Bidden

Was ons bidden, Heer', een bui Een betuigen: Wij, wij hebben zwaar misdaan? Hebben wij ons niet verloren Als te voren In veel woorden, ver vandaan Het ootmoedig schuldbelijden? Wij vermijden Liefst het woord dat openlegt 't Zielezeer, de vuile wonden Onverbonden. Waren wij voor U oprecht?

Woorden, Heer', gaan U verlor Niet geboren Uit de nood van dit bestaan; Daarom laat Gij ons wegzinken . Tot er klinke 't Roepen, rechtuit op U aan . . . 't Woord dat U zal openleggen, Uit zal zeggen Diepten van verlorenheid; Dat gebed zult Gij verhoren: Uitverkoren Is de ziel die naar U schreit!

Zijt Gij, Heer', niet in ons midde Wat baat bidden? Woorden zijn vergeefs geweest Niet gedragen door genade, Niet geladen Met de kracht van Uwe Geest. Heem'len zullen openbreken, Komt Gij spreken, Tot de ziel die U verbeidt: Midden in deez' aards' ellenden Eer zij enden, Zaligt Uw aanwezigheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen