Vakantie! Vrij spel??

Vakantie. Jaarlijks terugkerende vrije tijd. Ook in 1987.

Misschien lees je deze Daniël wel terwijl je heerlijk thuis zit te genieten van je rust. Of je hebt de Daniël meegenomen op reis. Het is óók mogelijk datje dit nummer leest terwijl je aan het uitrusten bent van je vakantie, 't Ja, ook dat kan.

Vakantie houden. Heerlijk! Je hebt mensen die in deze tijd niet anders kunnen dan alleen maar praten over hun vakantie. Hoe mooi het was én hoe ver. Of, hoe koud het was en hoe nat.

Vakantie.

Wat een tijd zeg! Eindelijk een aantal weken vrij. Zelf je tijd indelen en genieten. Vrij! Vrij..?

Met een achttal jongeren uit Capelle aan den IJssel en omgeving hield ik op donderdagavond 4 juni een gesprek over „vakantie-houden". We zullen deze jongeren eerst aan de Daniëllezers voorstellen.

Elizabeth de Pater zit in havo-4 van „Revius" te Rotterdam en is 16 jaar. Ada de Vos is 20 jaar en werkt als leerlingverpleegkundige in het Refaja-ziekenhuis in Dordrecht. Alike Wijland zit ook in Rotterdam op de „Revius", maar in het derde leerjaar en is 15 jaar.

Martin Benard telt 17 jaren en werkt bij loodgietersbedrijf Idema B.V. Henk van Bochove volgt onderwijs op een mts in Rotterdam. Hij is 17 jaar. Kees Kropff is 19 jaar en studeert informatica in Delft.

Berry Oudshoorn zit in Rotterdam op een meao en is 16 jaar. Maarten van der Slikke is een 20-jarige student aan de pabo „De Driestar" in Gouda.

Op de vraag of ze zin hebben in hun vakantie volgt een enthousiast , Ja". Wie zou het niet fijn vinden om vakantie te houden?

Iedereen heeft wel een spontane reaktie als gevraagd wordt waar zij aan denken bij het woord „vakantie":

Alike: Niet leren.

Martin: Leuk, gezellig, prachtig, lachen met z'n allen, subliem. Een andere omgeving. Alleen moet ik er niet aan denken om weer thuis te komen: dan zie ik de flats weer en de bulldozers. Dat vind ik nou jammer, want dan is je vakantie-idee gelijk weer weg.

Ada: Ontspanning en kennismaking met andere mensen.

Kees: Weg van huis. Gezelligheid met anderen.

Maarten: Vrije tijd en bijkomen. Berry: Naar een mooie omgeving. Elizabeth: Ontspanning en gezelligheid als gezin met elkaar.

Hierop reageert Maarten: Zeker! Wij gaan dit jaar voor het eerst niet als gezin weg, en dat vind ik toch wel een gemis. Henk: Ontspanning en de natuur in Zwitserland.

Op welke manier hopen jullie dit jaar inhoud te geven aan je vakantie, en wat verwacht je ervan?

Kees: Ik hoop met mijn ouders vier weken naar Zuid-Frankrijk te gaan. Wij zijn daar al acht keer eerder geweest. We komen er allemaal tot rust. Wat ik ervan verwacht? Geen Nederland om je heen.... het is erg rustig! En als ik thuis kom, heb ik de overige tijd hard nodig om een practicum af te ronden.

Ada: Dit jaar ga ik met een kamp mee naar Breil in Zwitserland. Ik ben al drie maal eerder op kamp geweest. Dat is me ontzettend goed bevallen. Daarom verwacht ik er dit jaar ook weer heel veel van!

Berry en Martin gaan dit jaar als vrienden samen met een broer van Martin met de auto naar Sauerland. Daar zijn Martin z'n ouders op vakantie. Daarna vervolgen zij hun reis naar Berry's ouders die op vakantie zijn in de omgeving van Amersfoort. Berry vindt het fijn om het verschil in landschap te zien van Duitsland en Nederland. Na deze drie weken is Martins bouwvakvakantie voorbij. Berry hoopt z'n laatste drie weken met vakantiewerk te vullen: bestellingen afwerken van schoolboeken bij het V.D.O. In ieder geval kan Berry zo weer langzamerhand naar school toegroeien....

Alike: Eerst ga ik naar het zomerkamp in Huybergen en daarna met mijn ouders mee naar Zwitserland. Als het op 't kamp net zo goed wordt als vorig jaar, denk ik dat het wel leuk wordt. Misschien dat ik ook nog met een vriendin en haar ouders naar Duitsland ga, en dan is mijn vakantie vol.

Vandaar dat Alike geen tijd overhoudt voor vakantiewerk. Elizabeth gaat met haar familie voor de tiende keer naar hun vakantiehuisje in Burgh-Haamstede. Ook gaan ze naar een camping in Giethmen, waar ze hun intrek nemen in een caravan. Elisabeth verwacht dat het weer leuk wordt, net als anders. De tijd die overblijft van haar vakantie wil ze vullen met werken. Ze heeft wel gesolliciteerd, maar de bakker heeft nog niets van zich laten horen.

Henk: Ik hoop naar het zomerkamp Meerveld 2 te gaan en daarna met mijn ouders naar Wallis in Zwitserland.

Henk is vorig jaar ook met een zomerkamp meegeweest en had het goed naar zijn zin. Zwitserland gaat na vijf keer beslist nog niet vervelen, „omdat je er heerlijk kunt wandelen". Verder hoopt Henk vakantiewerk te doen: vakken vullen in een winkelbedrijf en folders verspreiden.

Maarten gaat dit jaar niet op vakantie „omdat ik geen geld heb, en omdat ik toch vrij veel op vakantie ga. Ik ben met de hemelvaartsvakantie op het Jev-kamp geweest en ik oktober ga ik met de pabo naar Duitsland". Wel hoopt Maarten vakantiewerk te gaan doen bij een onder ons bekende politieke partij.

„Vakantie! Eindelijk vrij spel!" Wat denken jullie van deze uitspraak?

Martin: Je hebt geen vrij spel! Ook al zien je vader en je moeder je niet, er is er Eén die je wel ziet...."

Na deze uitspraak van Martin blijft het even héél stil....

Henk: Bij een kamp moet je je toch ook een beetje gedragen, 't Is niet zo datje tijdens een zomerkamp de beest uit mag hangen.

Maarten: Je hebt toch een eigen verantwoordelijkheid. Van vrij spel kan je helemaal niet spreken.

Martin: Je leeft wel anders dan anders natuurlijk. Kijk, je komt om tien uur op en je gaat 's nachts later je bed in. En als je moet werken dan ga ik om tien uur naar bed en om zes uur eruit. Je leeft in je vakantie gewoon wat gemakkelijker.

Maarten: Daar is vakantie ook ontspanning voor.

Mag je je wel ontspannen? Denken jullie dat het - bijbels - verantwoord is om vakantie te houden?

Alike: 't Ligt eraan hoe je je vakantie besteedt. Ik denk wel dat het mag, om tot rust te komen.

Elizabeth: Ik denk ook wel dat het mag. Vakantiehouden is een goede ontspanning als je een heel jaar hard gewerkt hebt.

Kees: De mens hoeft niet altijd te werken, dag in, dag uit.... God heeft de zevende dag gegeven om tot rust te komen. Natuurlijk in de eerste plaats om Hem te dienen. Maar ik denk dat je hieruit af mag leiden dat er een bepaalde tijd mag zijn dat je je terugtrekt uitje dagelijkse bezigheden. Om te rusten van je werk. En om bezig te zijn met de dingen van de eeuwigheid.

Martin geeft een onverwachte wending aan het gesprek door ineens het volgende probleem op tafel te leggen: , , Dit vind ik nou zo raar, waarom gaat het altijd goed in de vakantie met mensen die nergens aan doen, en als jij over God en de Bijbel nadenkt, krijg je ineens een ongeluk.... Nou, dan voel ik een vijandschap opkomen en denk: waarom moet mij dat nou overkomen terwijl ik juist nadacht over goeie dingen? " Na deze spontane opmerking vragen we Martin om een nadere uitleg. Die krijgen we: „Vorig jaar reed ik op m'n brommer op de Veluwe. Ik dacht na over de Bijbel, en reed toen — in gedachten verzonken — ineens achter op een stilstaande auto. Toen dacht ik: waarom ik nou? Als ik niet zo diep had nagedacht over de Bijbel, had mij dit niet overkomen!"

Kees: Wij denken vaak dat we beter zijn dan anderen.... En vaak bestaat het alleen maar uit het naar de kerk-gaan en bijbellezen. Ik denk dat wij even slecht of slechter zijn dan onkerkelijke mensen. Ada: Ik geloof niet dat er een verschil is bij een ongeluk-krijgen tussen mensen die wel of niet naar de kerk gaan, maar dat de mens helemaal op zichzelf gericht is. Je hebt zelfmedelijden, je denkt dat je het altijd slechter hebt dan een ander.

Kees: Je denkt vaak dat bij kerkelijke mensen meer ongelukken gebeuren. Ik denk dat dat niet waar is.

Ada: Misschien dat wij er eerder een bedoeling achter zoeken.

Maarten: God kan je met een ongeluk ook een roepstem geven. Ermee waarschuwen: let op!! 't Kan wel eens erger aflopen. Ook lees je in de Bijbel van

David, en Asaf die ook dacht dat het de goddelozen beter afging in hun leven dan degenen die de Heere dienden! Aan het einde van dit „uitstapje" zijn ^nq allemaal van mening dat je zo'n ervaring die Martin had niet negatief mag zien, maar positief. Het is een roepstem van de Heere om je aan het denken te zetten....

In je vakantie moet je als christen herkenbaar zijn. Hoe denken jullie hierover?

Uit de stilte die volgt blijkt dat het niet zo gemakkelijk is om hier direkt een duidelijk antwoord op te geven.

Ada zegt, dat , Je natuurlijk herkenbaar moet zijn aan je kleding, maar ook uitje houding en wat je wel of niet doet, en aan je taalgebruik". Maarten vult aan, dat „niet alleen eigen taalgebruik belangrijk is, maar óók anderen gekorrigeerd moeten worden".

Toch vinden de meesten het niet altijd gemakkelijk om eerlijk uit te komen voor je „geloof'. Martin vond het moeilijk om bijvoorbeeld op een camping je buren — met een luidruchtige radio — te waarschuwen. Martin: , , Je bent bang voor ruzie, hè? " Kees heeft het in Zuid-Frankrijk anders meegemaakt. Ook daar stoorde de radiomuziek van de buren.

Kees: „Wij vroegen — wel met schroom! — beleefd of de radio uit kon, en ons verzoek werd ingewilligd!"

Om kontakten te leggen met onkerkelijke mensen in je vakantie, moet je voorzichtig zijn vindt men.

Ada: 'k Geloof niet dat het goed is als je elkaar korte tijd ziet om dan gelijk daar helemaal op in te haken.

Martin: Wij hadden een keer heel goeie kontakten met onkerkelijke mensen op een camping in Elspeet. Nadat zij weggegaan waren voelden we ons toch wel schuldig. Je had ze eigenlijk moeten waarschuwen".

Kees: Door gesprekken met niet-kerkelijke mensen word je vaak op jezelf teruggeworpen. Je gaat zelf weer meer nadenken over je geloof.

Wat denken jullie, kun je in je vakantie óók wat betekenen voor je naaste die niet op vakantie kan, of voor de gehandicapte in je omgeving?

Berry: „Ik heb een oom die gehandicapt is. Vroeger kwam hij veel bij ons en ging ook mee met vakantie. Dat vond hij ontzettend leuk. En wij vonden het allemaal leuk.

Kees: Het staat zo ver van je af als je geen familieleden of kennissen hebt die gehandicapt zijn. Je bent er dan eigenlijk niet zo vaak mee bezig. Maarten: Het is zo'n verschil tussen „wat zou moeten" en „wat gedaan wordt". Er komt vaak niets van.

Kees: Je hebt er vaak geen tijd voor over. Een beschamende stilte volgt....

Vakantie is genieten, maar óók tot rust komen. Vakantietijd mag je daarom óók zien als extra tijd die wij van God ontvangen om juist dan bezig te zijn met Zijn Woord.... Hoe denken jullie over deze zaken?

Ada: Er is in je vakantie zeker meer gelegenheid voor. Als je gewoon werkt, heb je overdag je werk en 's avonds heb je óók het één en ander te doen, terwijl je er in je vakantie meer tijd voor hebt. Martin: Eigenlijk is dat verkeerd natuurlijk. Je moet er altijd tijd voor vrij maken, maar dat doe je meestal niet.... Berry: Ik ben twee jaar geleden met Guido de Brés op Terschelling geweest. Dan maak je veel meer gebruik van de Bijbel bij avondsluitingen en zo. Thuis kom je er niet aan toe.

Ada: Op een kamp is bezinning een wezenlijk onderdeel van je vakantie. Maarten: Jawel, maar dan wordt het gestuurd. Het is daar doelgericht.

En als je nu niet met een zomerkamp meegaat, maar met je ouders, doen jullie dan aan bezinning?

Henk: Als je in Zwitserland loopt dan zie je echt het majestueuze van de schepping. Dat vind ik altijd indrukwekkend. Dan denk je wel eens aan bepaalde teksten uit de Bijbel.

Berry: Ja, in de natuur komen de bijbelteksten meer op je af.

Maarten: Ik ben het er niet zo mee eens. Ik geloof eerder dat er tijdens de vakantie minder bezinning is dan thuis. Martin: Anders. Je hebt het er misschien niet zoveel over. Je leest na het eten wel gewoon uit de Bijbel en je bidt en dankt wel, maar thuis heb je het er nog wel eens over.

Kees: Bij ons is het juist andersom dan Maarten zegt. Wij draaien op vakantie zondags bandjes met preken van dominees en daarover komen meer gesprekken los dan thuis na de preek. Ook als we aan het wandelen zijn en je ziet het woeste landschap van Zuid-Frankrijk, dan roept dat herinneringen op aan bijvoorbeeld Johannes de Doper.

Daar komen dan weer gesprekken uit voort. Of tijdens de afwas in je vakantie. Je bent veel rustiger bezig. Thuis gooi je de vaat in de afwasmachine en ga je boven je huiswerk doen.

Ada: Ik vind ook dat je in je vakantie meer bezig bent met bezinning dan thuis.

Thuis gaat de één na het eten naar zijn werk, en de ander naar school en een derde doet weer wat anders. In je vakantie ben je heel de dag met elkaar bezig.

Elizabeth: 'k Weet het eigenlijk niet. 't Maakt bij ons niet zoveel uit. Alike: Vind ik eigenlijk ook wel. Ja, als je in Zwitserland bent, dan denk je eerder aan bepaalde bijbelteksten.

Maarten zei zoeven dat de bezinning op een zomerkamp doelgerichter is. Hoe ervaren de zomerkampgasten dat?

Ada: Ik vind de bezinning op een zomerkamp erg fijn. Je bent dan bewust bezig met de geestelijke dingen. Vorig jaar hadden wij een heel positieve groep. Er was bijvoorbeeld een spreker geweest, en de hele week stond zo'n beetje in het teken van wat die spreker gezegd had. Je kon eigenlijk alles zeggen watje ervan dacht. Waar jij mee zat bleek een ander ook mee te zitten. Henk: Op een kamp ben je veel opener tegen elkaar dan thuis.

Dan volgt er een stilte.... Iedereen knikt instemmend. Er ontstaat nog een uitvoerige diskussie over de vraag hoe het toch komt datje thuis of op de jev minder over geestelijke dingen spreekt dan op een zomerkamp. In onze direkte omgeving zijn we toch wat voorzichtiger om ons te uiten dan tegenover vreemden.

Moet je als christen in je vakantie ook herkenbaar zijn als het gaat over het besteden van je geld?

Deze vraag geeft aanleiding tot zacht gegrinnik en een wat onzekere houding.

Martin: Oh, vreselijk.... Berry: Ik vind het heel moeilijk om in je vakantie je geld in je zak te houden. Kees: Je geeft gemakkelijker geld uit aan prullen, soeveniertjes enzo en als je thuis komt denk je „was dat alles"....? Henk: Op ons kamp vorig jaar kochten we ineens allemaal waterpistooltjes. Maar als je thuiskomt, verdwijnt het in de kast. Je hebt er niets aan.

Elizabeth: Je geld raakt sneller op als je op vakantie bent dan dat je thuis bent. Alike: Ja, mijn geld is ook zo op. Martin: Kijk, op vakantie ga je wel eens met z'n allen wat drinken. Ik pak dan m'n knip en ik geef een rondje. Dat doé je gewoon en.... ik spaar er nu al voor!

Als jullie zo je geld besteden, denken jullie dan niet na of dit wel verantwoord is?

Denk bijvoorbeeld aan vele noden in ons land of daar buiten.

Maarten: Ik vind dat sommige mensen wel erg veel geld uitgeven voor hun vakantie. Ik zeg niet dat ik persé tegen een vakantie in het buitenland ben, maar als het even kan zou ik het meer in het binnenland zoeken om het zo goedkoop mogelijk te houden en om wat geld over te houden en te geven aan wat stichtingen ofzo.

Hierop reageert Martin vrij fel: „Da's niet waar! In het binnenland kun je soms veel duurder uitwezen".

Er wordt heel eerlijk gereageerd dat men eigenlijk toch weinig nadenkt bij de geldHenk, Berry en Alike besteding in de vakantie én de verschillende noden. Maarten vraagt zich echter af of het wel een plicht is voor de jeugd om bij hun geldbesteding in de vakantie zozeer stil te staan bij diverse noden. Hij vindt dat veel ouderen die naar verre vakantielanden gaan bijvoorbeeld maar eens 10% van hun vakantiegeld moeten besteden aan een goed doel.

Ada: Iedereen heeft toch z'n eigen verantwoordelijkheid? We kunnen leren van die vrouw uit de Bijbel die maar één penning had en die gaf, maar wat net zoveel waard was als die rijke mensen die zoveel meer gaven. Maarten: Oké, dat is natuurlijk zo. Ada: Ik zeg niet dat ik het zo doe, hoor!"

Waar je misschien nog nooit over nagedacht hebt, kun je natuurlijk wel iets aan veranderen. Je kunt bijvoorbeeld afspreken om na de vakantie op jullie vereniging een „kollekte" te houden van „overgebleven vakantiegeld". Ook kun je buitenlandse muntstukken in je familie verzamelen, en deze inwisselen bij een grenswisselkantoor. Heus, dat brengt nog heel wat op, en diverse instellingen zullen je dankbaar zijn voor deze „restanten".

Christen-zijn in je vakantie; niet alleen in je woorden, maar ook op deze manier in je daden!

Vakantie in 1987.... We hebben met elkaar héél wat afgepraat over dit onderwerp! Genieten. Vrije tijd, en toch niet.... Alle tijd is Gods tijd.

Alike, Martin, Ada, Kees, Maarten, Berry, Elizabeth en Henk: bedankt voor jullie deelname aan het gesprek. Ik hoop dat jullie en alle Daniëllezers een goede vakantietijd hebben (gehad).

Geniet fijn in je vakantie, maar neem óók je rust!

Besef dat de echte rust in je vakantie alleen te vinden is in de dagelijks omgang met de Heere. Dan blijft je Bijbeltje niet dicht.

Dan is vakantietijd juist extra tijd om de Heere te zoeken. Dan is vakantie tijd óók genadetijd, waarin je mag vragen naar de Heere en Zijn sterkte. Ook voor je dagelijkse zorgen. Bedenk dat de Heere ook elke dag in je vakantie je toeroept: „Geef Mij je hart!" Zoek daarom het Koninkrijk van God.

Wie onderdaan is van Zijn Koninkrijk zal éénmaal mogen ingaan in de eeuwige rust die er overblijf voor het volk van God.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen