Ika helpt.... (5)

vervolgverhaal

Een paar dagen later, als Ika weer in het dorp is. komt dezelfde auto. Die witte auto. Nu kent Ika de auto. Ze denkt, daar moet ik gauw bij zijn. Wat zou ik vandaag weer horen?

Er gebeurt hetzelfde als een week geleden. Weer komen er mensen uit de auto. weer wordt er verteld. Ook heeft de zuster nu grote platen. Daar staan dingen op over het verzorgen van kleine kinderen, hoe je goed eten klaar moet maken.

En als Ika daar vooraan zit te luisteren, gaat ze opeens wat achteruit. Heel zachtjes. Eerst een klein eindje, en dan nog wat verder. Dan na een poosje staat ze helemaal achteraan.

En wat doet die Ika dan? Ze kijkt naar de grote witte auto. Daar is de deur van open. Ik doe het. denkt Ika. Maar meid. dat kan toch niet. hoort ze dan een andere stem bij zichzelf. Jij, Ika hier uit het dorp. dat kun je toch niet doen? Jij moet later trouwen met de zoon van de hoofdman. Je zult hier straks een belangrijke vrouw zijn in het dorp. Dat weet Ika heel goed. maar ze heeft er eigenlijk geen zin in. Ik doe het tóch, denkt ze.

En opeens is Ika verdwenen in de auto. Door de open deur is ze er ingewipt. Ze heeft al een mooi plekje gezien. Bij een bank hangt een lange deken naar beneden. Even kijkt ze er onder. Ja. daar is een mooit plekje vrij onder de zitting. Daar gaat Ika zitten. Helemaal in elkaar. O. ze heeft geen moeite om zich heel klein te maken. Dan wacht ze stilletjes af wat er gaat gebeuren.

Na een poosje wordt de auto weer ingeladen. De stoelen, het tafeltje, ook de zeep en de handdoeken die de zuster had meegenomen, alles wordt weer in de auto gestopt. De jongens helpen de zuster. Ze gaan in de auto zitten. De deur gaat dicht en daar rijdt de auto weg. Brrrrrr.

Niemand weet natuurlijk dat onder die deken nog iets zit. Ika, die daar bijna niets kan zien. vindt het wel een beetje griezelig. Waar gaat ze nu toch aan beginnen? Ze heeft geen idee. ze weet niet waar ze terecht zal komen. Af en toe bonkt de auto heel erg. Dat weet Ika wel want de wegen zijn slecht.

En nu. he. het lijkt of ze over een brug gaan. Dan rijdt de auto weer een heel eind goed. O, dat moet een hele grote weg zijn. waar al asfalt op ligt. denkt Ika. Zo gaat de reis verder.

Zal Ika toch maar niet vragen of de goede geesten haar helpen? Want wat ze nu gaat doen is toch wel erg griezelig. Of zou ze bidden tot die God waar die jongen ook van vertelt heeft, de God van de zuster? Nee. dat durft Ika niet, want die God kent ze helemaal niet. En die God kent Ika natuurlijk ook niet. Bidden durft ze dus niet.

Na een lange rit staat de auto eindelijk stil. Waar ze is? Ika weet het niet.

De deuren gaan open. De mensen stappen uit. Er wordt druk gepraat. Ze zijn moe. Het was weer een lange dag. De avond komt al. De zuster en haar helpers zijn maar wat blij dat ze toch weer in dat dorp mochten komen, dat ze toch weer wat konden vertellen. Zo moet het langzaam aan beginnen.

Het blijft voor Ika nog helemaal donker. Dan wordt het ook helemaal stil. Zou het nacht gaan worden? Ika weet het niet. Dan durft ze tevoorschijn te komen. De deken slaat ze weg. ze kruipt onder de bank vandaan en probeert de autodeuren. Nee. die zitten allemaal op slot. Ze kijtk eens goed door het raam. Er is nauwelijks iets te zien. Ze denkt dat de auto in een soort schuur staat.

Nu kan ze niets beginnen, want de auto is op slot. O. domme Ika. denkt ze. Wat moet ze nu toch? Toch maar wat proberen te slapen, ook al knort haar maag.

(wordt vervolgd)

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen