OVER ? EN WEER

Een lezer reageert op mijn antwoord in „Over en Weer" van 17 januari jl. Daar heb ik geschreven: „Ik hoop dat je met de oude schrijvers vertrouwd bent". De schrijfster vindt het niet verantwoord dat ik mijn eigen voorkeur aan anderen aanbeveel.

De eerste vraag die ik wil stellen is: ligt het niet voor de hand dat men op welk gebied dan ook bij meerdere mogelijkheden zijn eigen voorkeur aanbeveelt als men om raad gevraagd wordt? Anders krijgt een antwoord wel een erg vrijblijvend karakter.

Toegespitst op het lezen van oude schrijvers wil ik met nadruk schrijven dat het niet mijn bedoeling is oude en tegenwoordige schrijvers tegen elkaar uit te spelen. Toch blijf ik het lezen van oudvaders van harte aanbevelen, en wel om de volgende redenen:

1. Hoe dichter bij de bron hoe helderder het water. We weten dat in de tijd van de Reformatie Gods Woord herontdekt is. Wat heeft het water uit de Bron van Gods Woord weer helder gevloeid! Wij leven verder van de Reformatie af dan de oudvaders. Dit zal door niemand van onze predikanten ontkend worden ondanks alle waardering voor het onderwijs dat zij nu in woord en geschrift mogen geven.

2. Ds. Kersten vergeleek de oudvaders eens bij heldere lichten en zichzelf en zijn kolleg a's daarbij met nachtpitjes.

3. Zelf word ik steeds weer getroffen door hun helder inzicht in de Schriften door de manier waarop ze raadselachtige toestanden en ervaringen van de ziel onder woorden kunnen brengen en de oplossingen die ze kunnen aandragen.

Vindt u werkelijk dat het lezen van oude schrijvers een voorwaarde is voor een godvrezende levenswandel? , wordt er gevraagd.

Nee, strikt genomen is dat het lezen van Gods Woord. Maar onder de zegen des Heeren kan het er wel toe bijdragen. Zij laten immers niet na op heldere wijze te laten zien hoe Gods Woord in de praktijk van het leven dient te funktioneren.

Mijn opmerking zou een kleingelovige of jonggelovige hebben kunnen ontmoedigen omdat deze niet met de oude schrijvers bekend zou zijn. Nu is het mijn ervaring dat mensen in wie de Heere gaat werken, ook jonge mensen, juist belangstelling voor deze boeken gaan krijgen omdat ze er hun leven in herkennen. Deze mensen willen eerlijk zalig worden en zijn o zo bang dat ze zich zullen bedriegen. Ze voelen aan dat ze door onze vaderen niet misleid worden.

„Ja maar", wordt er gesteld, „ u ontmoedigt hen die er zelfs geen zin in hebben de oude schrijvers te lezen."

Nu vraag ik weer: „ Waarom heeft men er geen zin in? ". Ik kan me twee redenen indenken:

1. De taal is moeilijk.

Och kom. Hoe moet dit dan een of meer generaties terug geweest zijn toen de meesten na de basisschool geen opleiding meer hadden? Maar goed, laat dan de taal wat te moeilijk en ouderwets zijn; de preekjes van de Reveil-serie kunnen goede diensten verrichten bij het wennen aan het „ overjarige koren ". Verder zijn, om er een paar te noemen, a Brakel en Smytegelt eenvoudiger dan men denkt.

2. De inhoud spreekt niet aan.

Dat zou kunnen zijn omdat men zelf een andere bekering heeft dan door de oudvaders op bijbelse gronden voorgehouden en noodzakelijk geacht wordt. Dat is een trieste zaak, maar niet voor de oudvaders. Dan zou het niet slecht zijn als men op een gezonde manier in de put

raakte om er door de Heere zelf uitgehaald te worden (Psalm 40). Ook dit schrijf ik echt uit liefde en bezorgdheid.

'k Had geschreven: , , 0m aan het Heilig Avondmaal deel te nemen dienen er te zijn: een diepgevoelde nood en sterke uitgangen naar Christus".

Gevraagd wordt: , , Zijn dat slechts twee enig-mogelijke tekenen of zijn er meer? " Men ziet hier het gevaar dat gevoelens de overhand hebben.

Ik wil hierbij antwoorden dat er andere tekenen aangevoerd kunnen worden, maar deze zijn toch fundamenteel. Als in Zondag 30 van de Heidelberger gevraagd wordt voor wie het Avondmaal ingesteld is kan men in antwoord 81 zien dat genoemde tekenen niet gemist kunnen worden. In het kort komt het antwoord neer op bevindelijke kennis van ellende, verlossing en dankbaarheid. Al mag de grond van de zaligheid niet in het gevoel liggen, het gaat niet buiten het gevoel om. Kun je je behoefte aan en liefde voor Christus voorstellen zonder gevoel?

Nu kan de Heere gebeurtenissen, boodschappen uit Zijn Woord al of niet via mensen gebruiken om kennis van ellende, verlossing en dankbaarheid te geven. Ook kunnen bij aarzeling in Zijn hand doorslaggevende elementen zijn om aan het Avondmaal deel te nemen. Maar hoe dan ook, de Heere spreekt nooit buiten Zijn Woord om. Zoek daarom dicht bij Zijn Woord biddend te leven.

Merk op, mijn ziel, wat antwoord God u geeft Hij spreekt gewis tot elk, die voor Hem leeft, Zijn gunstgenoot van blijden troost en vreè. Psalm 85 : 3

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen