EEN TESTAMENT BELANGRIJK ?
Beklemt u de gedachte, dat de tijd voorbij vliegt „Tempus fugit", óf heeft u échte toekomstverwachtingen, die de eeuwigheid verduren kunnen? In dit tijdelijk leven wordt toekomst heden en heden al spoedig verleden. Wij zingen ervan op oudejaarsavond: „al het heden wordt verleden, schoon 't ons toegerekend blijft."
Wat is dat laatste een verschrikkelijke werkelijkheid als wij nog voor eigen rekening in het leven staan en door de tijd heenvliegen naar een Gods-ontmoeting! We leven gelukkig nog in het heden der genade!
Maar ook ons leven zal eens „verleden" zijn en wat zal er dan gebeuren met onze naastbestaanden dan nabestaanden? In de Bijbel staat, dat God een vader der wezen en een man der weduwen wil zijn. Dat zal de grootste troost uitmaken voor de nabestaanden. Maar zijn wij in ons leven — zover het binnen ons bereik ligt — niet geroepen óók voor onze nabestaanden te zorgen?
Wat weten wij van de financiële gevolgen als onze man of vrouw plotseling door de dood wordt weggenomen? Zal de achtergeblevene naast het niet te peilen verdriet en eenzaamheid ook voor grote financiële zorgen komen te staan? Kan hetzelfde huis wel bewoond blijven? Kunnen de kinderen hun opleiding vervolgen? Kan ja, vult u zelf maar in!
Realiseren wij ons wat er moet gebeuren met minderjarige kinderen, wanneer de vader en moeder beiden door de dood worden weggenomen? Wat onderscheidt ons van die gezinnen waar dat vreselijke gebeurd is? Wie moet er dan zorgen voor hun opvoeding „in de voorzeide leer"? Waar zal de rechterlijke macht hen dan onderbrengen? Wat weten wij van voogden en toeziende voogden? Is dat door ons geregeld? Is dat wel notarieel vastgelegd? Dit artikeltje leent zich niet om diep op deze materie in te gaan. Deskundigen kunnen u hierover terdege inlichten. Toch wil ik summier enige zaken onder uw aandacht brengen.
Een voorbeeld
Ik zal u in een heel eenvoudig voorbeeld laten zien wat er gebeurt met iemands erfenis als er geen testament is. We gaan uit van een gezin van man, vrouw en drie kinderen. De ouders zijn in gemeenschap van goederen getrouwd en bewonen een eigen huis van ƒ 100.000, - . Ze hebben een inboedel en een auto ter waarde van ƒ 50.000, - en op de bank/giro nog ƒ 10.000, - . Het totale gezinsvermogen is ƒ 160.000, - . Wordt de man (of vrouw) weggenomen door de dood, dan is zijn (of haar) nalatenschap ƒ 80.000, - . De achtergebleven weduwe (of weduwnaar) komt eveneens ƒ 80.000, - toe. Volgens de wet zijn de erfgenamen van de overledene zijn vrouw (haar man) en de drie kinderen, die ieder evenveel krijgen toebedeeld. In dit voorbeeld is dus ieders portie ƒ 20.000, - . De achtergebleven ouder moet dus voor de kinderen ƒ 60.000, - apart leggen, maar hij/zij heeft maar ƒ 10.000, - op de bank/giro. Voor de overige ƒ 50.000, - zal een hypothecaire schuld moeten worden aangegaan met als gevolg rentebetaling en aflossing óf het huis zal moeten worden verkocht.
Met behulp van een notaris kan een zodanige regeling worden gemaakt, dat de langstlevende de beschikking houdt over de erfenis tot zijn/haar overlijden. Die testamenten worden dan ook testamenten op de langstlevende genoemd.
De kinderen
In geval van overlijden van iemand, die minderjarige kinderen achterlaat, geeft de ambtenaar van de burgerlijke stand van de gemeente van overlijden daarvan kennis aan de bevoegde kantonrechter en aan de Raad voor de kinderbescherming. De kantonrechter benoemt daarna een toeziende voogd. In een testament kunt u zelf laten vastleggen wie dat moet zijn.
Met welk een huivering lezen we wel eens in de krant of horen ervan, dat beide ouders door bijvoorbeeld een ongeval om het leven zijn gekomen en nogjonge kinderen achterlaten. Niet te beschrijven en niet in te denken is dat verdriet voor de wezen en de achtergebleven familie! Wat onderscheidt ons van hen? Waarom wij niet.... waarom ik niet? Wat moet er toch met de kinderen gebeuren? Wie neemt de zorg voor hen en hun opvoeding in de vreze des Heere op zich? Wanneer deze zaken niet testamentair (dus bij testament) vastgelegd zijn, heeft de kantonrechter (en dus niet uw familie!) het recht van benoeming van een voogd en een toeziende voogd. Wellicht ten overvloede wijs ik erop, dat in een eigenhandig geschreven, gedagtekend en ondertekende brief, ook wel codicil genaamd, men slechts een paar zaken kan regelen, zoals het regelen van de begrafenis, het vermaken van kleine sieraden, bijzondere meubelstukken, alsmede kledingstukken. Meer kan men niet regelen in zo'n brief, dus geen rechtsgeldige erfgenamen, een voogd, enz. aanwijzen. Men doet er dus beter aan voor al dit soort zaken een notaris in de arm te nemen; hij is beter dan wie ook in staat uw wensen te koördineren en zodanige formuleringen te kiezen, zodat zo goed mogelijk uw bedoelingen naar voren worden gebracht. In de keuze van de notaris bent u geheel vrij, dus u kunt een man/vrouw inschakelen, die uw beginselen ook begrijpt!
Stel eens orde op zaken!
Tenslotte wil ik in het kort u nog hierop wijzen. Over deze moeilijke zaken wordt maar weinig gesproken en tóch belijden wij het met de mond (en ook met onze handel en wandel en met ons hart? ), dat de dood ieder uur wenkt. Is het dan niet nuttig het onderstaande ook in uw situatie eens na te gaan?
- Wanneer één van de echtgenoten wordt weggenomen door de dood weet de ander dan waar alle belangrijke stukken zich bevinden: trouwboekje, pensioengegevens, enz.
- Weet de achtergeblevene iets van de lopende betalingen, schulden, rente en aflossing huis, belastingzaken?
- Kan de overlevende over geld beschikken als hij/zij alleen komt te staan?
- Is uw rekening bij de bank/giro op naam van de man en/of vrouw gesteld? Stel eens orde op zaken! Dit geldt ook voor ongehuwden en alleenstaanden!
Tenslotte
Nog één ding: wanneer u in uw testament (dat overigens voor ieder persoonlijk wordt opgesteld: dus één voor de man en één voor de vrouw) de voogdij en de toeziende voogdij van uw kind(eren) regelt, dan is het wel noodzakelijk, dat u de persoon (personen) van uw keuze om zijn/haar toestemming vraagt.
Na het lezen van dit artikeltje zijn er bij u wellicht meer vragen gerezen dan beantwoord: - Wie zijn de erfgenamen van ongehuwden? - Wat zijn legitimarissen? - Hoe is de voogdij geregeld in een tweede huwelijk? - Kan een meerderjarige broer of zus (toeziende) voogd worden over minderjarige broers en zusjes?
Een notaris is ook voor uw situatie de deskundige, die al uw vragen kan beantwoorden. Eén ontzettend belangrijke vraag blijft er echter voor u en mij over: kan ik sterven en God ontmoeten?
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 10 oktober 1986
Daniel | 32 Pagina's