JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

In memoriam mevrouw M. F. Hardon-Kieviet

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

In memoriam mevrouw M. F. Hardon-Kieviet

4 minuten leestijd

Opnieuw heeft de Heere een van de oud-bestuursleden van onze Bond uit dit leven weggenomen: mevrouw M. F. Hardon-Kieviet, geboren 17 december 1911 te Aagtekerke, overleden 30 mei 1986 te Veenendaal. Met haar is weereen van de ouderen heengegaan, die vanaf de beginjaren onze Bond met veel liefde en toewijding hebben gediend. Zij werd in 1950 in het bestuur gekozen en kreeg daarin meteen de funktie van sekretaresse. Met mej. Den Hertog als presidente en mej. Slinger die penningmeesteresse was, behoorde zij negentien jaar tot het dagelijks bestuur. Gesteund door haar man, die ook veel werk voor ons verzette, was zij in deze tijd een stimulerende kracht. Zij had een helder oordeel en bijzonder goed inzicht in de ontwikkeling en het funktioneren van de Bond.

Om gezondheidsredenen heeft zij in 1969 het sekretariaat overgedragen aan mej. Hulsman, maar tot 1978 is zij nog in het bondsbestuur gebleven. Zij had nog altijd haar eigen inbreng. Ook na haar afscheid bleef zij intens meeleven met de Bond, die tot het laatst toe haar belangstelling had. Zij was evenals mej. Den Hertog en mej. Slinger ere-lid van de Bond. Zij zijn nu geen van drieën meer in leven.

Mevr. Hardon was een persoonlijkheid, statig, voortvarend en aktief. Ik heb nog zeven jaar met haar in het bestuur gezeten en de verstandhouding tussen ons is altijd bijzonder goed geweest Zij mocht meermalen vertellen over de leiding Gods in haar leven. De Heere had het ook in moeilijke tijden wel gemaakt voor haar.

Na de pensionering van haar man, die hoofd van scholen in Nieuw-Beijerland en Gorinchem is geweest, vestigde de familie zich in Veenendaal, waar mevr. Hardon vroeger ook heeft gewoond, toen haar vader daar predikant was. Haar man is op 10 mei 1980 overleden. Ondanks het feit dat zij enige tijd moeilijk ter been is geweest, was zij toch tot eind vorig jaar nog aktief bezig, ook voor haar kinderen.

Na Nieuwjaar raakte zij echter erg vermoeid en kreeg buikklachten. Zij hoopte dat het met rust houden nog goed zou komen, maar op 10 april, toen we bondsdag hadden, moest zij toch naar het ziekenhuis. Daar bleek de ernst van haar toestand en zij werd ervan op de hoogte gesteld. De operatie bracht nog wel enige verlichting, maar geen genezing. Toch mocht zij nog naar huis terugkomen, waar zij door haar dochters werd verzorgd. Wat zag zij daar de goede Hand des Heeren in.

Mevr. Hardon heeft een gezegend ziekbed gehad, waarop zij mocht getuigen van Gods genade onverdiend aan haar bewezen. De Heere heeft haar in het ziekenhuis, toen zij wist dat ze sterven moest en er voor haar geen weg meer was, in ruimte gesteld en haar terug geleid naar vroeger jaren, toen hij tot haar ziel gesproken had. Wat was het haar tot onuitsprekelijke verwondering, dat de Heere opnieuw naar haar had willen omzien. Wat was het ook haar oprechte begeerte, dat Hij alleen de eer zou ontvangen. Strijd en aanvechtingen zijn haar op 't laatst niet bespaard gebleven, maar nu mag zij eeuwig zingen van Gods goedertierenheên.

Op dinsdag 3 juni vond onder grote belangstelling de begrafenis plaats. Vooraf werd in de kerk een rouwdienst gehouden, waar ds. J. Mijnders sprak over Psalm 91 vers 1: „Die in de schuilplaats des Allerhoogsten is gezeten, die zal vernachten in de schaduw des Almachtigen". Hij getuigde ervan dat de overledene had geleerd hoe die schuilplaats er alleen kon zijn omdat God het heeft gewild en dat er alleen uit genade plaats is voor zondaren die de Heere er Zelf brengt.

De herinnering aan mevr. Hardon zal onder ons levend blijven om alles wat zij in en voor de Bond mocht doen. Voor mij persoonlijk blijft echter het afscheid tijdens haar ziekte onvergetelijk. Ik wil ook besluiten met hetgeen zij toen zo nadrukkelijk betuigde:

„Het is door U, door U alleen, om 't eeuwig welbehagen".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 20 juni 1986

Daniel | 32 Pagina's

In memoriam mevrouw M. F. Hardon-Kieviet

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 20 juni 1986

Daniel | 32 Pagina's