Onze ogen zijn op U

De woorden van deze meditatie, „Onze ogen zijn op U", vinden wij in de geschiedenis van Josafat, die zich opmaakt om te strijden tegen de Moabieten en Ammonieten. Een grote menigte van vijanden is de grens overgetrokken en de schrik slaat het volk om het hart. Wat te doen in zulke omstandigheden? Wel, zo hoor ik er één zeggen: overgeven, want het is toch een verloren zaak. Hulp zoeken bij bondgenoten, zo zegt een ander, dan kunnen wij misschien nog wat redden. Nee, noch het een noch het ander is in het hart van Josafat. Hij slaat een voortreffelijker weg in, namelijk de weg die de Heere heeft voorgeschreven. Hij vergadert het gehele volk om hulp te zoeken bij de Heere. Wat een gelukkig volk, dat in alle omstandigheden van het leven de Heere tot een toevlucht mag stellen. Een volk, dat met Josafat gaat erkennen, dat niet de mens maar God regeert, dat Hij heerst over alle koninkrijken der aarde. Nee, 't zijn niet de groten der aarde, 't is niet de kernbewapening, die het lot der mensen eenmaal zal bepalen, maar die God, waarvoor een Josafat en het volk zich mogen verootmoedigen. Josafats ogen worden geopend voor de grote wonderen die de Heere vanouds aan het volk bewezen heeft. Hij mag daar pleiten op Gods eigen Woord, dewijl de Heere de plaats van Zijn tempel had aangewezen om Hem vandaar in tijden van benauwdheid aan te roepen. Josafat mag met heilige vrijmoedigheid de Heere herinneren aan het verleden.

Welk een voorrecht, op ieder terrein van het leven, onze ogen te mogen slaan op Hem Die nooit beschaamt. Josafat, hij mocht eerlijk belijden het niet meer te weten. Hij gevoelde zich even ellendig en bedelarm als zijn volk. Helaas leven wij van nature als mensen die alles zo goed weten, maar waar de Heere echter gaat werken in het hart van de zondaar, vindt men mensen die het niet meer weten. Dit weten zij wel, dat er maar een gelukkig volk op de wereld is, namelijk dat volk, wiens verwachting van de Heere hun God is.

Wanneer Josafat dit uitroept, dan houdt dit in, afzien en heenzien. Afzien van de mens, van al datgene dat aftrekt van de Heere, van al hetgeen waar de mens zo licht zijn verwachting op stelt. Wat moet Gods volk zich vaak beschuldigen daar zo mank aan te gaan. Wat wordt het oog licht afgetrokken door allerlei dingen van dit leven, vooral ook op kerkelijk terrein. Vandaar de bede van David: „Wend, wend mijn oog van ijdelheden af, maak mij levend naar Uw Woord." „Onze ogen zijn op U." Waar zijn jullie ogen op gevestigd jonge mensen? Helaas wordt het natuurlijke oog overal heengetrokken, behalve naar de Heere. Boston zegt zo opmerkelijk in zijn „Viervoudige Staat": de mens heeft zich gedompeld in een Egyptische duisternis die men tasten kan en heeft geen oog voor de kennis van God en goddelijke zaken. Vandaar dat de beleving van dit woord, „Onze ogen zijn op U", altijd verbonden is aan het slaan van onze ogen op en in onszelf. De ontdekking van die bron van vuile wanbedrijven, zal de ziel voeren tot Hem, waarvan wij hier lezen: „Onze ogen zijn op U". De bede van de blinde Bartimeus mocht ons gedurig begeleiden: „Heere dat ik ziende mag worden."

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen