Inkeer

U weet toch van de kinderen die honger lijden en van de radeloze moeders zonder brood? Van de verpauperden die langzaamaan verglijden van eenzaamheid naar onverschilligheid en dood?

Daar zijn gevangenen in concentratiekampen die zonder uitzicht door de jaren gaan. Verwoesting, wreedheid, eindeloze rampen brachten hun merk op alle eeuwen aan.

Daar is zoveel verdriet en daar zijn zoveel zorgen, de wereld gaat ten onder aan zichzelf. Blijft nu Uw licht voorgoed voor ons verborgen, Wordt deze aarde werkelijk een hel?

Wat hebben wij uw schepping gruwelijk geschonden, Sta op, o God, wij zijn in grote nood. Vergeef ons toch, vergeef ons onze zonden! Kom ons te hulp, de lucht is vlammend rood.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen