Heeft straffen zin?
Nou ja !
Wie verzint er nu zó'n onderwerp.... Onmogelijk om daar iets zinnigs van te zeggen....
’t Zal er wel op uitlopen dat straffen zin heeft anders wel over schrijven? Zouden ze er
M’n vader zal 't vast wel fijn vinden.... 'k Zie hem al in zichzelf grinniken, terwijl hij me fijntjes toeroept: „Joh, heb je de Daniël al ingezien? Er staat een aardig artikeltje voor jou in...."
Nou ja....!
Straffen....?
„'k Mag tegenwoordig niets meer....!"
„’k Geloof dat ze me thuis „klein" willen houden door steeds maar te dreigen met straf!"
„Els, als je dat weer doet, dan "
„’k Geef moeder dan maar braaf het antwoord dat ze wil horen, maar ik doe lekker m'n eigen zin.... Ik denk maar zo: Blaffende honden bijten niet, en zolang ze mij alleen maar met straf dreigen...."
Nee, dan die leraar op school. Daar moetje voor oppassen! Hij waarschuwt niet eens een paar keer, maar je bent er direkt „bij". Overdréven gewoon...!
Je mag niet eens praten onder zijn les.... Doe je het wel, dan heb je gelijk een portie straf te pakken! Zo één zal vast de „zin" van straffen wel inzien.... Ik in ieder geval niet!
Straffen !
Ik denk dat nog nooit iemand bij het krijgen van straf gezegd heeft „hartelijk dank!"
Niemand vindt het leuk om straf te ontvangen. Heeft straffen trouwens wel zin..? Heeft het wel zin om erover te schrijven..? Om samen over na te denken? Toch wel, geloof ik.
We hebben er allemaal mee te maken! Niet alléén jongeren, maar óók ouderen. Als je vader door het rode verkeerslicht rijdt, krijgt hij straf — als hij tenminste „betrapt" wordt...! — in de vorm van een fikse boete.
Natuurlijk vindt hij dat niet leuk! Maar hij weet dat hij niet door „rood" mag rijden. Zo simpel is dat. En al is het waar dat veel krakers van woningen vaak minder streng worden aangepakt, je snapt dat dit geen geldige reden voor je vader is om daarom maar niet te betalen.... Vader reed door „rood", en dat mag niet. Hij weet dat. Daarop staat straf. Een flinke straf. Een boete betalen.
Ook jij hebt misschien wel eens straf gehad en dan geprobeerd om het te ontlopen. Je kent het wel.... „Ja maar, hij.... en hij krijgt geen straf, en ik wél...." Zo weetje er vast nog wel een paar
Straf krijgen is niet leuk. Daar zijn we het over eens.... Je vader in zijn „rijgedrag" en jij in jouw „gedrag".
Straf krijg je als je je niet houdt aan bepaalde regels of afspraken. Of het zin heeft? Om daar een antwoord op te kunnen geven, moeten we eerst eens nagaan wat het doel van het straffen is.
Kijk, je kunt straf krijgen omdat degene die je straf geeft je eens flink wilt „pakken". Natuurlijk is dat oneerlijk. Zelfs verkeerd.
Een doel van strafgeven kan zijn om je te laten merken dat
afspraken niet voor niets gemaakt zijn.
Stel je voor dat je de lessen op school verzuimt zonder dat je daar straf voor krijgt. Het zou een grote puinhoop worden — of .... erg rustig op school.... (!)
Straf moet je niet zien als een „wraakmaatregel". Dat niet. Dat is misbruik maken van macht. Zó optreden verdient zelf straf. Wel moetje straf zien om je te leren bewegen binnen een aantal gemaakte afspraken.
Iets dat fout is, mag je niet goed-praten.
Waar fouten gemaakt worden, moet verbetering plaats vinden. Overtredingen vragen om optreden bijvoorbeeld door middel van straf.
Hèt grote doel van straffen is — ik bedoel: moet zijn — ... liefde!
„Ja", zul je misschien wel smalend denken, , je kunt me nog méér vertellen.... Straffen.... uit liefde? Kom nou...!"
Toch zeg ik je dat liefde het doel moet zijn van straffen. Liefde.... tot jou! Straffen uit liefde om je tegen jezelf te beschermen!
Of er altijd „uit liefde" gestraft wordt?
Zeker niet!
Of je vader, moeder of leraar bij het geven van straf altijd denkt: „Dat doe ik uit liefde voor hem of haar"? Zeker niet. Je zult vast wel voorbeelden kunnen geven waaruit het tegendeel blijkt.... Straffen uit haat bijvoorbeeld.
„Dus", zul je zeggen, „de praktijk is wél héél wat anders...."
Helaas. Vaak wel....
Toch is dit geen excuus voor je om dan ook maar geen strafte aanvaarden. Jij mag óók in dit opzicht best wel eens wat meer „geduld hebben met de gebreken van allen die over je gesteld zijn"'. (Lees eens het antwoord op vraag 104 van de catechismus!)
Straffen.... Waarom? Wat voor zin heeft het?
Omdat wij zo moeilijk kunnen luisteren.
Niet gehoorzamen.
Het klinkt je vast niet vreemd in je oren als ik zeg dat niet-luisteren, niet-gehoorzamen... zonde is. Zonde: hèt bijbelse woord voor onze „overtredingen". Zonde: ... niet gehoorzamen .... Adam en Eva: de eerste overtreders .... „Gij zult niet eten" .... Niet geluisterd .... Gevolg? De straf!! De dood sterven.... Eigen schuld.... Blijkt hierin de liefde van God in de straf..? Jazeker, want reeds in het paradijs geeft God de belofte van Zijn komende Zoon....
Hij wilde — onverdiende — straf gaan dragen... Dat is pas echte liefde. Hij, die niet zondigde, wilde.... mens worden. Om de zonde op Zich te nemen. Om de straf te dragen.... Lees Jesaja 53 eens!
Hij, Gods Zoon.... geen gedaante noch heerlijkheid...., ....veracht...., ....de onwaardigste onder de mensen...., ....wij hebben Hem niet geacht....
En toch....
Hij is om onze overtredingen verwond...., ....om onze ongerechtigheden is Hij verbrijzeld.....
....de straf, die ons de ... vrede aanbrengt, was ... op Hem.
Hij, die geen overtredingen deed. nam wèl de straf op Zich. Waarom?
Uit... liefde! Onbegrijpelijk! Uit liefde... tot mensen die straf — rechtvaardig — verdienden. De eeuwige dood...
Wij proberen graag strafvermindering te krijgen....
Hij ontving vrijwillig de volle toorn van Zijn Vader....
Wij proberen graag onze — verdiende! — straf te ontlopen....
Hij nam — vrijwillig! — de niet-verdiende straf op Zich....
Ken jij deze „Schuld-en strafovernemer" al?
Verdiende schuld en straf aanvaarden. Geen mens die dit uit zichzelf doet. En... helemaal niet tegenover God. Vraag daarom of God je door Zijn Woord en Geest wil leren. Leren om je verdiende schuld en straf te aanvaarden. Want.... voor je grootste schuld — vijandschap tegen God! — en verdiende straf — de eeuwige dood — is vergeving mogelijk....
Dóór het geloof in Hem, Die dood geweest is om de straf te dragen, maar Die nu leeft. Hij alléén geeft echte vrede! Vrede aan overtreders die schuld hebben en straf verdienen....
Zoek Hem.... en leef!!
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 25 april 1986
Daniel | 32 Pagina's