Thî

In een uitbundige kleurenpracht van rode, oranje, gele en violette strepen is de zon, als een gouden bol, langzaam weggezakt. Bewonderend heeft Thi dit machtig kleurenschouwspel gadegeslagen. Nu zijn de kleuren vervaagd en de nacht spreidt zich over 't landschap, maar nog steeds staat Thi, met haar vingers in het gaas van de omheining van het vluchtelingenkamp geklemd, het duister in te staren. Achter haar verstommen langzaam de bekende geluiden uit het grote gebouw. Straks zal alles binnen rustigzijn, al wordt het nooit helemaal stil. Er is altijd wel een kind dat huilt, een zieke die zwaar hoest of welk geluid dan ook. Bijna elke avond staat Thi hier door het gaas te turen naar de onbekende horizon. Het zijn eigenlijk de enige momenten dat ze even zichzelf kan zijn en dat ze haar gedachten de vrije loop kan laten.

Overdag is ze steeds gevangen in het web van mensen, mensen en nog eens mensen. Mensen die boven, onder, naast en voor haar „wonen" in lange rijen op elkaar gestapelde bedden en die allemaal dezelfde zorgen en hetzelfde verlangen hebben, om nog ééns terug te mogen keren naar het land dat ze ontvlucht zijn, om daar in vrede en vrijheid te mogen leven. Maar dat zal wel nooit meer gebeuren, vreest Thï. De meeste mensen zullen hier wel heel hun leven in 't kamp gevangen blijven. Echt gevangen, ja want het wordt niet toegestaan om het kamp te verlaten, zelfs niet om werk te zoeken. Als de vluchtelingen uit het kamp dat zouden doen, zou heel de ekonomie ontwricht worden, menen de autoriteiten. Slechts een enkeling valt het wel eens te beurt om. onder bewaking, een tijdje uit het kamp te mogen gaan om hier of daar wat werk te verrichten. Ook Thi heeft eens een paar keer in een poppenfabriek gewerkt.

Ze moest toen poppekleertjes naaien en hiermee popjes aankleden. Het was een verademing geweest (ook al was het een eentonig werk) om even uit het gehate kamp weg te zijn. Even weg uit het grote gebouw waar altijd een zure muffe lucht hangt ten gevolge van de onvoldoende ventilatie en van de onhygiënische toestanden die er nu eenmaal ontstaan als er duizenden mensen in één gebouw samengepropt zijn. Toch had dit kamp Thi eens een eldorado geleken. Na al de onberingen en angst in het gammele, steeds halfzinkende bootje waarmee ze, met nog dertig andere mensen, het communistische geweld in Vietnam ontvlucht was, had het kamp in Hongkong de grote uitkomst geleken. En vergeleken met die vreselijke reis was dat ook wel zo. Nog steeds droomt Thi 's nachts van de verschrikkelijke tonelen die zich in het bootje afgespeeld hebben.

Mensen die stierven van honger en dorst of van de hoge koortsen. Of mensen die het allemaal niet meer aankonden en zo maar over boord sprongen.

Thi huivert als ze aan de eindeloos geleken bootreis denkt. Ook grootmoeder en haar broer Yên mochten het eind van de reis niet meer meemaken, ook zij zijn van ontbering gestorven. Thi's hart krimp ineen van verdriet als ze er aan denkt hoe zij van hun eens zo gelukkig gezinnetje maar alleen is overgebleven.

Vader vermoord door de communistische benden, moeder van verdriet gestorven, grootmoeder en Yèn op de boot omgekomen. En toch hadden ze zo trouw aan de geesten van hun voorouders geofferd. Van het weinige voedsel dat ze hadden, werd nog èen gedeelte afgestaan om de geesten gunstig te stemmen voor de voorgenomen vlucht maar toch was de reis zo droevig verlopen. Slechts elf van de dertig mensen waren in Hongkong aangekomen. De anderen, waaronder grootmoeder en Yèn zijn allemaal omgekomen. Thi kan het niet verwerken dat de geesten toegelaten hebben dat hen al die rampen overkomen zijn.

Maar er is nog iets dat Thi niet kan verwerken. Van de dokter uit het kamp heeft ze gehoord dat de geesten van hun voorouders niets af of toe kunnen doen aan het ganse wereldgebeuren, maar dat er maar één God is die alles, ook de mensen, geschapen heeft en dat die God alles beschikt en bestuurt. Een God die zo rechtvaardig en heilig is, dat Hij niet éen zonde kan gedogen, zodat alle mensen met een eeuwige straf gestraft zouden moeten worden. Maar Diezelfde God heeft Zijn schepselen zo lief dat Hij Zijn eniggeboren Zoon naar de aarde gezonden heeft en die Zoon heeft vrijwillig alle schuld op Zich genomen. Door onnoemelijk lijden, ja zelfs door Zich aan een vervloekte kruisdood over te geven, heeft Hij alle zonden betaald voor hen die in Hem geloven en Hem in waarheid om vergeving vragen. Bij deze mensen wil Hij met Zijn Geest in hun harten komen wonen. Dit staat allemaal geschreven in het Boek van God.

Thi is helemaal ontredderd geweest toen ze deze dingen voor het eerst hoorde.

In het begin heeft ze er niets van willen geloven maar de dokter spreekt steeds met zoveel eerbied over die God en vertelt zulke wonderlijke dingen van Hem, dat haar ongeloof toch af en toe aan het wankelen gebracht wordt. Ook nu bestormen Thi weer tientallen gedachten. Zou ze dan altijd vergeefs zo trouw de geesten van haar voorouders vereerd hebben? Hebben de vele wierookstokjes en het uit hun mond gespaarde voedsel dan geen enkel nut gehad?

Zou het echt waar zijn wat de dokter en zijn vrouw altijd vertellen?

De onrust en de hevige twijfels, die Thi's hart al weken bezetten, laaien weer hoog in haar op. Dan. ineens, laat ze de tralies, die haar vingers nog steeds omklemmen, los. Ze vouwt haar handen en fluistert zachtjes: „O God, als het werkelijk waar is wat de dokter vertelt, wilt u dan ook in mijn hart komen wonen? "

Ze kijkt naar de hemel waar de duizenden sterren steeds helderder aan het firmament verschijnen. Iets van de grote majesteit Gods doortrilt haar. Thi kan het niet verklaren, maar ze voelt de onrust uit haar wegebben en ze weet op dit moment dat die God, waar de dokter zo veel van vertelt, ook haar God wil zijn. Het kleine zaadje, in haar hart gezaaid, begint een heel klein worteltje te krijgen. Roerloos staat ze daar, terwijl er tranen over haar wangen lopen.

„God van de dokter", smeekt ze weer zacht, , , wees ook mijn God en help mij om in U te geloven, ook al moet ik heel mijn leven in dit kamp blijven."

Wat Thi niet weet is, dat op ditzelfde moment haar naam geschreven wordt op de lijst van personen die in aanmerking komen om naar een derde land doorgestuurd te worden. Straks zal Thi, met nog enkele anderen, in Nederland aankomen. Daar zal ze verder onderwezen worden uit het Boek van God. Maar dat weet ze nog niet.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen