IMPRESSIE VAN EEN VAKANTIEWEEK

't Is een sombere regenachtige dag in februari. Mevr. X. kan er die middag niet op uit gaan. het is ook veel te koud met die scherpe noord-westenwind. Na het overlijden van haar man, enkele jaren geleden, kreeg zij nog al eens bezoek, maar dat is geleidelijk aan minder geworden en nu zit zij vaak alleen. Zij zoekt een handwerkje op en zal daar maar verder aan gaan werken. Die morgen is „Daniël" gekomen en die wil ze toch eerst even doorkijken. Ze bekijkt de foto's en leest natuurlijk de ..Pagina's voor haar". Daar valt haar oog op een klein berichtje van de Bond van Vrouwenverenigingen: a.s. zomer zullen er weer drie vakantiekampen zijn voor alleenstaanden en echtparen zonder kinderen.

„Zou dat ook wat voor mij zijn? ", denkt zij. , , Ja, maar een week lang met zo'n groep mensen om gaan? Mensen, die ik helemaal niet ken, ja, die ik zelfs nog nooit gezien heb? Zou ik dat wel doen? ". Na enkele dagen besluit zij zich toch maar op te geven.

Toen tenslotte de tijd was gekomen om naar het vakantiekamp te gaan, was zij toch wel wat zenuwachtig. Ze is druk geweest met het inpakken van haar koffer. Natuurlijk moet er een handwerkje mee en behalve haar Bijbel zal ze toch ook nog maar een boek meenemen.

Na de vakantieweek is mevr. X. nog niet zo heel lang thuis of haar dochter komt al binnen stappen met de vraag: , , En moeder, hoe hebt u het gehad? "

„Nu Marie, dat zal ikje eens vertellen; het was al met al een heel goede week. Toen ik vorige week daar aankwam werd ik heel vriendelijk ontvangen door de kampstaf. Dat zijn de twee echtparen, die de hele week de leiding hadden. Telkens kwamen er weer gasten binnen, met wie we kennis maakten. Eerst wel wat vreemd, wat onwennig, want ik merkte wel dat er gasten bij waren, die al meer naar zo'n kamp geweest waren en elkaar daarvan kenden. Doch ik gevoelde me er al spoedig thuis en werd zo in het „grote gezin" opgenomen, alsof ik er vanzelfsprekend bij hoorde. Ja, de eerste dag, of liever avond, was er al een goede geest onder elkaar en die werd de volgende dag nog versterkt doordat we tweemaal naar de kerk konden en 's avonds de beluisterde prediking stof tot spreken gaf.

In de groep waren slechts enkele echtparen, maar wel veel weduwen. Vrouwen, die je begrijpen, met je meevoelen, hetzelfde gemis met zich meedragen. Vrouwen, die dat „alleen zijn" hebben moeten inleven. Ja, er waren er onder, met wie ik van hart tot hart heb mogen spreken.

Natuurlijk wordt van je verwacht datje je aanpast aan de gang van zaken, maar ook heb je veel vrijheid. Het weer was goed, zodat wel veel wandelingen konden maken in het bos. Wat is de natuur toch mooi, vooral viel me dat op toen we nog een dagtocht gemaakt hebben dooreen mooi gedeelte van ons land."

„Was dat niet vermoeiend, zo'n lange busreis? En wat is er op de andere dagen gedaan? " valt Marie haar moeder in de rede.

„Neen, dat was echt niet zo vermoeiend; we hadden een heel fijne bus. Wat we op de andere dagen deden? Nu, elke morgen na het ontbijt was er een bijbelbespreking over een onderwerp uit een aan ons gegeven boekje. Onder elk onderwerp stonden enkele vragen, die we in kleine groepjes met elkaar bespraken en daarna met de hele groep. Daar zag ik eerst wel wattegen op. maar dat viel gelukkig mee. Die besprekingen waren zo ongedwongen, maar ook leerzaam en nuttig.

Verder is er veel gezongen; na elke maaltijd en 's avonds na de dagsluiting, die gedaan werd door één van de heren van de kampstaf. Na een gedeelte uit de Bijbel gelezen te hebben, las hij een meditatie en sloot dan met gebed.

Vaak waren we ook bezig met een of ander handwerkje en daarbij werd dan gezellig gepraat over het werk van de vrouwenverenigingen. Ook werden er onder elkaar leuke ideetjes uitgewisseld. Er was steeds een goede sfeer en grote saamhorigheid. Ja, we waren één grote familie; net of we elkaar al jaren kenden."

„En hoe was het met eten? "

„Het is toch wel eens prettig, als je een week niet zelf voor het eten hoeft te zorgen en je zo aan tafel kunt gaan zitten terwijl alles voor je opgediend wordt. Echt gezellig en het eten was goed.

De laatste avond werd door de gasten verzorgd. Er werden gedichten voorgelezen, gezongen enz. De kampstaf werden bloemen en een kado aangeboden en door één van de gasten werd een woord van dank gesproken voor de voortreffelijke wijze waarop zij de week hadden geleid, 't Was werkelijk een sfeervolle avond.

De laatste morgen moest na het ontbijt afscheid worden genomen. Het was ontroerend om te zien hoe velen, niet alleen met een stevige handdruk maar zelfs met tranen in de ogen afscheid van elkaar namen."

„Nu moeder, ik hoor het wel, u hebt een aangename week gehad en er nog kennissen aan overgehouden. Misschien zult u het ook anderen aanraden eens een week naar zo'n kamp te gaan? " „Ja, dat zal ik zeker."

Na het lezen van deze „Impressie van een vakantieweek", geschreven door één van de gasten van onze vakantieweken voor alleenstaanden en echtparen zonder kinderen, hebt u misschien zin gekregen ook eens mee te gaan. Er zijn nog enkele plaatsen vrij in de week, die D. V. gehouden worden van 2 tot 9 augustus a.s. in , , De Duiventil" te Nunspeet. De prijs bedraagt f 395, - per persoon. Inlichtingen bij mevr. A. Vroegindeweij-Stout, Donge 8, 2991 RG Barendrecht, te (01806) 17847.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen