LIJDEN OM CHRISTUS^ WIL

Mevr. Meijwaard, u bent als vertegenwoordigster van het Comité Vrouwenbonden naar Rusland geweest. Was er een speciale reden voor uw reis?

Ja, die was er inderdaad. Op 1 maart a.s. moet Serafima Joedintseva in gevangenschap om de straf die haar twee jaar geleden is opgelegd te ondergaan. Zij mocht nog twee jaar thuis blijven om voor haar kleine kinderen te zorgen, maar nu de jongste vijfjaar geworden is, moet zij naar het strafkamp. Haar man is ook gevangen, zodat het gezin alleen achterblijft. Serafima is 49 jaar en moeder van dertien kinderen.

Het doel van de reis was zo mogelijk een ontmoeting te hebben met enkele leden van de Verwantenraad om persoonlijk namens onze vrouwenbonden blijk te geven van ons meeleven met hen en om na te gaan wat we voor Serafima zouden kunnen doen om te voorkomen dat zij van haar vrijheid beroofd zal worden.

Hebt u echt kontakt gehad met vrouwen van de Verwantenraad?

Ja, ik heb enkelen van hen ontmoet en dat was een heel bijzondere ervaring. Ik heb gesproken met Alexandra Kozorezova, de voorzitster van de Raad, die haar werk ondergronds moet doen, omdat tegen haar een opsporings-en arrestatiebevel is uitgevaardigd. Dat betekent dat zij niet thuis kan zijn en in het geheim moet reizen, wat altijd gevaren meebrengt. Toch riskeerde zij die gevaren om ons te kunnen ontmoeten. Ik kon nauwelijks geloven dat ik werkelijk voor haar stond! Ik herkende haar meteen van de foto's, maar zij was ouder geworden en getekend door het lijden. De zorgen drukken haar neer, maar in Gods kracht mag zij voortgaan met het werk voor gevangen geloofsgenoten en hun gezinnen. Zij heeft over haar werk gesproken en ik heb verteld over onze vrouwenbonden. Toen ik zei: , , Ze kennen u bij ons ook, want uw foto heeft in onze bladen gestaan", wist ze niet wat ze hoorde! Het was een bemoediging voor haar te weten dat er in Holland met het werk van de Verwantenraad wordt meegeleefd en dat voor hen gebeden wordt. Er was blijdschap en geestelijke verbondenheid ondanks de taalbarrière.

Hebt u Serafima ook ontmoet?

Gelukkig wel. Zij kwam veel later dan we gedacht hadden en we zaten in spanning om haar wegblijven (zij moest een reis van 22 uur maken om ons te kunnen ontmoeten). Maar daarna was er grote blijdschap om haar komst.

Deze vrouw heeft bijzondere indruk op me gemaakt. Zij was zo rustig, blijmoedig haast en in geloofsvertrouwen ziet zij de toekomst tegemoet, hoewel gevangenschap haar wacht.

Ziet zij er erg tegenop om naar het strafkamp te gaan?

Het viel me op dat zij meer aan anderen dacht dan aan zichzelf. Toen ze hoorde dat we in Holland een aktie voor haar wilden voeren, zei ze: „Denk toch vooral om Oeljana Germanjoek. Zij is al in het strafkamp en ze is ernstig ziek. Ook met Zinaïda Viltsjinskaja gaat het niet goed in het kamp. Ik ben nu nog vrij en gezond".

Zij vertelde over de rechtzitting, over de beschuldigingen tegen haar, over de mensen in de buurt en op haar werk die tegen haar waren opgehitst. En alleen omdat zij als christen wil leven. Serafima benadrukte dat alles dat zij tot dusver had meegemaakt en wat haar nu te wachten staat, lijden is om Christus' wil, wat haar eerder een zaak van vreugde dan van droefheid is. Zij heeft bij haar veroordeling tegen de rechter gezegd: „Ik heb mijn lot en het lot van mijn man en kinderen toevertrouwd aan God. Hij leidt mij en mijn gezin naar Zijn genade en Zijn barmhartigheid zoals Hij het wil". In dit vertrouwen zal zij ook naar het strafkamp gaan. Het was een bijzondere ontmoeting. We hebben het mogen ervaren: „Waar twee of drie in Mijn Naam vergaderd zijn. daar ben Ik in het midden".

Van links naar rechts: Seraßma Joedintseva, mevrouw Meijwaard, Alexandra Kozorezova. Waren er nog meer ontmoetingen met mensen uit de niet-geregistreerde Baptistengemeenten ?

Ja, op verschillende plaatsenen adressen. Zij hebben het bijzonder gewaardeerd dat we hen kwamen opzoeken. Ze waren meer bezorgd over ons dan over zichzelf, hoewel de gevaren voor hen veel groter waren, omdat zij niet met buitenlanders mogen spreken. De inrichting van de huizen is erg sober. De ontmoetingen vonden in het geheim plaats. Soms werden we gevolgd: dan konden we niet op het bewuste adres naar binnen gaan. Het deed me denken aan de oorlogsjaren bij ons.

Hebt u ook een kerkdienst van deze gemeenten bij kunnen wonen?

Hoewel dit haast niet mogelijk leek, is het toch gebeurd. De dienst was in een gewoon huis en duurde van 9 tot 12 uur, 's morgens. Er waren wel een paar honderd mensen binnen; alle kamers stónden vol.

Er was daar ook bediening van het Heilig Avondmaal. Ik kan niet onder woorden brengen hoezeer ik daar ervaren mocht dat de Kerk in Christus één is. Dan vallen alle verschillen in taal en kuituur weg en is er geloofsgemeenschap met allen die Zijn verschijning hebben en van genade leerden leven.

Kunt u een samenvatting geven van uw reisindrukken? Ik heb gevoeld dat de Heere ons voorging en de weg voor ons baande. Psalm 91 was werkelijkheid voor me. Ik voelde me zo klein en onmachtig, maar in de Heere gerust. Verder heeft het me heel erg getroffen dat de mensen die ik ontmoet heb zo leven bij wat de Heere Jezus zegt: „Eén ding is nodig". Het belangrijkste in het leven is niet vrijheid of gevangenschap, maar dat je ziel gered is en dat je mag weten in leven en sterven het eigendom te zijn van Christus. Dat was vooral de boodschap van Serafima Joedintseva. die

ik u allen graag wil doorgeven. Mevrouw Meijwaard, hartelijk dank voor uw bereidheid naar Rusland te gaan en voor deze weergave van uw reisindrukken.

Z. Crum-Nieuwland

25 JAAR VROUWENVER. „EUNICE" TE ROTTERDAM-ZUIDWIJK

Onze vrouwenvereniging „Eunice" is opgericht op 18 oktober 1961. We hebben dit herdacht op onze jaarvergadering van 16 december 1986.

Aan deze vergadering ging een feestelijke broodmaaltijd vooraf met echtgenoten of andere gast. Ook ds. en mevr. Harinck namen deel aan de maaltijd. Vooraf kregen de dames een corsage opgespeld. Tevens werd aan alle leden een beschilderd houten herinneringsplankje aangeboden.

Dit viel bijzonder in de smaak.

*s Avonds waren er vele gasten te verwelkomen, namelijk de kerkeraad, afgevaardigden van onze plaatselijke verenigingen, van zusterverenigingen en oud-presidente, mevr. Rietdijk-van Bochove. Tot onze verrassing was ook aanwezig mevr. Crum, presidente van onze Bond. Ds. Harinck verzorgde de opening. Verder was er een terugblik in dichtvorm, een samenspraak over Revius. gedichten enz., afgewisseld door pauzes, waarin koffie en frisdrank werd geserveerd. Het was een goede avond die in het teken stond van Psalm 115 vers 1: „Niet ons, o HEERE! niet ons, maar Uw Naam geef eer, om Uwer goedertierenheid, om Uwer waarheid wil".

D. Verhagen-Krijgsman

25-JARIG JUBILEUM DS. G. KUIJT

Aan de jubileumfoto’s is wel te merken dat er 25 jaar geleden heel wat verenigingen zijn opgericht. Ze gingen bijna allemaal voor de zending werken! Het was in de tijd dat onze eerste zendingspredikant, ds, G. Kuijt, uitgezonden zou worden.

Ds. Kuijt heeft inmiddels in het verre Irian ook zijn 25-jarig ambtsjubileum mogen herdenken. Op 15 februari 1962 werd hij in de Ahoy-hal te Rotterdam bevestigd en uitgezonden als zendingswerk mocht nadien onder Gods zegen opbloeien en uyitbreiden. Voor ds. en mevr. Kuijt, die op 18 januari ook 25 jaar zegenrijk, maar ook vol spanning en zorgen geweest. De Heere gaf hen kracht om door te gaan.

Het jubileum kon niet als gezin worden gevierd: de oudste dochter Klaziena woont in Den Haag. Wim in Californië en Gert in Ds-en mevrouw Kuijt met hun kinderen. Indiana. beide in Amerika gelegen. De twee jongste dochters, Wilhelmina en Cornelia. wonen alleen nog bij hun ouders. De hierbij geplaatste foto is ongeveer vijfjaar geleden genomen. We willen ds. en mevr. Kuijt met hun kinderen ook vanaf deze plaats van harte feliciteren. We wensen hen met elkaar Gods zegen en Zijn nabijheid toe. 't Is God aan tijd noch plaats verbonden. Wiens toezicht over alles gaat. De volken zullen Hem loven!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen