MEELEVEN MET DE VERWANTENRAAD

Het is entcele maanden stil geweest rond de berichtgeving over de vrouwen van de Verwantenraad in Rusland.

Na de reis van mevr. Meijwaard in februari j.l. en de vernietiging van het vonnis tegen Serafima Joedintseva begin maart, waardoor zij niet naar het strafkamp hoefde en bij haar kinderen kon blijven, waren er nog veel zorgen om Oeljana Germanjoek en Zinaïda Viltsjinskaja. Beiden moesten, hoewel zij ziek en erg verzwakt waren, zware kamparbeid verrichten.

Geljana Germanjoek overleden

Bij de verschillende gevangenen, die in het voorjaar werden vrijgelaten, was ook Oeljana Germanjoek. Zij mocht op 25 maart het strafkamp verlaten en naar huis terugkeren, waar zij liefderijk verzorgd werd. Zij was nog wel ernstig verzwakt, maar leek toch wat beter te worden. Eind juni moest zij echter voor een operatie in het ziekenhuis worden opgenomen. Helaas is zij daar op 3 juli op de leeftijd van 57 jaar aan de gevolgen van een kwaadaardig gezwel overleden. Haar vrijheid hier op aarde is maar van korte duur geweest, maar toch heeft zij haar laatste levensmaanden bij haar man en kinderen mogen doorbrengen. We hopen, dat de Heeren hen sterken wil in het verlies dat hen getroffen heeft en hen zal doen volharden tot het einde.

„Dezen zijn het, die uit de grote verdrukking komen; en zij hebben hun lange klederen gewassen, en hebben hun lange klederen wit gemaakt in het bloed des Lams". (Openbaring 7:14)

Zinaïda Viltsjinskaja vrijgelaten

Tegelijk met het droevige bericht van het overlijden van Oeljana Germanjoek kwam het verheugende nieuws binnen over de vrijlating van Zinaïda Viltsjinskaja. Vanuit onze laatste bondsdag hebben we nog een brief gestuurd aan de Russische ambassadeur in ons land met een verzoek daartoe. We weten dat anderen daarna nog kontakten met de ambassade hebben gehad. Op 30 juni is Zinaïda vervroegd in vrijheid gesteld, hoewel zij steeds geweigerd heeft een gratieverzoek te ondertekenen. Zij werd in mei 1986 gearresteerd en tot twee jaar algemeen regime veroordeeld.

In een Open Brief maakten haar kinderen enkele maanden geleden melding van zeer erbarmelijke omstandigheden waarin hun moeder verkeerde. Zij bevond zich in een vrouwenstrafkamp in de stad Gomel (Wit-Rusland). Onmenselijk zwaar werk, ijzige koude met daarbij een nierziekte, hoge bloeddruk en rheuma, ondermijnden haar gezondheid in ernstige mate. Wat een voorrecht, dat zij nu weer thuis mag zijn! We hopen dat de Heere haar nieuwe krachten wil geven, zodat zij haar werk voor de Verwantenraad zal kunnen voortzetten.

De presidente van de Raad, Alexandra Kosoresova, moet het werk nog steeds ondergronds verrichten. Dat gaat haar heel zwaar vallen en het ondermijnt ook haar gezondheid. Op de foto's, die we deze winter van haar gezien hebben met Serafima Joedintseva en mevr. Meijwaard, was dat duidelijk te zien.

We bidden haar en de andere vrouwen van de Verwantenraad kracht en ondersteuning van de Heere en Zijn nabijheid toe.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen