Waar dan heen?

’t Is verschrikkelijk wat de PvdA-er Den Uyl er een poosje geleden uitgekraamd heeft. Ik denk hier aan zijn opmerkingen over het geloven in God. Wie kan er nu — na Auschwitz en andere verschrikkelijke toestanden — nog in God geloven? In eèn God Die liefde is? We weten wel dat er (veel? !) mensen zijn in ons land die zo denken. Maar dat het door een vooraanstaand figuur hardop gezegd wordt.... Zo maar tijdens een radio-uitzending We gaan hier Den Uyl niet veroordelen. Laten we er maar van leren, dat het tijd wordt om als christelijk deel van de natie de handen ineen te slaan. Zeker als gereformeerde gezindte.

Ik wil nu echter een andere kant op. Bekruipen jou soms die gevoelens ook niet? Hoe kan het allemaal? Kun je werkelijk spreken over een barmhartige en liefdevolle God?

O ja, dogmatisch weten we het wel. We weten van Adam en van de zondeval. We weten ook van Gods rechtvaardigheid. Maar toch.... Soms kan het je zo overvallen. Vooral als je al die ellende op de wereld ziet. Of als je die ellende dichtbij ziet. Een vriend, een vriendin of een goede bekende van je sterft. Of is ongeneeslijk ziek. Misschien is het nog dichterbij. Dat vreselijke in je eigen leven. Dat onvoorstelbare. Dat bericht, dat er echt niets meer aan gedaan kan worden.

Vragen stapelen zich op. Je zou ze misschien voor geen geld van de wereld durven uiten. Maar ze kunnen gaan in de richting van wat Den Uyl publiekelijk verkondigde....

Wat moet je ermee? Ik weet het niet. Maar laten we luisteren naar wat de Heere zegt. Ondanks al die vragen. Ondanks al die twijfels. Ondanks dat vreselijke. Laten we juist mét dat vreselijke en mèt die vragen en mèt die twijfels naar boven vluchten. „Roep Mij aan in de dag der benauwdheid." Zo spreekt de Heere God.

En als ik niet meer durf, niet meer kan of niet meer wil bidden? Oók dan. Juist dan! Misschien een gebed zonder woorden. Waar moeten we anders naar toe? Zeg niet dat dit een „goedkope" raad is. Dat is het niet. Het zal ook niet zonder worstelingen en strijd gaan. Maar als je een andere weg weet, zeg het me dan. Ik weet geen andere en zeker geen betere weg.

„Heer, waar dan heen? Tot U alleen! Gij zult ons niet verstoten.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen