Vandaag

„Morgen of overmorgen ga ik...." Morgen en overmorgen worden vandaag. „Volgende week bij leven en welzijn...." De volgende week wordt deze week.

„Volgende maand hoop ik....”

Een maand later is het de volgende maand.

„Volgend jaar....”

Het volgend jaar wordt dit jaar. En weer gaan we in gedachten vooruit. Als we 15 zijn denken we eraan hoe het over een paar jaar zal zijn. Als we 17 of 18 zijn....

En als we 18 zijn denken we weer verder.

Mag dat dan niet?

Moeten we zelfs niet „plannen"? Natuurlijk mogen we vooruit denken.

Maar BEHEERST HET ONS VAAK NIET TEVEEL?

Houdt de toekomst ons niet al te veel bezig?

Ik bedoel het zo: glijdt de dag van vandaag ons niet ongemerkt door de vingers? ? ? Vandaag.

Oók een dag.

Een heel belangrijke zelfs. Want deze beleven we.

Dat weten we van die van morgen niet. Heden.

Een belangrijke dag voor dit tijdelijke leven.

Een dag om bezig te zijn met allerlei dingen.

„Werk zo lang het dag is." Een dag om, als God het geeft, te genieten.

Ook van wat wij, kleine dingen' noemen. Op de manier van „pluk de dag"?

Nee, want vandaag is tegelijkertijd een belangrijke dag voor de eeuwigheid.

„Zo je Zijn stem dan heden hoort...." Wat blijft over?

Niets anders dan een gebed: „Heere, léér mij te leven. Oók vandaag.

Met een open oog voor al het goede. Maar ook met het oog op de eeuwigheid, 't Lukt me van mezelf nooit.

Maar help me om Jezus' wil. Amen.”

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen