Niet genoeg

Iedere zondag naar de kerk. Trouw naar de catechisatie. Lid van de jeugdvereniging. Uiterlijk niets op ons aan te merken.

Is het genoeg? „Nee, natuurlijk niet", zegje. Ja, zo rechtzinnig zijn we wel. Maar wat denken we? Tussen zeggen en denken kan verschil zitten. Hoe is het diep in ons hart?

Wat kunnen we gerust zijn. Tevreden met hoe het is. „Ik doe wat ik moet doen. 'k Leef (behoorlijk) netjes, 'k Bid geregeld, 'k Lees (zo nu en dan) in de Bijbel. Wat kan ik nog meer doen? En.... zou het straks niet meevallen? ? ”

Rechtzinnig in woorden. „Tenzij iemand wederom geboren wordt...." Vrijzinnig in (het diepste van onze) gedachten. „Ik kan mezelf toch niet bekeren en God is barmhartig. Wie weet, valt het allemaal wel mee....”

Toch is de Bijbel heel duidelijk. „Wie de Zoon heeft, die heeft het leven." Maar ook: „Wie de Zoon van God niet heeft, die heeft het leven niet.”

't Is één van beide. En dan is er ten diepste geen verschil. Tussen een (moderne) heiden en een (doop)lid van de Gereformeerde Gemeente.

Het gaat om die belangrijke vraag: Wat betekent de Heere Jezus voor ons? Niet bij de kerkdeur, maar bij Zijn kruis valt de scheiding.

Nóg staat Hij met uitgebreide armen. Nóg nodigt Hij zondaars uit om tot Hem te komen. Nog klopt Hij aan de deur van ons hart.

„Zie, Ik sta aan de deur, en Ik klop; indien iemand Mijn stem zal horen, en de deur opendoen, Ik zal tot hem inkomen" (Openb. 3 : 20).

En wie de Zoon heeft, die heeft het leven. Die heeft genoeg! Nu en tot in eeuwigheid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen