Stil zijn voor God

Stil zijn .... stil zijn voor God .... Daartoe wekte Mozes de Israëlieten op toen zij voor de Rode Zee stonden. De omstandigheden waaronder Mozes het volk aanspoorde om stil te zijn, waren vreesaanjagend. God had hen zo wonderlijk en rijk gezegend door hen uit Egypte, het diensthuis, uit te leiden. Maar nu stonden achter degenen tot wie gezegd werd: , , en gij zult stil zijn" de Egyptenaars wier tegenwoordigheid en wapens niets goeds aankondigen. Vóór hen was de zee Hoe begrijpelijk was het dat zij vreesden. In de bange nood, met een van vrees vervuld hart, zeiden zij tot Mozes: „Hebt gij ons daarom, omdat er in Egypte gans geen graven waren, weggenomen, opdat wij in deze woestijn sterven zouden? " Uit hun ogen en woorden bleek wanhoop!! De omstandigheden waaronder wij in het pas aangevangen jaar 1986 leven, zijn ook vreesaanjagend. Van alle kanten worden wij bedreigd met verderf en ondergang. Het hart van velen is met vrees vervuld en.... terecht. Ook wij kunnen niet terug ook wij moeten voort. Maar hoe? ? Ook tot ons wordt gezegd: gij zult stil zijn!!!

Hoop op God sla het oog naar boven

Wij lezen in Psalm 62 : 2-3: Immers is mijn ziel stil tot God... van Hem is mijn heil. Immers is Hij mijn rotssteen en mijn Heil, mijn Hoog Vertrek, ik zal niet grotelijks wankelen." In deze woorden van David vernemen wij iets van het stil zijn voor God waarvoor onze aandacht wordt gevraagd.... waartoe wij worden opgewekt aan het begin van 1986. Stil zijn voor God.... hoe kan dat.... hoe moet dat.... hoe gaat dat? Op die vragen een antwoord te geven, is niet eenvoudig. Toch moet het gebeuren om jullie in dit moeilijk leven tot nut en steun te zijn. Ik mag en wil jullie niet in het onzekere laten. Ik sla het oog naar Boven.... ik hoop op God en bid om Zijn leiding en hulp en.... schrijf, want.... stil - zijn voor God betekent niet stil-staa«. Zoals Israël voort moest.... zoals David voort moest.... zo moeten ook wij voort op het levenspad. Zoals het volk van Israël, stil zijnde, de muren van Jericho moest omringen, zes dagen lang die muren omwandelend naar Gods gebod, totdat de tijd voor juichen en verblijden aanbrak, zo moeten ook wij, stil zijnde tot God, naar Zijn gebod doen wat Hij ons opdraagt.

God roept tot het stil zijn voor Hem

Stil zijn voor God is één van meerdere vormen van gemeenschap hebben met God. Het aanheffen van lofzangen in stilheid tot God in Sion voor ontvangen zegeningen is een andere vorm, daarvan gepast bij ontvangen zegeningen. Ook dit is een gebod van Jakobs God dat wij billijk hebben te eren. Ook dit „luid" zijn voor God, roemen in God, eren van God, behaagt Hem. „Offert Gode dank en betaalt de Allerhoogste Uw geloften", luidt Zijn gebod in Psalm 50. Op dat gebod volgt in Ps. 50 : 15: En roept Mij aan in de dag der benauwdheid."

Gods welbehagen

Het is op zich een wonderlijke zaak, dat de Heere er behagen in heeft, behoefte aan heeft dat mensen zich tot Hem wenden.... stil zijn voor Hem.

Dat bleek al uit de schepping van de mensen naar Zijn Beeld en de instelling van de rustdag. De rustdag heeft de Heere Zich gewijd om ons mensen in de gelegenheid te stellen rustig, ontslagen van de beslommeringen van de werkdag, het

stil zijn voor God te betrachten. Dit betekent niet dat dit stil zijn voor God alleen op de rustdag moet worden betracht. Neen, het is Gods wil en welbehagen dat er gedurende al de dagen van ons leven enige tijd zal worden gereserveerd voor het stil zijn voor God. De val in het paradijs en het zondaar zijn en blijven van ons heeft daarin geen verandering gebracht. Nog wil de Heere met ons gemeenschap hebben. In de Middelaar Gods en der mensen, de Heere Jezus Christus gaf God een weg, De Weg, waardoor er gemeenschap met de Heilige mogelijk is zonder verteerd te worden. Door de uitstorting van de Heilige Geest en Zijn geestesgaven geeft de Heere de behoefte aan en de wil tot het door Hem verlangde stil zijn voor Hem. Hij was, is en blijft de EERSTE en de LAATSTE ook hierin. Van nature is er immers niemand die naar God zoekt of vraagt. De zoekende God maakt, herschept God-zoekende mensen door Zijn hartvernieuwende, hartinnemende, hartovertuigende en hartoverbuigende genade. Hij roept niet alleen uitwendig, door middel van Zijn Woord, tot het stil zijn voor God. Hij roept ook inwendig, door Zijn Geest Zijn Woord toepassend, in het hart, alle weerstand, behoefteloosheid, laksheid en lauwheid overwinnend. De Geest der genade en der gebeden trekt, opdat en zodat zondaren de Heere nalopen, zoeken, aanhangen, stil worden en zijn voor God.

Tijd maken voor het stil zijn voor God

Dat kan gebeuren op de rustdag, tijdens het horen of lezen van Zijn Woord. Dat kan gebeuren op werkdagen bij het nemen van enige tijd voor schriftlezing, schriftonderzoek, meditatie en gebed. Het getrouw opgaan naar Gods huis en de getrouwe, regelmatige (zo mogelijk op vaste tijden) reservering van tijd op werkdagen is onzerzijds een uitstekend middel om iets van het stil zijn voor God te beoefenen. God vergeldt de vlijt van hen die Hem zoeken. Hij geeft vrede en troost in het vaak zo onrustige, vreesachtige hart. Wie geen lust heeft in en geen tijd maakt voor het stil zijn voor God, behoeft zich niet te verwonderen over geestelijke dorheid. God doet verlaters van Zijn wet, die nalaten het stil zijn voor God te betrachten (zo veel als dat in het vermogen ligt), in het dorre wonen.

In Zijn wijsheid en liefde bestuurt de Heere alle dingen ook wel zo, dat er zich ongezocht en ongewild rustperioden voordoen in ons leven. Tijden van ziekzijn, thuis of in een ziekenhuis of andere verpleeginrichting, zijn menigmaal door de Heere gebruikt en voor zieken gemaakt tot tijden van stil zijn voor God. Wij behoeven niet naar ziekte te verlangen of er om te vragen. Dagen van ziekte brengen niet automatisch tot stil zijn voor God. In dagen van ziekte mogen, ja moeten wij wel vragen om de genade die wij nodig hebben om ons voor het eerst of bij vernieuwing te doen stil zijn voor God. Het grote nut dat zulke dagen af kan werpen is juist dat stil zijn voor God. Hoe velen hebben het de dichter van Psalm 119 al nagezegd:

't Is goed voor mij verdrukt te zijn geweest opdat ik dus Uw goddelijk recht zou leren.

Vooral wanneer wij jong zijn, willen wij altijd maar weer op volle kracht vooruit. Maar de Heere zegt telkens weer, door Zijn Woord en voorzienigheid: , , Sta maar eens stil.... wees maar eens stil.... wordt maar eens stil.... voor Mij!!"

De tijden waarin wij, net als de Israëlieten in Mozes' tijd, ergens voor staan zonder te weten hoe het verder moet, zijn in het bijzonder de tijden die roepen tot het stil zijn voor God het zich sterken in de HEERE, de God van ons voorgeslacht.... De HEERE onze God. Wanneer dat door Gods genade beoefend mag woren, dan vloeien moed en krachten ons toe uit 's Heeren volheid om, ziende op de Onzienlijke, voort te gaan op wegen die wij niet geweten hebben en op paden die wij niet gekend hebben. Door woeste baren en wilde stromen baant de Heere een pad, dat nooit tevoren door ons bewandeld werd. Stille bewondering van de drieënige God, over zoveel gunst betoond aan een onwaardige, behoort ook tot het stil zijn voor God. Als het aan woorden ons ontbreekt en slechts de overdenking in ons spreekt, dan maakt dat gebrek aan woorden het stil zijn voor God geenszins tot iets van mindere waarde of betekenis dan wanneer er wel woorden geuit worden.

Dat geldt ook voor perioden waarin soms in stille nachten of in de vroege ochtendstond het hart geneigd wordt en de gedachten geleid worden tot het stil zijn voor God. Dat is niet te forceren, maar het wordt wel beleefd en.... het werpt vreedzame vruchten der gerechtigheid af.

Wij weten niet

De apostel Paulus beleed: wij weten niet te bidden gelijk het behoort. Dat geldt ook voor het danken. Soms kunnen zelfs de juiste woorden niet gevonden worden voor bidden of danken.... Het komt wel voor. dat men helemaal geen woord weet uit te brengen. Onuitsprekelijke zuchtingen onuitsprekelijke dankzeggingen wellen dan op uit het hart bij het opheffen van het hart tot God. Wat dan? Dan omvat het stil zijn voor God ook het stilletjes wachten op en uitzien naar de Geest van Christus om onze zwakheden te hulp te komen.... om ons de zaken in het hart en de woorden in de mond te leggen. Zulk stil zijn voor God uit Wie, door Wie en tot Wie alle dingen zijn, is niet tevergeefs. Gods Geest komt te hulp. Zoals ouderen soms kleine kinderen, die nog niet schrijven kunnen, helpen om iets op papier te zetten door hun handje te sturen bij het schrijven, zodat er toch iets op papier komt, zo weet de Heilige Geest te hulp te komen tot bidden naar God om vergeving, hulp en bijstand of danken van God voor verkregen vergeving, hulp en bijstand. Wat leidt ook deze ervaring op zich dan weer tot verwondering en bewondering. Dan komt men gesterkt uit de beoefening van het stil zijn voor God om de loopbaan te lopen, ons voorgesteld, ziende op de overste Leidsman en Voleinder des geloofs, Die voor de vreugde Hem voorgesteld het kruis verdragen en de schande veracht heeft. Dat geeft hetgeen nodig is om onze weg met blijdschap te reizen onder het heiligend kruis, naar het erfland hierboven, naar het Vaderlijk Huis. Het stil zijn voor God behoort tot het wandelen met God waaraan zulke heerlijke beloften en ervaringen verbonden zijn voor dit en het toekomende leven.

En gij zult stil zijn.... Wel stil zijn, maar niet stil staan is Gods gebod, ook tot ons voor 1986 en al de dagen van ons leven. Dat is de marsroute voor de weg door dit moeilijk leven naar de eeuwigheid. Vraag naar de Heere en Zijne sterkte.... zoek dagelijks Zijn Aangezicht, gedenk aan hetgeen Hij heeft verricht.... aan Zijn doorluchte wonderdaan.... en wilt Zijn straffen gadeslaan.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen