De Heere regeert

Hé kijk, daar gaat Klaas. Daar op de weg, daar rijdt een jongen op z'n fiets. Hij komt net uit de klub. Maar wat is er met die jongen? Wat kijkt hij sjagrijnig. Verschrikkelijk! Was het soms niet leuk op de klub? Joh, Klaas, kijk eens omhoog, kijk eens hoe lekker de zon schijnt. Kijk eens wat een heerlijk weer het nog is.

Joh, Klaas, waarom heb je zo'n nijdig gezicht? Hou toch op!

Maar Klaas is boos. Bah! Was het dan echt niet leuk op de klub vanmiddag? O ja, 't was best leuk, de meester had juist een heel leuk plan. Hij had gezegd: „Jongens, de volgende keer is het de honderdste klubmiddag van onze klub. En hoor eens, dan gaan wij niet alleen klub houden voor ons, zo maar bij elkaar, maar dan gaan we er eens een heleboel mensen bij uitnodigen. Mensen, die we kennen en mensen die we niet kennen. En dan gaan we nu vanmiddag op de klub, een uitnodiging maken. Hier heb ik voor ieder van jullie een kaart. En hier heb ik voor ieder van jullie een mooie pen en dan kunnen jullie daar iets mee schrijven."

En die Klaas had z'n best gedaan. Met z'n aller, allermooiste letters had hij op de kaart geschreven. Toen hij klaar was, had hij het aan de meester laten zien. En die had gezegd: „Jongen, wat heb jij dat mooi gedaan."

En toen de klub bijna was afgelopen, had de meester gezegd: „Zo jongens en nu zal ik vertellen aan wie jullie de kaart mogen brengen."

En Klaas had gedacht: „Ik hoop dat ik hem bij meneer Jansen mag brengen. Dat vind ik zo'n aardige meneer. Meneer Jansen, die altijd bij ons in de kerk komt. O, dat is toch zo'n aardig iemand, ik hoop dat ik mijn mooie kaart bij die meneer mag brengen. En misschien mag ik dan wel met hem meerijden in z'n prachtige Amerikaanse auto, als hij komt. Wie weet!"

Toen Klaas aan de beurt was, zei de meester: „Klaas, jij moet je kaart maar brengen aan Es even kijken. Breng jij je kaart maar eens, nou, bij ouwe Kobus. Breng jij daar je kaart maar. Bij ouwe Kobus, die daar woont in het huisje aan de dijk."

Zijn mooie kaart brengen bij ouwe Kobus? Ja, die kende hij zeker! Ouwe Kobus, bah! Moest hij daar nou z'n kaart brengen? Bij die rare ouwe man, met de vreemde ogen, met dat rare gezicht? Met die grote mond? Die man met die vreemde grote kromme handen? Daar had hij helemaal geen zin in. 't Sjonge had hij daarvoor nu van die prachtige letters geschreven? En daarom is die Klaas nu zo boos.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen