Veel voorkomende kriminaliteit

„Ik ben een winkeldief. Rond mijn tiende jaar ben ik begonnen met stelen uit — zo weet ik nu — pure onvrede, eenzaamheid en gebrek aan begeleiding. Van stelen gaatje hart flink tekeer, maar het is dóódsimpel. Sinds mijn tiende heb ik onafgebroken gestolen. Ik ben nu 29. Ik steel vooral in supermarkten. Twee keer in de week doe ik boodschappen en neem de duurste dingen mee (vlees, boter, koffie) ter waarde van ongeveer 10 gulden per keer. Van sommige diefstallen heb ik spijl, namelijk van diefstallen bij — zo weet ik nu — middenstanders en van een enkele fiets. Van 99 procent van mijn diefstallen heb ik geen spijt en ik ga er mee door", aldus een ingezonden brief in een krant naar aanleiding van hel aktieplan „Veel voorkomende kriminaliteit" van de ministeries binnenlandse zaken en justitie.

Maatschappelijk probleem

De laatste tijd heb je regelmatig iets in de krant kunnen lezen over de zogenaamde „kleine kriminaliteit". Men verstaat daar onder andere onder winkeldiefstallen, gratis meerijden met trein of bus, vandalisme, fietsendiefstal, mensen overvallen op straat enzovoort. Het ministerie van justitie heeft besloten om de term , , kleine kriminaliteit" niet meer te gebruiken, omdat dan de schijn gewekt kan worden dat de overheid „kleine kriminaliteit" niet zo erg vindt. Vandaar dat sinds kort gesproken wordt over ., veel voorkomende kriminaliteit". Dal deze kriminaliteit veel voorkomt, geven de volgende cijfers weer: per jaar kost deze vorm van kriminaliteit ons land maar liefst vier miljard gulden. De schade aan gemeentelijke eigendommen bedraagt naar schatting honderd miljoen gulden per jaar. Het aantal gevallen van dit soort kriminaliteit is in de laatste aliteit vijfentwintig jaar vertienvoudigd! Nederland draait mee in de top van Europese landen met betrekking tot hel veel voorkomen van diefstal, inbraken en mishandeling.

Omstreeks juni/juli 1986 verscheen hel eindrapport van de kommissie Roethof. Deze kommissie was ingesteld om de minister van justitie te adviseren over mogelijke verbetering en bestrijding van deze vorm van kriminaliteit. Dal rapport sprak toen terecht van een ..acuut maatschappelijk probleem".

Eén blok

Binnen onze samenleving ontstaat een groeiend onbehagen over de toename van kriminaliteit en terreur. In diverse grote steden zijn al gespierde knokploegen (Burgerwacht) opgericht, om de kriminaliteit aan te pakken. Je zou dat een signaal uit onze samenleving kunnen noemen. Denk ook alleen maar eens aan de verontwaardigde reakties naar aanleiding van de Makrobranden door de aktiegroep , , Ra, ra". Met de provinciale statenverkiezingen voor de deur, proberen de politici op dat gevoel van de burgers in te spelen. De diskussie in de Tweede Kamer van begin febmari liet zien dat de vier grote politieke partijen het er over eens waren dat er meer gedaan moet worden aan de bestrijding van de kriminaliteit. Een grote kamermeerderheid wil voor de politie zo'n 60 lot 80 miljoen gulden extra uittrekken. Er wordt als het ware één blok gevormd in de bestrijding van de kriminaliteit. Terecht heeft premier Lubbers erop gewezen dat een betere bestrijding van de misdaad niet alleen een geldprobleem is. De voorkoming van misdrijven en het vervolgingsbeleid zijn ook belangrijke zaken. Dus het probleem van de veel voorkomende kriminaliteit zit dieper dan alleen maar een tekort aan politie.

Oorzaken .

In de verschillende publikaties rond de veel voorkomende kriminaliteit worden diverse oorzaken genoemd. De kommissie Roethof gaf in het rapport weer dat de grote mate van vrijheid in opvoeding en

maatschappij niet goed heeft gewerkt. In de zestiger jaren was er een generatie die vond dat alles mocht en dat alles kon. Regels leidden alleen maar tot frustraties. Daarmee verdween in feite het gezag. Voorts wordt normvervaging als éen van de grootste oorzaken gezien. Iedereen van hoog tot laag is bezig om zich te verrijken. Wat die „groten" doen — smeergelden, fraudes, zwart geld — mag de kleintjes toch niet worden ontzegd? Die rijke heren missen het op die geweldige hoop toch nauwelijks.

Wat ook opvalt is dat regelmatig het gezin er bij betrokken wordt. Het gebroken en ontwricht gezin wordt vaak als de schuldige aangewezen. Rechter Lensink: ..Ja, kleine kriminaliteit is voornamelijkjeugdkriminaliteit. En op basis van mijn praktijkervaring kan ik zeggen: kinderen uit gebroken gezinnen vormen zogezegd de bulk van de rechterlijke klandizie" (Elseviers Magazine).

Verder worden werkloosheid, verveling, gebrek aan spanning en het aan geld moeten komen voor drugs als mogelijke oorzaken genoemd.

Wil men dus wat aan de voorkoming van misdrijven doen, dan zal men met bovenstaande zaken bezig moeten gaan.

Aanpak

In het aktieplan van de regering worden allerlei konkrete voorstellen gedaan: verbetering van de winkeldiefstallenregistratie. het komen tot een standaardprocesverbaal, het inzetten van huismeesters in woningcomplexen enz. In het rapport van de kommissie Roethof wordt gewezen op de noodzaak van normoverdracht aan jongeren. Men spreekt dan van het , .aktief uidragen van de kernnormen"" zoals het belang en respekt voor een andermanslichaam en eigendom. Premier Lubbers heeft dat onlangs op een vergadering van de CDA-partijraad benadrukt. Volgens hem is normvervaging in onze maatschappij de grootste zorg van het kabinet: ..Die normvervaging leidt tot een keten van kriminaliteit; een keten die radikaal moet worden doorbroken. Er zal weer volstrekte duidelijkheid over ons normen-

Helaas heb ik niet gelezen waar hij dat normenstelsel aan wil ontlenen. Wordt dat normenstelsel vanuit de mens geformuleerd. dan komen we tot normen zoals Professor Jongman die weergeeft of zoals de winkeldief aan het begin van dit artikel.

Heilzaam

Eén ding is in ieder geval duidelijk: verlaten we de normen van Gods wet. dan brengt dat allerlei narigheid met zich mee. De Heere heeft die regels gegeven opdat er rust en orde in een samenleving komt. Het is opvallend dat men vanuit een ander uitgangspunt toch soms op die regels terug komt: benadrukking van de belangrijkheid van het gezin, van het gezag, respekt voor de naaste en zijn eigendom enzovoort.

Je hebt vast weieens de uitdrukking gehoord dat Gods geboden heilzaam zijn voor ons volk. „Heilzaam" betekent „geneeskrachtig" of „zegenrijk". Gods geboden zijn als het ware medicijnen voor de veel voorkomende kriminaliteit. Wordt de samenleving ingericht naar de regels die de Heere geeft, dan zal er enige rust en orde zijn. Konkreet zou je kunnen denken aan het liefhebben van je naaste (dan val je de ander niet zo gauw lastig), het niet stelen (dan weetje het onderscheid tussen wat van jou en wat van de ander is), het niet in opstand komen tegen het gezag (ouders, politie, regering). Hoe goed het kabinetsbesluit ook is, je verandert daar de mentaliteit van een volk niet zo gauw mee. Dat kan alleen als er weer een normoverdracht plaatsvindt van de normen die de Heere in Zijn Woord geeft.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen