OP ZIEKENBEZOEK VIA DE POST

„HIJ NAM ZE OP ZIJN ARMEN!"" Zo deed de Heere met Efraïm, naar Hosea's profetie. De Heere leerde Efraïm gaan, maar Jozefs zoon door Jakob gezegend, was een ongehoorzaam kind. Hij luisterde niet en trapte daarmee de Heere op het hart. Met een liefdevol woord spreekt de Heere deze verloren zoon aan: ..Hoe zou Ik u overgeven, o Efraïm.... al Mijn berouw is te samen ontstoken'".

De Heere nam dit afgeschreven kind op Zijn armen, dat bij de varkenstrog van de wereld zijn honger zocht te stillen. In ontfermende genade zegt de Heere: „Is niet Efraïm Mij een dierbare zoon. is hij Mij niet een troetelkind? " Heeft de Heere ons zo ook wel eens apart genomen, in de ziekenkamer? Want als Hij ons onder vier ogen neemt en ons door Zijn liefde verbreekt, dan moeten wij het opgeven, omdat deze liefde de diepste bodem peilt van ons zondig hart. Als Zijn liefde-armen ons omvatten dan komen wij tot de bede: „Ik heb gezondigd.... en ben niet meerwaardig Uw zoon genaamd te worden!"

Misschien bent u nu hulpbehoevend of ziek, uw armen kunnen niet meer dragen, maar u moet door anderen gedragen worden. Uw moederhart waaronder kinderen gedragen werden heeft de stille smart, draagt diepe wonden.

Soms omdat de Heere wegnam wat als een teer borduurwerk door Hem was geweven, wat in het geboorte-uur in uw armen werd gelegd en gedragen.

Het kan zijn dat u zegt: „Ik ben geen blijde moeder van kinderen, mijn armen droegen geen kind, de Heere verhoorde ons gebed niet zoals bij Izak en Rebekka, moederweelde en - smart onthield hij ons.

Heeft de Heere u een andere taak gegeven? !? Om bij dit stille verdriet wat u niet altijd uit kunt spreken de kinderen van de gemeente op uw hart te dragen? Bedelende of de Heere in deze zomermaanden als de milde regen wil zijn die daalt op "t late gras, opdat het nageslacht. Hem zou mogen vrezen.

Onze oud-voorzitter ds. H. Hofman gaf ons op een van de Utrechtse vergaderingen (t)huiswerk mee, dat hebben we steeds weer nodig, daarom willen wij het aan u in deze vakantietijd in de ziekenkamer doorgeven. Het was een woord van Thomas Halyburton. In zijn leven was hij professor in de Godgeleerdheid aan de Academie van St. Andrews; nu spreekt hij nóg na zijn sterven, tot ons die twee eeuwen later leven:

„Zijt met ootmoedigheid bekleedt.... leeft door het geloof... voegt u bij de treu Zions.... draagt de kerk Gods veel op uw hart.... maakt veel gebruik van de bedien des Evangelies.... waakt en bidt, dat gij in geen verzoeking komt".

Een korte maar krachtige toepassing uit: , , De zondaar verheugd in Gods heiligdom", met een rijke opdracht ook als wij door onze handicap aan de ziekenstoel gebonden zijn.

In onze ziekenpost willen wij in het bijzonder uw post vragen voor twee dames van de vrouwenvereniging in Kampen:

mevrouw G. v. d. Linde-Oostendorp, Holtzendestraat 12, 8271 TP IJsselmuiden; en mevrouw M. van Marle-Oostendorp, Venestraat 17, 8261 KE Kampen. Deze zusters zijn allebei weduwe, schrijft de sekretaresse. Ze zijn aktieve werksters geweest, maar zijn nu erg moeilijk ter been geworden.

Jammer, schrijft zij, dat er juist in de vakantietijd zo weinig ziekenpost gestuurd wordt aan hen die heel eenzaam zijn. Is dat zó, doen wij het niet? !? Laten wij hen juist daarom niet vergeten, maar met post verrassen al is het soms na onze vakantie.

Geeft de Heere u een zwaar kruis te dragen, waaronder u haast bezwijkt? Door Zijn genadige ontferming doe Hij u met Efraïm ervaren:

„Zij zullen u.... naar 's Hoogsten welbehagen, opdat gij aan geen steen u stoot, op hunne handen dragen".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen