REGIONALE VERGADERING TE LISSE OP 6 MEI 1986

Honderd en veertig personen mocht ds. A. M. den Boer verwelkomen op deze voorjaarsavond. Het was goed om met elkaar in Lisse te zijn. de Heere betoonde daar nog in het midden te willen zijn. Wat mag er dan een blijdschap gesmaakt worden, wanneer er getuigd mag worden, zoals een zeker dichter zegt: „Ik was er even uit, met Jezus' zoete bruid". Daar is dan het goed, daar is het zoet en daar mag men dan de honing garen. Even boven de aardse zorgen en beslommeringen verheven. Wat leeft er dan een verlangen om altijd bij de Heere te mogen zijn, zonder te scheiden meer.

De avond werd door ds. Den Boer geopend met het laten zingen van Ps. 68 : 9, vervolgens werd gelezen 1 Kon. 17:8-17 waarna hij een zegen vroeg over ons samenzijn. Voor ds. Den Boer was het ongewoon om zulke vergaderingen mee te maken. Dominee was nog maar een week in het oude vaderland terug, „toch", zei hij, „is het zo belangrijk om samen te mogen komen rond het Woord van God". In zijn openingswoord bepaalde hij zijn gehoor bij de weduwe te Zarfath, die een heidin was en door genade zo laag mocht bukken onder de oordelen, die de Heere over het land deed komen. Wonderlijk mocht zij in een diepe beproevingsweg de profeet Elia ontmoeten, die door de Heere naar Zarfath werd gezonden. Dominee bracht het over op ons wegzinkend land en volk. Ondanks de oordelen die over ons volk komen, is er schier geen stem of opmerking. De Heere beloofde toch door te zullen gaan met het toebrengen van Zijn gemeente. De poorten der hel zullen Mijn gemeente niet overweldigen, zegt de Heere.

„Een afscheid met blijdschap"

Na dit ernstige openingswoord geeft dominee de heer Droogers gelegenheid zijn referaat voor ons te houden, getiteld: „Een afscheid met blijdschap".

Spreker begint met de vraag: „Scheiden is toch lijden? ". Verschillende voorbeelden uit Gods Woord worden hierbij aangehaald: Rebekka en Eliëzer, de apostel Paulus (ze zouden zijn aangezicht niet meer zien) en het sterven van Dorcas.

In Lukas 24:50 tot 5 3 gaat het over de hemelvaart van Christus. Wonderlijke beleving: en afscheid met blijdschap. De discipelen hebben driejaren lang met de Heere Jezus mogen verkeren. Hij heeft hen zelf geroepen. Ze waren door de prediking van Johannes de Doper in het hart gegrepen en hadden geleerd dat zij evenals alle mensen van nature in een gescheiden staat met God leefden. Tijdens de omwandeling met Christus hebben zij van Hem veel onderwijs gekregen aangaande de weg die Hij moest gaan van kribbe tot kruis om alzo een eeuwige genoegdoening teweeg te brengen voor al zijn volk. Wat zijn ze voorbereid op het lijden van hun Heere en Meester, maar zij verstonden het niet. Wat moet in het leven van 's Heeren volk, door eigen schuld, de weg menigmaal in duisternis bewandeld worden. In Joh. 14 t/m 17 lezen we veel over het onderwijs dat de Heere Jezus aan Zijn discipelen gegeven heeft. Hij gebruikt daar ook het beeld van de wijnstok en de ranken: die in Mij blijft en Ik in hem die draagt veel vrucht". De Heere Jezus doelt hier op de tijd dat Hij niet meer lichamelijk bij hen zal zijn.

Na de opstanding krijgen ze opnieuw onderwijs en keren dan na de hemelvaart met grote blijdschap terug naar Jeruzalem, verwachtende de belofte des Vaders. De Heilige Geest zou hen als de Trooster alles indachtig maken wat Christus gezegd had en Hem verheerlijken. Totdat zij altijd bij Hem zouden zijn. „En alzo zullen we altijd met de Heere wezen. Zo dan, vertroost elkander met deze woorden".

Na deze met blijdschap vervulde opdracht geeft mijnheer Droogers Ps. 68 : 2 op te zingen. De kollekte, die na aftrek van gemaakte kosten bestemd was voor de vakantieweken voor gehandicapten, bracht het mooie bedrag op van ƒ 722, 95.

Na de koffiepauze werd door mevr. N. Oldenhage-v. d. Lely het zeer toepasselijk gedicht „Gekroond" ten gehore gebracht.

De heer Droogers beantwoordde daarna de ingekomen vragen. Er mocht over gesproken worden hoe vroeger de geloofsverwachting van Gods kinderen was.

Ds. Den Boer dankte ieder die zijn of haar medewerking aan deze avond had gegeven. Hij zei, dat het goed was aan deze plaats verkeerd te hebben. Ook aan deze avond was weer een afscheid verbonden. Hoe waren we bijéén? Dat de gedachte aan deze avond nog zijn gewenste vruchten mocht voortbrengen van geloof en bekering.

We zongen nog van het Gebed des Heeren de verzen 3 en 9, waarna de heer Kwantes de Heere dankte voor hetgeen we deze avond onverdiend hadden mogen ontvangen.

W. A. Both-van 't Geloof

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen