JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

AANVAL OP HUWELIJK EN GEZIN

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

AANVAL OP HUWELIJK EN GEZIN

6 minuten leestijd

Steeds duidelijker wordt merkbaar dat huwelijk en gezin blootstaan aan allerlei aanvallen die er van buiten af op worden gericht. Hoewel er gelukkig hier en daar ook symptomen zijn die wijzen op een hernieuwd gezinsdenken, wordt in het op 25 juni 1985 aan de Tweede Kamer aangeboden Beleidsplan Emancipatie met het gezin als bijzondere instelling vrijwel geen rekening meer gehouden.

De voorgestane gelijkheid van mannen en vrouwen moet in de toekomst zo ver worden doorgevoerd, dat er voor het ..ouderwetse" gezin geen plaats meer zal zijn. De oude strukturen van huwelijk en gezin moeten worden veranderd. Op blz. 14 van het Beleidsplan lezen we daarover:

„Dit wil zeggen dat strukturele veranderingen zijn gericht op een situatie waarin mensen zowel werkzaamheden in het openbare leven als in de persoonlijke levenssfeer verrichten en in staat zijn in beide opzichten voor zichzelf te zorgen en daarbij in vrijheid te kunnen kiezen hoe zij hun relaties met andere mensen vorm willen geven. Daarbij moet met name gedacht worden aan het wegnemen van de onevenredige belasting van vrouwen in verband met kinderen.”

Door het Comité Vrouwenbonden op Gereformeerde Grondslag is daarop, en ook op enkele andere punten uit het Beleidsplan, in een schrijven van 9 oktober j.1. gereageerd. Deze reaktie werd gericht aan de Vaste Kamerkommissie voor het emancipatiebeleid. In een openbare vergadering van deze Kommissie zou op 21 oktober j.1. het Beleidsplan Emancipatie worden besproken. De vergadering werd echter enkele dagen daarvoor afgelast. Vragen die door de Kommissie aan de staatssekretaris mevr. A. Kappeyne van de Coppello, schriftelijk waren gesteld, werden niet op tijd beantwoord.

Het is de bedoeling dat dit beleidsstuk, waaraan veel waarde wordt gehecht in emancipatiekringen, uiterlijk in maart 1 986 door de Tweede Kamer zal worden behandeld. Gezien het feit dat het huwelijk er nauwelijks meer in wordt genoemd, moet het ook onze volle aandacht hebben.

Wat is het gezin óns waard?

Intussen mogen we onszelf wel afvragen hoe wij in onze kringen huwelijk en gezin waarderen. Natuurlijk staan we achter de bijbelse opvattingen en erkennen we de grote waarde ervan. Maar hoe dragen we dat uit in de praktijk van het dagelijks leven? Merken onze jongeren dat we anders denken en anders leven dan mensen die de banden van het huwelijk maar knellend vinden? Of zouden we meer door de tijdgeest beïnvloed worden dan we zelf beseffen?

Het huwelijk vraagt offers, die door de meisjes en vrouwen van onze tijd misschien minder gemakkelijk zijn te brengen dan vroeger het geval was.

In de eerste plaats omdat zij onherroepelijk de invloed ondervinden van de moderne emancipatiegedachte, die overal wordt gepropageerd: Je hebt recht op een eigen vrij leven: je wordt toch zeker geen sloof en slaaf van je gezin!

In de tweede plaats omdat ze er meer voor moeten opgeven. Vroeger hadden de meeste meisjes een „dienstje" en ze werkten in de huishouding bij anderen. Zij zagen uit naar het huwelijk, want dan konden ze voor hun eigen gezin gaan zorgen. Tegenwoordig gaan ook de meisjes langer naar school, ze volgen een beroepsopleiding of studeren verder. Ze krijgen daarna meestal een leuke, zelfstandige baan, gaan gezellig met kollega's om. hebben een aardig inkomen en een eigen autootje. En dan trouwen ze. Dat geeft een hele verandering.

Ze moeten dan met z'n tweeën van eén salaris leven. Dat valt niet altijd mee: Huizen zijn duur, kinderen hebben veel verzorging en aandacht nodig en autorijden kost ook veel geld. Er moet vooral bij de jonge vrouw de bereidheid zijn zo'n heel ander leven te aanvaarden. Vroeger was die bereidheid vanzelfsprekend (een vrouw lééfde immers voor haar gezin? ), nu niet meer altijd

De aanval treft doel

Uit deze algemene, ongenuanceerde tekening van de situatie kunnen we zien, dat de emancipatiegedachte. ook al werkt de vrouw niet buitenshuis, toch een ondermijnende invloed op het gezinsleven kan hebben. Want dikwijls ontstaan spanningen omdat de vrouw haar dienende taak in het gezin toch eigenlijk te zwaar vindt. Bovendien mist ze de vrijheid die ze voor haar trouwen had.

Zo heeft de aanval op het gezin al doel getroffen nog voor het emancipatiebeleid zo ver zal zijn doorgevoerd. dat vrouwen gedwongen zullen worden buitenshuis te gaan werken. Door de steeds verder doorgaande arbeidstijdverkorting — die nu nog wordt gegeven met behoud van salaris, maar straks niet meer — zal het inkomen van de man achteruit gaan en moet de vrouw wel gaan werken. Anders kunnen ze op den duur niet meer rondkomen. Achter het hele emancipatiestreven moeten we de opzet van de Boze onderkennen, wie het er alles aan gelegen is huwelijk en gezinsleven te verwoesten. Onze samenleving is opgebouwd uit gezinnen en als die niet goed meer funktioneren, gaat het in de maatschappij verkeerd. Ook hier blijkt hij de vader der leugenen te zijn: De zo mooi voorgestelde en hooggeroemde vrijheid, ook van de vrouw, zal eindigen in ontwrichting van de samenleving. Dat is het doel van de grote verwoester.

Gods werk gaat door

Door alle aanvallen heen, die Satan ook op het christelijke gezin richt, zal het werk Gods toch doorgaan. De Heere werkt in het sluiten van huwelijken en in het schenken van kinderen, aan wie Hij in het teken van de Heilige Doop Zijn verbond verzegelt. Als we het gezinsleven in dit perspektief mogen zien, zullen we onze zorgen en moeiten, onze zonde en schuld aan de Heere bekend maken en van Hem alleen alle hulp verwachten. Dan zal er ook kracht zijn om tegen de stroom van de tijd op te roeien. Het is goed in deze tijd van emancipatie ons voortdurend te bezinnen op de waarde van het gezin. Daarbij mag de aanhef van het huwelijksformulier ons tot steun zijn:

Overmits aan de gehuwden gewoonlijk velerhande tegenspoed en kruis vanwege de zonde overkomt; opdat gij ook in uw harten verzekerd moogt zijn van de gewisse hulp van God in uw kruis, zo hoort uit het Woord van God, hoe eerbaar de huwelijke staat is, en dat hij een inzetting van God is. die Hem behaagt; waarom Hij ook de getrouwden wil zegenen, en hen bijstaan gelijk Hij beloofd heeft; daarentegen de hoereerders en overspelers wil Hij oordelen en straffen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 8 november 1985

Daniel | 31 Pagina's

AANVAL OP HUWELIJK EN GEZIN

Bekijk de hele uitgave van vrijdag 8 november 1985

Daniel | 31 Pagina's