Innerlijk - uiterlijk

Eindelijk!

Vermoeid leunt Jan Jaap achterover in de bank terwijl de trein zich in beweging zet. Als hij z'n ogen dichtdoet, ziet hij de hele dag aan zich voorbij gaan. 't Was

allemaal erg inspannend geweest, maar ze hadden wel wat bereikt. En toch heeft hij een onvoldaan gevoel. Het was weer net zo gegaan als zo vaak. Van tijd tot tijd was er een ogenblik van ontspanning geweest waarin wat over niet-zakelijke dingen was gepraat. Er werd een grap gemaakt. En nog een. Het peil daalde. Er werd gelachen om een verhaal met een dubbele bodem. Voorzichtig had hij wat mecgelachen, hoewel het van binnen pijn had gedaan. Nu, naar huis rijdend schaamt hij zich over z'n slappe houding. Waarom heeft-ie niet gezegd dat hij zulke uitlatingen niet waarderen kan? Waarom durfde hij niet? Hoe komt het toch dat hij van binnen zo anders is dan hij naar buiten laat blijken?

Schoolavond, disko, bar, film. Veel muziek, veel lawaai.

Vind je 't er fijn? Och, zegje misschien: ik weet wel dat ik er eigenlijk niet hoor, maar ik ben toch maar gegaan. Wat zouden m'n vrienden zeggen als ik niet meeging. Echt fijn vind ik het ook niet.

Nee! En als je heel eerlijk bent tegenover jezelf zou je veel liever weggaan, want het maakt je van binnen onmstig.

Ook op je kamer luidruchtige muziek? ! En in je hart vragen over het hoe en waarom van veel dingen die je niet klein kunt krijgen?

Waar je geen antwoord op vindt. Maar e: met iemand over praten en er iets van laten blijken? Liever beetje 't puntje van je tong af.

Herken je weilichtje eigen situatie en zej jc: dat begrijp ik, zo is het bij mij ook. Verberg je je innerlijk voor je kollega's op je werk of voor je vrienden en vricndinner op school?

Wil je 't daar niet weten datje bij de kerl< hoort, datje „christelijk" bent. Doe je voor het oog van de anderen maar mee. Wil je mee kunnen praten over voetbal, t.v., film en dubieuze boeken?

Ga je wel 's zondags mee naar de kerk, maar 's maandags

Moeten de mensen om ons heen van ons zeggen: dat zijn nou die lui die elke zondag twee keer in de kerk zitten. Dit mag niet en dat mag niet. Zc hebben geen t.v.. want dat is te werelds. Over voetbal kunnen ze niet meepraten, want daar doen ze niet aan.

Maar 's maandags, 's maandags kan alles ineens weer. Dan zie je geen verschil, dan kan alles er mee door. Als onze uiterlijke levenshouding door de week anders is dan 's zondags dan zal ook 's zondags ons uiterlijk niet in overeenstemming zijn met ons innerlijk. Dan onderscheiden we ons in niets van de wereld.

Je speelt verschillende rollen

Ieder mens speelt verschillende , , rollen" in zijn of haar leven. De rol van ouder en van onderwijzer bijvoorbeeld.

De rol van student en lid van een vereniging. Vul zelf maar aan. Ga maar

ens in je gedachten na hoeveel ..rollen" ij speelt in je leven.

En hoewel in elke rol anders moet orden gehandeld, mag het niet zo zijn at we twee of meer levens leven. Nee, in l die rollen zal iets uniforms moeten zijn. at binnen in mij is zal er geen geweld oor mogen worden aangedaan.

Tussen ons belijden en ons gedrag in de amenleving, waar we daarin ook een laats hebben kan een grote kloof liggen, erwijl dat met elkaar in overeenstemming hoort te zijn.

Zoals dat bij Daniël en zijn vrienden met elkaar in overeenstemming was. Zo hun hart was. zo was hun leven. Ze lieten dat duidelijk blijken. Het was niet zo dat ze hun godsdienstig leven en hun geloof in het verborgene hielden en beleefden. Nee, iedereen kon het zien.

De vrouw van Lot was uiterlijk uit Sodom geleid en mee op de weg naar het Zoar der behoudenis, maar haar hart hing nog helemaal aan Sodom.

Is het zo misschien ook met ons? Netjes mcc op de weg, maar van binnen hunkerend naar het begeerlijke en het genieten van dit leven.

Een masker op

Er wordt wel eens gezegd dat het maar gelukkig is dat op ons voorhoofd niet geschreven staat wat binnen in ons hart leeft.

Ons doen en laten kan een weerspiegeling zijn van ons innerlijk. Niet bij iedereen en altijd is dat zo. Veel mensen zijn meesters in het , , zich verborgen houden". Die kunnen dat wat in ze leeft vrijwel volledig afschermen voor de mensen om hen heen. Ze zetten als het ware een masker op. Iedereen kent deze uitdrukkingen wel: ik kan geen hoogte van hem krijgen, of: ik weet nooit wat ik aan hem heb.

Anderen zijn er wier uiterlijk hun hele innerlijk uitstraalt. Spontane en open mensen die van hun hart geen moordkuil maken en hun innerlijke gevoelens niet verbergen.

Ook in minder gunstige of ongunstige zin komt dat voor. De boosheid die in ons aller hart woont, komt er dan ook uit.

Sommigen doen niet eens moeite meer om voor het oog van anderen hun fatsoen te bewaren.

We moeten echter wel voorzichtig zijn als we op iemands uiterlijk gedrag afgaan of uit iemands uiterlijk konklusies trekken. Ik denk hier nu aan de bijdrage van ds. Hakkenberg in het door de Jeugdbond uitgegeven boek: „Over jouw vragen gesproken".

Hij beschrijft daarin een ontmoeting met een jongen.

„En inderdaad daar zat hij op de rand van zijn bed. met z'n handen onder zijn hoof. De muren zaten — toen nog — vol „beattle-afbeeldingen" en filmsterren. Er stond wilde muziek aan. Ik ging naast hem zitten en probeerde zijn gevoelens te peilen met de vraag: „Jan. wat zoek je. Wat is het belangrijkste in je leven? " En toen z'n antwoord: „Ik zoek God, maar ik kan Hem niet vinden."

Allemaal zijn we in de grond van ons bestaan hetzelfde. We doen ons mooier voor dan we zijn, terwijl de Heere van ons zegt dat we arm. jammerlijk, blind en naakt zijn. Maar dit willen we niet weten. Kom nou.

Dit houden we wel uit het gezicht. Stel je voor dat ze zoiets van me zouden denken.

Ook als de Heere Zijn genade aan iemand bewezen heeft, komt dat helaas voor. Dan doen we alsof er leven in ons is. terwijl het in werkelijkheid doodstil geworden is. Soms leven we daar nog gerust onder verder ook.

Wat een wonder als dan toch die schreeuw, die roep naar God er weer komt: „Gun leven aan mijn ziel". Dan zal het uiterlijk van de Kerk weer overeenstemmen met het innerlijk: ..Dan looft mijn mond Uw trouwe hulp."

Van buiten mooi

Gods Woord spreekt ons ook over het binnenste van een mens en over de „uitleving". Denk maar aan die bekende woorden uit Matth. 23 vers 27.

„Wee u gij schriftgeleerden en farizeeërs, gij geveinsden, want gij zijt de uitgepleisterde graven gelijk, die van

buiten wel schoon schijnen, maar van binnen zijn ze vol doodsbeenderen en alle onreinighcid. Alzo ook schijnt gij wel dc mensen van buiten rechtvaardig, maar van binnen zijt gij vol geveinsdheid en ongerechtigheid."

Uit deze woorden door Jezus Zelf gesproken, blijkt overduidelijk dat de Heere door dc buitenkant van ons leven heenkijkt. Wij zien wel aan wat voor ogen is. maar de Heere kijkt er dwars doorheen. Hij ziet het hart aan.

Een mooi voorbeeld van iemand wiens uiterlijk zijn innerlijk verraadde vinden we in Nehemia. Nehemia die koning Arthasasta diende. Terwijl Nehemia de wijn voor de koning inschonk lette Arthasasta op zijn dienaar en keek hem aandachtig aan. De koning zag iets wat hij van Nehemia nog nooit eerder gezien had. Nehemia was bedroefd.

„Zo zeide de koning tot Nehemia: waarom is uw aangezicht treurig, zo gc toch niet krank zijt? "

Hij merkte dat er iets heel bijzonders was. , , Hij zegt immers: dit is niet dan treurigheid des harten". Een van de regels aan het koninklijk hof was dat men niet treurig voor de koning mocht verschijnen.

Maar dc droefheid van Nehemia was zo intens geworden dat het niet langer verborgen kon blijven. De nood van z'n ziel was te groot geworden. Het kwam naar buiten.

Als er onrust in je hart is

Zo kan het ook zijn bij een jongen of een meisje. Uiterlijk

rustig je werk doen of dat wat er in je leeft en om een antwoord schreeuwt verbergen achter een fa< ? ade van moderne muziek zoals die jongen die ook God niet kon vinden, of achter een stoer gedrag. Maar van binnen onrust, vraagtekens, een knagende pijn, onvrede met jezelf. Droefheid omdat je iets mist. Dan probeer je weer met je vrienden mee te doen en soms lijkt dat voor een poosje te lukken.

Ineens is het er dan weer. dat onbestemde onrustige gevoel. Totdat het zich een keer een weg baant naar buiten en iemand merkt er iets van en vraagt je wat er toch aan de hand is. Misschien zegje dan ook wel: ., Ik zoek God, maar ik vind Hem niet."

Vlucht dan nu niet meer daarheen, waar je toch niet geholpen wordt, maar vlucht naar Hem heen. Die in de wereld kwam om wat verloren is te zoeken.

Als je 't moeilijk hebt, als je 't niet meer ziet zitten, als er duizend vragen in je hart omwoelen waar je met niemand over durft praten; als je schrikt van jezelf als je bemerkt wat voor zondige gedachten er in je leven, stort dan voor Hem uit je hele hart. Zeg het allemaal maar uit. Leg al je vragen en waaroms maar bij Hem neer. Bij de Heere hoef je geen masker op te zetten, je hoeft je niet anders voor te doen dan je bent. Voor Hem hoef je niets te verbergen. Laat Hem alles maar zien. Hij weet het wel. maar Hij hoort zo graag de stem. het smeken en het klagen van een arme en een ellendige zondaar!

Doe het maar!

Heere, ik kom tot U gevloden, haast U tot mijn hulp. en red. Red mij Schutsheer. God der goden. Troost in noden, Grote Hoorder van 't gebed.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen