HUISHOUDELIJKE VERGADERING

Elk jaar weer komen afgevaardigden van bijna alle bij de Bond aangesloten vrouwenverenigingen naar Utrecht om de huishoudelijke vergadering bij te wonen. Aan de blijde gezichten is te zien dat het zeer gewaardeerd wordt de oude bekenden weer te ontmoeten.

Openingsmeditatie

Naar aanleiding van Joël 2:15: Blaast de bazuin te Sion, heiligt een vasten, roept een verbodsdag uit", vergelijkt ds. Hakkenberg de bange tijd waarin Joël verkeerde met de omstandigheden waarin wij nu leven. Door de langdurige droogte was het land Kanaan in grote nood zodat de profeet oproept tot het houden van een boetedag. Wij leven in een tijd waarin men zich losmaakt van de Wet Gods. De wetten in ons land druisen in tegen Gods geboden, 't Gezag wordt met voeten getreden .Daarom ook nu: Blaast de bazuin...." Er zijn zorgen om onze gezinnen. Laat de komende dankdag een boete-en bededag zijn, want „Onze God ontfermt zich op 't gebed".

Het huishoudelijk deel van de vergadering

's Morgens worden de aftredende bondsbestuursleden. de dames Moree, Van der Spek en Van Willigen met grote meerderheid van stemmen herkozen door de 116 vertegenwoordigde verenigingen.

De nieuwe statuten, die nodig waren omdat in de oude enkele zaken niet voldoende geregeld waren en omdat deze ook moesten worden aangepast aan het nieuwe verenigingsrecht, komen nog even ter sprake. Een wijziging in artikel 20 moet door de hele vergadering worden goedgekeurd. Dit neemt niet veel tijd in beslag. „Nu", zo zegt de voorzitter, „zijn we aan 't eind van een lange weg toch eindelijk zover dat de statuten notarieel kunnen worden vastgelegd".

Mededelingen

Mevrouw Crum schenkt enige aandacht aan de vakantieweken. Men schijnt niet overal te weten dat door de Bond. behalve de bekende vakantieweken voor gehandicapten, ook al 15 jaar lang 2 of 3 weken voor alleenstaanden en echtparen zonder kinderen én een week voor gezinnen met kinderen tot 14 jaar worden georganiseerd. Deze weken worden door velen erg gewaardeerd en van harte aanbevolen. Ter kennisname wordt een stencil uitgereikt om op de verenigingen voor te lezen.

De presidente vertelt dan over vijf te houden REGIODAGEN in D. V. de maanden januari en februari 1986. Dit is weer iets nieuws voor onze Bond. Deze dagen zijn bestemd voor bestuursleden en leden van de aangesloten verenigingen. Ze duren van 's morgens tien uur tot 's middags 4 uur en hebben ongeveer hetzelfde karakter als de eerder gehouden besturendagen. Regiodagen komen in Kampen, Tholen. Vlissingen, Geldermalsen en Woerden. De plaatselijke predikanten zijn allen bereid een onderwerp te houden over: „De Wet des Heeren". Daarbij gaat het om het loslaten der Wet en de heilzame werkina der Wet.

Omdat in vijf vergaderzalen niet genoeg plaats is voor 4000 leden zal men vóór half november aan de sekretaresse van de Bond. tel. (05208) - 12581 een voorlopige opgave van deelname moeten doen. Wanneer er veel animo is. bestaat de kans dat de inschrijving gesloten moet worden. Het is de bedoeling dat in volgende jaren D. V. weer andere plaatsen voor zo'n regiodag worden uitgekozen.

Pauze

In de pauze is de vrouwenvereniging van Utrecht weer druk in de weer om ieder van koffie te voorzien. Dat is de dames, na jarenlange ervaring, wel toevertrouwd.

Bij de verkoop van de uitgaven van het Lektuurfonds is het gezellig druk en boven is voor de

uitgestalde handwerken ook volop belangstelling. Jammer dat er steeds minder is om te bekijken. Zijn er geen nieuwe ideeën meer, of raakt de fantasie langzaamaan uitgeput?

De middagvergadering

Ds. Mondria uit Waardenburg spreekt over de vierde bede: „Geef ons heden ons dagelijks brood".

In de eerste drie beden die de Heere Jezus ons leerde gaat het om Gods eer. in de vierde tot en met de zesde bede om onze tijdelijke nooddruft. We mogen nog bidden als een smekeling, niet alsof we er recht op hebben.

Wat dagelijks brood is, is voor ieder verschillend. De Koningin heeft meer nodig dan een gewone huisvrouw. Dit bijbels gegeven wordt tegenwoordig zo aangevochten. Men kan niet verdragen dat de een meer heeft dan de ander. Het is echter niet ónze verdienste als we aan een overvloedige tafel mogen zitten. Dit komt door 's Heeren rijkmakende zegen, waaraan alles is gelegen. De kruimkens van de tafel kunnen in de gunst des Heeren oneindig meer zijn dan de overdaad der goddelozen.

Soms gaf de Heere brood op het gebed. Denk bijvoorbeeld aan Elia aan de beek Krith. 't manna in de woestuin. de vijf broden en twee vissen, de olie in de kruik. De normale gang van zaken is echter: bidt en werkt! Werken is ook een zegen!

De Heere is een gevend God. Hij gaf Zijn lieve Zoon voor hen bij wie voor Hem plaats gemaakt was. Hij geeft zegen opdat zij meedelen aan anderen, bijvoorbeeld aan de derde wereld, aan familie, aan diakonie. Hierbij geldt echter: laat uw rechterhand niet weten wat uw linker doet!

De vierde bede raakt ons tijdelijk leven. God kent de zorgen van Zijn kinderen. Er zijn voorbeelden dat Gods volk God in alles nodig had. en.... „op hun noodgeschrei, deed Hij grote wonderen". Mocht dit meer de praktijk van onze tijd zijn! „Geef ons heden ons dagelijks brood.... opdat het ons welga", zo besluit ds. Mondria zijn onderwijzend betoog.

Ds. Hakkenberg bedankt de spreker voor de leerzame, opscherpende en opwekkende woorden, en geeft dan gelegenheid tot het schriftelijk stellen van vragen.

Ds. Mondria ziet kans om binnen de hem toegemeten tijd alle vragen helder en duidelijk te beantwoorden.

Koliektes

De morgenkollekte voor de Bond heeft opgebracht ƒ 1803, 70 (verleden jaar ƒ 2124, 70). De opbrengst van de middagkollekte voor de vakantieweken voor gehandicapten bedraagt ƒ 2295, 40 (vorigjaar ƒ 2163.50). Hartelijk dank!

Slot

De voorzitter laat zingen Psalm 81 : 18, en vertelt dat hij iemand heeft gekend die, dag in, dag uit, moest leven van een dieet van tarwekorrels en honing. Zij had zo graag wat meer variatie in haar dagelijks brood willen hebben en zag op tegen de komende dankdag. Tijdens die dankdagdienst werd Ps. 81 : 18 gezongen:

'k Had u dan tot spijs Vette tarw' doen groeien, En u, ten bewijs

Hoe ik u kon voên, Honigbeken doen Uit de rotsen vloeien.

De patiënte werd door dit vers in het hart gegrepen en heeft in ware zin dankdag kunnen houden.

Wij allen hebben nodig zo uit Gods Hand te mogen leven!

Ds. Hakkenberg besluit met te zeggen dat we mogen terugzien op een wonderlijk aangename dag en vraagt ds. Mondria met dankgebed te willen eindigen.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen