Wat er in het kleine huisje gebeurde (3)

Als moeder dan in de middag daar rustig aan het spitten is. daar achter in haar tuin, dan hoort ze voetstappen. Het zijn geen stappen van de kinderen. Voorzichtig gaat ze achter de schuur en kijkt opzij. Oh, ook dat nog! Oh, wat erg! Als ze het maar niet ontdekken, daar onder de vloer in haar huis. Ja. moeder heeft het gehoord en gezien. Ze herkent direkt die groene petten. Het zijn mannen van de K.G.B., de geheime politie, die overal in Rusland zijn spionnen heeft. En de christenen weten wel, dat ze in Rusland niet in het openbaar over het Woord van God mogen spreken. En wat daar gebeurt in het huisje van Iwan en Lydia. dat mag helemaal niet. Ook al gebeurt het stil in een kelder onder de vloer. Oh. denkt moeder, ik hoop één ding, dat ze daar niet komen.

Ze had nogde deurwillen maken, want die knerpte vanmorgen zo. Ze heeft er helemaal niet meer aan gedacht. Had ze die wel dichtgedaan? Ook dat weet ze niet meer. Maar nu teruggaan in haar huisje, kan niet.

Ik moet me in ieder geval verstoppen, denkt moeder. Achter de schuur, achter een grote struik. Want in huis zullen ze niemand vinden. Lydia is weg. Iwan is weg. Vasili is weg. Vader is weg. Maar als ze mij zien, nemen ze dit keer mij misschien mee. Hoewel het niet zo vaak gebeurt, dat ze een moeder uit een gezin meenemen.

Moeder blijft muisstil zitten. En ze probeert zoveel mogelijk te horen wat er in haar huisje gebeurt. Veel hoort ze er niet van. Maar dan, na een tijd hoort ze rrrrrong, rong. De motor van de auto. Dc mannen gaan vertrekken. Zal ze direkt gaan kijken? Nee. denkt ze, ik wacht tot het donker is. Je weet maar nooit of er nog niet iemand rondsluipt.

En of er niet iemand is die haar huisje in de gaten houdt. Moeder wacht tot de duisternis van de avond valt. En dan. door het schemerdonker, loopt ze voorzichtig door de tuin naar haar huisje. Ze kijkt goed rond. Nee, ze hoort geen harde voetstappen meer. Ze hoort geen stemmen, ze ziet geen vage schimmen van mensen.

Als moeder binnenkomt, kan ze bijna niets zien. Het is al zo donker geworden. Maar ze merkt wel, dat het een grote puinhoop is. In de gang ligt allemaal troep. En ja, daar op de vensterbank Ze doet het voorzichtig om niet te vallen, daar staat de zaklantaarn. Zou die er nog wel zijn? Ja. moeder pakt hem. Hij brandt nog. En moeder schijnt door haar huisje.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen