OP ZIEKENBEZOEK VIA DE POST

Als een borduurwerk geweven met kleur en vorm, zijn onze ogen een kunststuk van Gods hand. Een schone gave van onze Schepper, beschermd door oogleden cn wimpers. Een wondere gave, want met het oog kijkt de schipper op het kompas om de juiste koers te varen. Vaders oog kan waarschuwen zonder te spreken en moeders oog kan liefdevol neerzien op het kindje dat de Heere haar gaf. Als in het geboorteuur de baby huilt, probeert het ook dc oogjes te openen. Altijd weer een wonder die eerste levenstekenen, waar in spanning op wordt gewacht.

Wat een zorgen en verdriet als ons kindje gehandicapt is. het licht in de oogjes ontbreekt, 't kan niet horen en spreken, of het is verstandelijk gehandicapt. Vele vragen bestormen de vesting van ons hart, er vloeien stille tranen als de Heere dit zware kruis op onze schouders legt Dan blijft alleen de bede over: , , Maak ons in tegenspoeden stil; hoor ons, o God. om Jezus wil." Troostvol kan bij het kruisdragen door het geloof, „het zien op Jezus zijn". Hij maakte Simon van Cyrene gewillig om het kruis achter Hem te dragen. En toen Hij de zondelast op het kruis droeg, zagen Zijn ogen met ontferming op Maria neer: „Vrouw, zie uw zoon".

Onze ogen zijn als een spiegel, waarin ons innerlijk te lezen staat.... verdriet.... blijdschap.... liefde.... verlangen.... teleurstelling.... afgunst.... haat Soms kunnen wij de „twee deuren naar de straat" sluiten, het verbergen, maar voor de ogen van de Heere niet. Eens sprak Hij: „Is uw oog boos. omdat Ik goed ben? " Of mag u in de ziekenkamer door Zijn opzoekende zondaarsliefde weten: , .Zijn oog slaat mij in liefde gade. Hij wil mij heil bereiden, mij in een vesting leiden"? Dan zal er alleen maar stille verwondering zijn en aanbidding!

„Hij heeft mijn ogen bestreken, en 't hartebewindsel dat viel", zegt Isaac da Costa. Voor Petrus bij het kolenvuur in Kajafas' zaal was er maar eén „ogen"-blik nodig, die smartelijke blik waarmee de Heere Jezus Zijn discipel in de ogen zag. Het deed zijn mond verstommen en in de zwarte nacht van zijn leven bitter wenen. Tegen die liefdeblik is niets bestand: 't verbreekt onze onwil.... 't stelt ons schuldig.... 't maakt ons berouwvol.... 't brengt ons met Job tot: „Met het gehoor van mijn oor heb ik U gehoord, nu ziet U mijn oog. daarom verfoei ik mij in stof en as!"

„Wat het oog niet heeft gezien....."

Ouderdomsgebreken beletten u het kerkgaan en uw oog wordt verdonkerd, zodat u bijna niet meer zonder loupe kunt lezen. Wat kan het verlangen dan gaan leven, om als een dorpelwachter de liefdelijkheid van des Heeren tempel te mogen aanschouwen. Velen van die u lief waren zijn u reeds voorgegaan. Het wordt zo eenzaam om u heen. Leeft er door genade ook het verlangen in uw hart zoals Jesaja's troostwoord zegt: , , Uw ogen zuilen de Koning zien in Zijn schoonheid"? Met eeuwigheidsglans overtogen stonden Christen en Hopende voor dc rivier zonder brug. Om door de paarlenpoort binnen te gaan en de Koning te zien, moesten zij door de doodsjordaan. Hopende hield zijn metgezel het hoofd boven water, tot er vaste grond onder de voeten kwam, en ze samen op de oever stonden. Door engelen begeleid gingen Christen en Hopende de hemelstad binnen. Door de verrekijker van het geloof staarde Bunyan hen met heimwee na, hij schrijft in Bedfords gevangenis: „Daarna werden de poorten gesloten, ik dit gezien hebbende, wenste mijzelve onder hen!"

„Hier zie ik 't lieflijk aangezicht, mijns Konings, vol van 't zalig licht".

Hebben wij in de ogen van een zieke weieens de blijdschap gezien, als wij op ziekenbezoek kwamen? Soms bij een bezoek waar we zo tegenop zagen? U moest de ogen van onze zieken eens kunnen zien als er een kaart door de bus rolt. Mevrouw Van Wijk-Ganzeman uit Geldermalsen vond het hartverwarmend, hartelijk dank!

Na een operatie kan mevrouw Benard-Faas (74), Kornalijn 106, 2691 TB 's-Gravenzande, niet meer lopen. Zij is als weduwe heel erg eenzaam en verdrietig. „Zij sloegen 'toog op God, zij liepen als een stroom Hem aan. Hij liet hen nimmer schaamrood staan". Eenzame en kruisdragende zieken, wordt u van mensen vergeten? Dc Heere vergat zelfs een weglopende Jakob niet: „Ik heb u bij uw naam geroepen, gij zijt Mijn. Gij zult door Mij niet vergeten worden!"

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen