Gebed

Gebed Genadig God, die in mijn boezem lee Ik vlied tot U, en wil, maar kan niet smeken. Aanschouw mijn nood, mijn neergezonken gees En zie mijn oog van stille tranen leke Ik smeek om niets, hoe kwijnend, hoe bedroefd. Gij ziet me een prooi van mijn bedwelmde zinne Gij weet alleen hetgeen uw kind beho En mint het meer dan 't ooit zichzelf kan minnen

Geef, Vader, geef aan uw onwetend Hetgeen het zelf niet durft, niet weet te vragen Ik buig mij neer; ik smeek noch kruis, noch tro Gij doe naar uw ontfermend welbeha

Ja, wond of heel; verhef of druk mi 'k Aanbid uw wil, hoe duister in mijne o Ik offer me op, en zwijg, en wens nie 'k Berust in U, ziedaar mijn enigst po

Ik zie op U met kinderlijk ontzag: Met christen-hoop, noch lauw noch ongeduldi Ach, leer Gij mij, hetgeen ik bidden m Bid zelf in mij: zo is mijn beè onschul

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen