Mijn leven

De bovenstaande titel zou de gedachte kunnen opwekken dat het hier gaat om een auto-biografie van een evangelist uit het „hoge noorden". Graag wil ik je direkt gerust stellen dat het hier niet gaat over „Mijn memoires". En dat is maar beter ook! 't Zou misschien „Mein Kampf' worden.

Waarom dan toch deze titel? Waarom niet gezegd: „Ons leven" of „Het leven"?

Wel, graag wil ik met jullie nadenken over de meest persoonlijke vragen. Onze Catechismus gaat niet voor niets vele malen over van het woord „ons" naar de woorden „ik" en „mij".

Aanleiding

Uiteraard is dit artikel geen persoonlijk initiatief, maar een gevolg van het redaktionele beleid. Met het oog op het komende jongerenkongres wilde men dit onderwerp aan de orde gesteld hebben.

Toch als ik schrijf over „Aanleiding", dan denk ik aan iets anders. Een enkele week geleden had ik in een ziekenhuis een gesprek met een totaal onkerkelijke, ongelovige jongeman (tenminste, zo noemde hij zichzelf). Al pratend vroeg ik hem of hij geloofde in een leven na dit leven,

't Werd even stil! Je „hoorde" en zag hem nadenken. Opeens zei hij: „Man, dat kan niet anders, want anders zou het leven geen zin hebben".

Deze rauwe bonk — een visser — zei daar dingen die mij stilzetten, verwonderden. Met niet zoveel woorden plaatste hij toch dit leven in het licht van de eeuwigheid. Hij zal het waarschijnlijk nooit gelezen hebben, maar er staat geschreven en het zal geschieden „en hun werken volgen met hen". Zo'n onkerkelijke, zo'n ongelovige doet ons nadenken over de vragen van „mijn leven" en de „zin van mijn leven".

Mijn leven.... ... van God ontvangen

Velen kennen waarschijnlijk het woord uit Psalm 139 : 16a: Uw ogen hebben mijn ongevormde klomp gezien". Een woord dat vele malen (en terecht) genoemd is in de strijd tegen abortus. Maar dit woord zegt ook alles over mijn leven als (jong)volwassene.

Mijn leven! Kinderen worden niet genomen of gemaakt (wat een goddeloze uitdrukkingen!) nee, kinderen zijn een erfdeel des Heeren. Ik ben een erfdeel van de Heere.

Mijn leven Hij heeft het geschonken! Hij heeft het gewild! Mag dan onze Grote Pottenbakker ook niet naar mijn leven vragen? Bedenk dat jongelui: mijn leven is Gods bedoeling!

.... door God onderhouden

Bovenstaande woorden zijn een belijdenis: Gij Heere doet mij groeien: baby - kleuter - kind - volwassene. Heere U leidt, U zorgt!

Dan kunnen er veel stormen komen, tegenslagen die je zo veel verdriet kunnen doen. Wat kunnen er een vragen zijn: „O God is dat Uw weg? Bedoelt U dat? " Wat kunnen deze vragen je neerdrukken, veel twijfels bezorgen! En dan te belijden: „Heere wat leidt U soms wonderlijk goed. Soms beveelt U zo nadrukkelijk Uw engelen dat ze ons bewaren. Wat gaf U soms uitkomsten waar ik geen uitkomst meer zag!”

.... door God te nemen

Wat een vragen worden er momenteel opgeroepen als het gaat over het beëindigen van het leven. Staat ons een initiatiefwet-Euthanasie te wachten? Wat hebben we dan te luisteren naar het Woord

van God. , JMijn tijden zijn in Uw hand." De Heere geeft het en neemt het op Zijn tijd!

De zin van mijn leven .... door God bepaald

Velen hebben zich bezig gehouden met de vraag naar de bedoeling van ons leven. De een „vindt" dit en de ander dat! Weer anderen vragen zich af of het leven eigenlijk wel zin heeft. Men is dan zo pessimistisch cn teleurgesteld, dat men instemt met de woorden van de Prediker: „Wat voordeel heeft de mens van al zijn arbeid, die hij arbeidt onder de zon Al deze dingen worden zo moede, dat het niemand zou kunnen uitspreken".

De vraag naar de zin van het leven wordt meestal bepaald door zeer persoonlijke wensen en idealen. Ja, onze zelfzucht kan zover gaan, dat wij wat we persoonlijk van belang achten, ook zinvol vinden voor alle andere mensen. Het zal duidelijk zijn dat als we op deze wijze, namelijk vanuit de mens, vanuit de zondige mens, de vragen naar de zin van het leven zullen beantwoorden, we op verkeerd spoor zijn, op doodspoor!

God, onze Schepper, heeft Zijn geschapen mens een duidelijke opdracht meegegeven. Gen. 1 : 26: Laat Ons mensen maken naar Ons beeld en naar Onze gelijkenis en dat zij heerschappij hebben". Heersen, dat is regeren, dienen.

Gen. 2:15: Zo nam de HEERE God de mens en zette hem in de hof van Eden om die te bouwen en die te bewaren".

In dat beeld van God hebben we ons wezen. En in dat beeld (kennis, gerechtigheid en heiligheid) ligt ook onze bestemming.

Mag ik het eens anders zeggen: God lief te I hebben boven alles en onze naaste als onszelf. Prachtig staat het verwoord in onze belijdenis: „Wij geloven dat dc Vader door Zijn Woord, dat is door Zijn Zoon, de hemel en de aarde en alle schepselen uit niet heeft geschapen, wanneer het Hem heeft goedgedacht, aan een iegelijk schepsel zijn wezen, gestalte en gedaante en onderscheiden ambten gevende, om zijn Schepper te dienen. Dat Hij ze ook nu alle onderhoudt en regeert naar Zijn eeuwige voorzienigheid om de mens te dienen" (N.G.B. art. 12). En hoewel we dat beeld van God vernield hebben (ontzettend!), doet dat niets van Gods eis af.

Ons leven heeft dan alleen zin als het staat in de lijn van de bedoeling van God. Dat dat een stempel drukke op ons leven!!

.... ons antwoord

De duidelijk gegeven opdracht van God vraagt van ons een antwoord.

En laten we dan niet op den dode zogenaamd rechtzinnige wijze ons proberen te verontschuldigen met de opmerking: „Wie is tot deze dingen bekwaam". Het maakt alles uit of we deze woorden noemen tot onze verontschuldiging of tot onze beschuldiging.

In het leven der genade worden geen verontschuldigingen aangevoerd, maar wordt ook voor wat betreft het vervullen van onze opdracht in dit leven, in het hier en nu, beleden: , .Ik heb gedaan wat kwaad is in Uw oog"'. Hoe moet dat nu? Is dan toch alles zinloos?

In de Bijbel wordt ons zo duidelijk gezegd dat al wat uit het geloof niet is, zonde is. Buiten dat geloof — je weet wel: dat ware geloof— is het onmogelijk God te behagen, te dienen.

Geloof, bekering is niet alleen nodig om straks zalig te sterven, maar ook om getroost te leven!

Liep de rijke jongeling niet vast op deze zaken! Humanistisch handelen is geen christelijk dienen!

Hoe moet dat nu? De discipelen hadden het er maar moeilijk mee. Wat een antwoord geeft dan de Grote Meester: , .Wat bij de mensen onmogelijk is (let op: onmogelijk!) is mogelijk bij God". En dat alleen in en door Jezus Christus!

De zin van het leven in haar wezenlijke bedoeling is nooit te verstaan zonder de genade van de Heere.

Bedenk dat heel ons leven, ons eten en ons drinken, ons lijden, ons studeren, ons verdrietig zijn, ons werken, ons kruis dragen pas dan „Leven" is, als het is een gaan in Zijn spoor.

Dan begrijpen we misschien Calvijn die door Gods genade als levensspreuk had: „Het geeft niet als ik verteerd wordt, als ik maar nuttig ben". Zijn dan alle vragen en problemen zo maar in een handomdraai opgelost? Natuurlijk niet! Wat een vragen kunnen er niet bij ons opkomen! Maar in dit korte bestek ging het om enkele wezenlijke vragen.

Uitleiding

Van harte hoop ik dat het bovenstaande jullie — en mij — mag aanzetten tot het (opnieuw? ) nadenken over je leven, je van God ontvangen „leven". De Heere vraagt om je hele leven. En ook om heel je leven, want alle tijd is Gods tijd!

Wij zijn geplaatst in de tijd, maar hebben een eeuwigheidsbestemming. Mijn nieuwjaarswens voor jullie? Datje door Gods onuitsprekelijke genade met Paulus mag meespreken (Pil. 1 : 21): Het leven? .... is mij Christus, en het sterven mij gewin".

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen