HUISHOUDELIJKE VERGADERING

Op dinsdag 23 september 1986 is te Utrecht de Huishoudelijke Vergadering van de Bond van Vrouwenverenigingen gehouden.

Als de klok tien uur slaat, blijkt dat de kerk beneden bijna geheel gevuld is met ± 500 afgevaardigden en belangstellenden.

De voorzitter van de Bond, ds. D. Hakkenberg, spreekt in het openingswoord over de weduwe en de onrechtvaardige rechter uit Lukas 18 : 1-8.

Deze geschiedenis staat in het teken van de wederkomst van Christus, want de Heere Jezus besluit de gelijkenis met de vraag: „Doch de Zoon des Mensen, als Hij komt, zal Hij ook geloof vinden op de aarde? "

Het gaat om het geloof zoals de weduwe had, niet om een beetje godsdienstige ijver. De weduwe, die behalve verdriet over het verlies van haar man nog meer smart heeft door een wederpartij. In haar grote benauwdheid, door de nood gedrongen, gaat ze naar de rechter. Hij is een man die God niet vreest en geen mens ontziet Hij hoort haar roepen: Doe mij recht tegen mijn wederpartij. Ze spreekt van „recht", want ze heeft rechtsgrond in het Woord van God.

Dominee wijst op de drang tot haar gebed en op de grond in haar gebed.

De weduwe vertoont het beeld van de kerk des Heeren in het laatste der dagen. Dan zal er verdrukking zijn, dat zien we nu reeds achter het IJzeren Gordijn. De satan is de wederpartij. Bij alle moeilijkheden blijft één weg over de weg naar de Troon der Genade. Welgelukzalig hij, die rechtsgrond in de Heere vindt, die pleit op Zijn grote Naam.

De aardse rechter zal luisteren, hij zal recht doen omdat de weduwe het hem zo moeilijk maakt.

Zal God dan geen recht doen? Zal Hij een zuchtende en klagende ziel dan niet horen? De Heere weet van het lange wachten, de Heere kent de uiterste nood van Zijn Volk, en Hij is lankmoedig.

Maar.... er staat bij: „Zijn uitverkorenen!"

„Begin maar met dag en nacht te roepen", zo zegt de dominee, „dit houdt de mens in zijn natuurstaat niet vol, maar de oprechte houdt aan".

De „weduwekerk" is in de rouw vanwege de breuk in Sion. Mochten wij allen begrepen zijn in die „weduwekerk".

De Zoon des mensen komt om de aarde te richten; zal Hij geloof vinden? Zal dat geloof bij ons gevonden worden? En bij onze kinderen?

Bestuursverkiezing

De kandidaten worden aan de vergadering voorgesteld. De aftredende bestuursleden mevr. De Blois, mevr. Hartman en mevr. Kaslander worden met grote meerderheid van stemmen herkozen. Als nieuw bestuurslid wordt mevr. C. Guiljam-Melis uit Woerden gekozen.

Jubileumaktie

Mevr. Van Woerden geeft enige toelichting over de bestemming van het geld van de Jubileumaktie.

In overleg met de heren Nieuwenhuis en Zijl van het Zendingsbureau is de volgende projektlijst voor Igede en Izi samengesteld.

Bij zuster Van Rossum maken gehandicapten pindakaas met een vleesmolentje om zo in hun onderhoud te voorzien. Voor hen zou misschien beter materiaal aangeschaft kunnen worden.

Gehandicapte meisjes naaien op een oude handnaaimachine kleding. Er zijn meer naaimachines nodig en ook een naaimachinemonteur.

Verder moet naar andere huisvesting worden omgezien voor deze mensen.

Bij zuster Sonneveld in het weeshuis zijn enkele gehandicapte kinderen voor wie geen mogelijkheden zijn om hen bij familie of in een gastgezin te plaatsen. Voor hen is een aangepaste beroepsopleiding nodig, waardoor zij later toch in hun eigen onderhoud kunnen voorzien.

In Izi komt zuster Renes in de dorpen in aanraking met mensen die door hun handicap, o. a. als gevolg van epilepsie, extra medische voorzieningen nodig hebben, zoals prothesen, krukken of fysiotherapeutische behandelingen.

Allemaal hoogst noodzakelijke dingen, waarvoor momenteel geen geld beschikbaar is. Een éénmalige gift, bijeengebracht door de vrouwenverenigingen, zal hiervoor bestemd worden. Het eindbedrag van de aktie zal op de Bondsdag bekend gemaakt worden. Een boek van Lenie Ippel-Breedveld „Ik zal niet sterven, maar leven" zal ten bate van de aktie worden verkocht. Het is alleen via de verenigingen te bestellen.

Afscheid van mevrouw Van Woerden

Ds. Hakkenberg spreekt het scheidende bestuurslid hartelijk toe. Zestien jaar heeft zij met veel liefde de vakantieweken voor gehandicapten helpen organiseren en de penningen daarvan beheerd. Ook de kas van de Bond werd met zorg bijbehouden. „Hartelijk dank, ook aan uw man, die altijd achter u heeft gestaan, maar bovenal aan Hem Die u wijsheid en krachten gaf!"

Staande wordt mevrouw Van Woerden toegezongen Psalm 106:2. Hierna speldt mevrouw Crum haar een zilveren broche op en dan ontvangt zij de prachtige album met foto's, afscheidsgroeten en herinneringen aan 16 jaar bondswerk.

Een zichtbaar ontroerde mevrouw Van Woerden bedankt de vergadering voor alle liefde die zij mocht ontvangen. (In de volgende Daniël hoopt zij ook nog een persoonlijk dankwoord te schrijven).

De middagvergadering

Ds. A. J. Gunst is helemaal uitTerneuzen gekomen om te spreken over „De Ziekentroost". Op vele manieren is altijd geprobeerd de zieke mens, die tegen het sterven opziet, te troosten. Verschillende boekjes zijn erover geschreven; bekend is o.a. Luthers „Sermoen". De duivel kan het de mens op z'n sterfbed zo moeilijk maken. Dan laat hij hem zijn zonden zien om hem te benauwen. Terwijl de satan in gezonde dagen de mens influistert dat zonde geen zonde is, gedraagt hij zich bij stervenden net andersom. De Belgische dominee Cornelis Hille schreef de „Ziekentroost" zoals wij die kennen achter uit ons Psalmboekje. Er is ook nog een meer uitgebreide „grote ziekentroost" geweest, maar die is in de loop der jaren verloren geraakt. De Ziekentroost begint bij de Schepping, waar geen ziekte en dood

was. Waren er geen zonden, dan waren er geen wonden. Ziekte komt niet van de duivel, denk aan Job. De Heere regeert, ziekbedden zijn vaak niet de slechtste tijden voor Gods volk. De Ziekentroost hoort niet bij de Drie Formulieren van Enigheid. De Hervormde Synode noemt hem „achterhaald" en heeft hem niet meer opgenomen in het „dienstboek".

De Ziekentroost is echter een troostboek voor Gods volk, waarin gesproken wordt van Christus' grote liefde voor Zijn Bruidskerk, van de Middelaar die als een volkomen Zaligmaker staat tussen God en Zijn Gemeente. Christus leeft om altijd te bidden voor Zijn volk, dat door de dood heen komt tot de Bruiloft des Lams. Wat leefden onze vaderen dicht bij de dood en bij de Heere.

Er is één weg naar de Hemel, en de omleidingen zijn van de duivel. De zieke krijgt medelijden met zichzelf, zo neemt de duivel de gedachten aan God weg. Tot het laatst toe wordt gestreden.

'n Gelovige moet niet wankelmoedig worden bij de voorspoed van de goddelozen, hij krijgt geen twee hemelen. Het laatste gedeelte van de Ziekentroost gaat over Christus' Verschijning.

Wanneer de schapen ingaan in het Koninkrijk der Hemelen zal God zelf alle tranen van hun ogen afwissen.

Bij zieken kan een passend stuk uit de Ziekentroost behandeld worden. Voor een onbekeerde is geen troost, dan kan alleen gewezen worden op de mogelijkheid van zaligworden. Bij God kan voor een doorn een denneboom opgaan en voor een distel een mirt.

Buiten de eeuwige troost is geen troost!

Vragenbeantwoording

Na dit met grote aandacht beluisterde referaat worden door ds. Gunst de vele vragen vlot en boeiend beantwoord.

Enkele ervan luiden (met samengevat antwoord):

- Wordt de Ziekentroost veel gebruikt door ambtsdragers? Veel te weinig.

- Gods Woord is toch net zo troostvol als de Ziekentroost? Natuurlijk blijft het Woord van God het voornaamste.

- Wat te doen als een zieke pastoraal bezoek weigert? Ga dan als vriend.

- Mag je om een ziekbed vragen? Nee, sta niet naar zwaarheid, maar naar klaarheid.

- Wat als vrouw te doen bij onkerkelijken die ernstig ziek zijn? Er is een ambt aller gelovigen. God kan een enkel woord gebruiken.

Slot

Ds. Hakkenberg merkt op dat we gewezen werden op de rust die er overblijft voor het volk van God. We werden bepaald bij de rijke inhoud van de Ziekentroost. Laten we hetgeen we gehoord hebben herkauwen in onze gezonde dagen.

De voorzitter beëindigt het slotwoord met de Psalm die ook aan het slot van de Generale Synode gezongen werd: Laat ieder 's Heeren goedheid loven.

De kollekte voor de Bond bracht op ƒ 2.082, 85 (1985: ƒ 1.803, 70) en voor de Vakantieweken gehandicapten ƒ 2.627, 80 (1985: ƒ 2.295, 40). Hartelijk dank daarvoor!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen