artikelen 137 en 429 van het Wetboek van Strafrecht aanscherpen om op die manier diskriminatie te voorkomen en te bestrijden. Er zal geen uitzondering worden gemaakt voor principiële tegenstanders, maar een algemene regel worden gesteld, die voor ieder en voor alle vormen van diskriminatie geldt.

De Raad van State zal over deze voornemens advies uitbrengen. Overigens wordt er bij de regering sterk op aangedrongen toch met een wetsontwerp te komen.

Emancipatie

Wat het emancipatiebeleid betreft bevinden we ons momenteel in de luwte van het vastgestelde Beleidsplan Emancipatie 1985.

In de uitgebreide kommissievergadering Emancipatie van februari 1987 werd gesproken over verdere uitvoering van bepaalde onderdelen van het Beleidsplan.

De decentralisatie van het emancipatiebeleid kreeg bijzondere aandacht. Het Beleidsplan zegt dat er een spanning bestaat tussen het emancipatiebeleid en het decentralisatiestreven, omdat lagere overheden (gemeenten) in hun beleid niet altijd de gewenste aandacht aan de emancipatieproblematiek besteden. In de toekomst zullen de gemeenten emancipatieaktiviteiten moeten bekostigen uit subsidies, die zij krijgen voor het welzijnsbeleid. Daarbij mogen zij zelf prioriteiten stellen. Het emancipatiebeleid zal dan niet overal bovenaan staan Men wil dat de overheid toch wel bemoeienis houdt met het plaatselijk beleid, zo bleek tijdens de kommissievergadering. Het blijft voor ons belangrijk aandacht te geven aan het beleid in onze eigen burgerlijke gemeente!

Een ander punt dat in de toekomst, en nu ook al, de aandacht zal vragen is de kinderopvang, vooral als vanaf 1990 meisjes die dan 18 jaar worden verplicht zijn te werken, ook als zij gaan trouwen. Wat nu nog vrijwillig gebeurt, wordt dan een moéten.

Positie gewetensbezwaarden

Bij de bespreking in de Tweede Kamer van de Algemene Maatregel van Bestuur met betrekking tot de Wet Afbreking Zwangerschap is door de heren Schutte, Leerling en Van der Vlies een motie ingediend, waarin werd gevraagd een onderzoek in te stellen naar de positie van gewetensbezwaarden in dienstbetrekking en bij sollicitatie. Deze motie kreeg de steun van het CDA en de WD. Gewetensbezwaarden zijn er in alle kringen; er behoren ook bouwvakkers toe die niet willen meewerken aan bijvoorbeeld de bouw van een kerncentrale.

Naar aanleiding van deze motie is op verzoek van minister Brinkman van WVC door de universiteit van Nijmegen het rapport: „Rechtspositionele aspekten van werkers in de gezondheidszorg" opgesteld. Daarbij is men zorgvuldig te werk gegaan. Er zijn gesprekken geweest met mensen uit onze kringen, omdat de motie door de kleine christelijke partijen was ingediend. En er werden door de onderzoekers ondermeer advertenties geplaatst in het Reformatorisch en Nederlands Dagblad, waarop men kon reageren.

Uit het rapport blijkt dat er inderdaad bij sollicitatieprocedures een drempel bestaat voor gewetensbezwaarden. Bij weigering wordt dan echter als reden vaak aangevoerd, dat andere sollicitanten beter waren of dat men niet-funktioneren in de groep voorziet. In zulke gevallen zal procederen moeilijk zijn.

Het rapport is in bespreking geweest, maar een wettelijke regeling voor de positie van gewetensbezwaarden is er nog steeds niet.

Men kan zich als men op grond van gewetensbezwaren bij sollicitatie wordt geweigerd of uit dienstbetrekking wordt geweerd, wenden tot het Juridisch Adviesbureau Gezondheidszorg te Zwolle, tel. (038) 227759.

Er werd tijdens de bespreking met de kamerleden ook nog aandacht besteed aan de evaluatie Wet Afbreking Zwangerschap, maar de ruimte laat niet toe daar nu nog op in te gaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen