(ON)GEWOON

„Wat ben ik wonderlijk bewaard", zo zei eens iemand. , , Een autoongeluk gehad. De auto total-loss. Maar 'k had zelf geen schrammetje...."

„Ik heb een nóg groter wonder ervaren", zei z'n gesprekspartner. „Wat dan? "

„'k Ben in m'n auto gestapt en. kwam op tijd aan waar 'k verwacht werd. 'k Heb geen ongeluk gehad. Zelfs niet bijna...."

Om over na te denken!

We vinden het heel gewoon dat het „gewoon goed" gaat.

We vinden het vaak helemaal geen wonder, dat we een dak boven ons hoofd hebben....

.... iedere dag genoeg te eten hebben....

....'s morgens naar school of ons werk gaan en 's avonds weer gezond thuiskomen.... Enz., enz.

Maar is het allemaal wel zo gewoon? Zijn het niet allemaal wonderen? Duizend en één dagelijks terugkerende wonderen.

„Heere, open onze ogen, opdat we het zien. Voor het eerst en steeds opnieuw."

Opdat we het gewone gaan zien als ongewoon. Als wonderen. Als onverdiend. Als genadegaven. En opdat we al die zegeningen zullen tellen. Eén voor één.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen