Psalm 141 : 3

Heb jij d'r ook weieens last van? Misschien wel erg vaak? Te vaak? Datje iets zegt. waarvan je (even) later spijt hebt. Dan denk je soms een paar minuten later: waarom heb ik dat nu toch gezegd? Dwaas die ik ben! Maar... "t is nog geen uur later of je valt in dezelfde fout. En de volgende dag weer. En zo gaat het maar door.

O. die tong toch. Jakobus wist er ook van. ..Zij is een onbedwingelijk kwaad, vol van dodelijk venijn."

Voorbeelden? Ach. kom, heb je ze niet genoeg in je eigen leven? Moetje er in gedachten veel langer dan een dag voor terug gaan? Was het gisteren? Of vandaag nog? Die woorden over anderen. Nee, niet in gunstige zin.... Wat kunnen we gemakkelijk oordelen en zelfs veroordelen En die scherpe woorden tegen anderen. Vlijmscherp soms.

Ze zullen weten wie ik ben en hoe ik erover denk! Ondertussen vergeten we hoeveel pijn we met die woorden iemand kunnen doen.

Hoeveel komt er niet uit onze mond dat niet door de beugel kan? Over anderen, tegen anderen en nog zoveel meer. Als we aan het eind van een dag alles op een rijtje zetten, schrikken we. En dan hebben we misschien nog niet eens de helft onthouden

Wat is het toch nodig om iedere dag te beginnen met dat bekende psalmvers. Psalm 141 : 3:

Zet, Heer, een wacht voor mijne lippen; behoed de deuren van mijn mond, opdat ik mij, tot genen stond, iets onbedachtzaams laat' ontglippen.

En gaat het toch weer mis? Dan mogen we vragen: ..Vergeef mij al mijn zonden. die Uwe hoogheid schonden." Hoe vaak? Iedere dag opnieuw!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen