JBGG cookies

Voor optimale prestaties van de website gebruiken wij cookies. Overeenstemmig met de EU GDPR kunt u kiezen welke cookies u wilt toestaan.

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies

Noodzakelijke en wettelijk toegestane cookies zijn verplicht om de basisfunctionaliteit van JBGG te kunnen gebruiken.

Optionele cookies

Onderstaande cookies zijn optioneel, maar verbeteren uw ervaring van JBGG.

Bekijk het origineel

Twee jonge mensen: een keus voor hun leven

Bekijk het origineel

+ Meer informatie

Twee jonge mensen: een keus voor hun leven

9 minuten leestijd

Hoeveel verschillen bestaan er niet tussen mensen? Verschil in huidskleur, temperament, gaven in verstandelijk en geestelijk opzicht, teveel om op te noemen.

Het belangrijkste onderscheid dat de Heere aangebracht heeft, is dat tussen jongen en meisje, man en vrouw.

De Heere Jezus vraagt de farizeeërs stellenderwijs: „Hebt gij niet gelezen, Die van de beginne de mens gemaakt heeft, dat Hij ze gemaakt heeft man en vrouw? "

Man en vrouw schiep hij hen

Man en vrouw! Dit houdt geen tegenstelling in. We hebben niet mannen en vrouwen die ook nog mens zijn! Nee, de Heere schiep mensen, die nader te onderscheiden zijn in man en vrouw.

Beiden zijn naar Gods beeld geschapen, maar wel onderscheiden.

Krachtens dit onderscheid zijn man en vrouw ook in staat elkaar aan te vullen.

Zelfs in de staat der rechtheid zei de Heere al: „Het is niet goed dat de mens alleen zij." Ook vóór de zondeval vulde Adam Eva aan en omgekeerd.

Verschillen

De man en de vrouw benaderen het leven niet op dezelfde manier. Ze staan verschillend in het leven. Er is iets onmiskenbaar mannelijks, maar ook iets onloochenbaar vrouwelijks. Een vrouw staat dichter bij de warmte van het menselijk leven. Het betreft het eigene van de vrouw. Ze geeft in het gezin onbewust en ongewild wat èn man èn meubels èn snuisterijen tezamen niet kunnen.

De man benadert de zaken primair rationeel, de vrouw meer emotioneel, wat niet wil zeggen dat de man altijd verstandig zou handelen. In dit opzicht is en wordt menige man door menige vrouw overtroffen.

Ieder mens heeft trouwens zijn of haar eenzijdigheden. Door voor elkaar open te staan, worden deze wat gekorrigeerd.

Datgene dat gemeenschappelijk doordacht is, geeft wat meer diepgang en kent een rijkere inhoud.

Jongens en meisjes

Er zijn jongens en meisjes. In de jongen ontwaakt langzamerhand de begeerte naar een meisje, in een meisje gloort het verlangen naar een jongen. Althans dat is natuurlijk. Zo heeft de Heere het in de schepping gelegd.

Wat is dat mooi! Vóór de zondeval waren deze verlangens rein en zuiver.

Door de zonde zijn ook deze begeerten aangetast; de hartstochten ongeregeld.

Maar toch heeft de Heere de mens nog gelaten dat een jongen en een meisje elkaar oprecht lief kunnen hebben.

Een keuze doen

Enerzijds is het waar dat niet elke willekeurige jongen bij ieder willekeurig meisje past, anderzijds moeten we ook niet denken dat er maar één mogelijkheid bestaat. Wel is het waar, dat er maar één tegelijk werkelijkheid kan worden.

Hoe het ook zij, er moet gekozen worden. In 't algemeen doet de jongen een keus in de hoop dat deze beantwoord wordt. Zelden krijgen beide partners elkaar tegelijk lief in dezelfde mate. Uit vriendschap kan liefde groeien!

Nu liggen hier heel wat voetangels en klemmen. Een keus die enkel en alleen

stoelt op verliefdheid kan gevaarlijk zijn. Verliefdheid is een soort roes. Doe in een roes in elk geval geen beslissende stappen. De evenwichtige keus is er een van hart èn hoofd. Enige nuchterheid is geboden. Meerdere malen is het gebeurd, dat er gekozen werd op grond van medelijden. Pas daarmee op! Ik zeg niet dat het nooit goed kan gaan, maar de basis medelijden is te smal en draagt vaak een tijdelijk karakter.

Op grond waarvan moet je dan wèl kiezen? Moeilijk te zeggen! Niemand kan zeggen wat je voelt, als je echt van iemand houdt. Eén ding is zeker: het bestaat!

Wat je van thuis meekrijgt

Ik stelde: de keus voor een levenspartner is er een van hart èn hoofd. Van groot belang is uit welke levenskring je kiest.

Ieder mens groeit in een eigen milieu op. In dat milieu adem je vanaf je geboorte.

Datgene dat je meekrijgt van thuis zet een duidelijk stempel op je leven.

Gelukkig zijn er honderden die in een soortgelijk milieu opgroeien. Wie zijn je vrienden en/of vriendinnen? Sluit je aan bij een groep die past bij het klimaat van je opvoeding.

En dan denk ik in de eerste plaats aan de godsdienstige ligging. Belangrijke verschillen in godsdienstige opvattingen vormen een bron van spanningen. Een oud gezegde luidt: „Twee geloven op één kussen, daar slaapt de duivel tussen."

Nu behoeft de ander niet persé te behoren tot de kerkelijke groepering, waartoe jij behoort. Bedenk echter wel, dat óf de een óf de ander moet wennen aan de eigen sfeer die elk kerkverband nu eenmaal kent. Onderschat niet de kracht van het kerkelijk bewustzijn datje in de loop der jaren hebt meegekregen.

Dit te moeten prijsgeven doet vaak pijn.

Niemand mag dit kerkisme noemen.

Kerkelijk bewustzijn is een positief geladen begrip. Wees daar zuinig op!

Spanningen

In elk huwelijk treden min of meer spanningen op. Geen wonder! Het huwelijk is een blijvende levens-en liefdesgemeenschap van één man en één vrouw, totdat de dood hen scheidt. Twee zondige mensen! Zou een in principe langdurige verbintenis, hoe hecht dan ook, zonder spanningen kunnen bestaan?

Ga dan niet bij voorbaat gebukt onder uitwendige spanningen, die je kunt vermijden. Tot deze spanningen reken ik ook een te groot verschil in ontwikkeling.

Het wezenlijk karakter van liefde is dienen. De apostel Paulus schrijft: „Dient elkander door de liefde." Dienen is niet iets slaafs, dienen veronderstelt iets vanzelfsprekends. Dienen houdt ook erkennen en waarderen van elkaar in. En daartoe is onder andere voorwaarde dat er niet een te groot verschil is in ontwikkeling.

Voor een huwelijk is tussen beide partners enerzijds een zekere mate van overeenstemming nodig, anderzijds dienen er bepaalde verschillen te zijn. Te weinig verschillen is niet verrijkend, biedt te weinig mogelijkheden tot het elkaar aanvullen, tot het elkaar dienen.

Kortom, stel jezelf de hoofdvraag: „Durf ik met hem of haar het verdere leven te delen, in voor-, maar ook in tegenspoed? "

Verkeringstijd: elkaar beter leren kennen

Nu behoeft een aanvankelijke keus niet per definitie te leiden tot een blijvende verbintenis. De verkeringstijd is er om elkaar beter te leren kennen. Het is ieder mens eigen zich iets mooier voor te doen dat hij in werkelijkheid is, met name als hij of zij verkering krijgt.

Probeer daar doorheen te kijken! Een meisje „ziet" in dit opzicht vaak meer dan een jongen.

Vekeringstijd is ontdekkingstijd. Leef niet te oppervlakkig. Spreek met elkaar niet alleen over de materiële zijden van het leven. Stemmen de harten overeen als het gaat om de innerlijke overtuiging op grond van Gods Woord! Het wil wat zeggen samen het leven te delen!

Verkeringstijd kan mooi zijn. Als twee jonge mensen echt van elkaar houden, lijkt het alsof het niet op kan. Laat dat maar zo, de werkelijkheid van het leven komt vroeg genoeg.

Echter, verkeringstijd kan een jongen of een meisje ook verscheuren door twijfel. Hoe weet je nu zeker, dat hij of zij de ware is?

Voor twee dingen zou ik willen waarschuwen. Denk nooit dat je het volmaakte hier zult vinden. Het is alles maar ten dele. Mocht je in de ander iets ontdekt hebben wat je niet fijn vindt, stel daartegenover eerlijk datgene in jouw karakter wat hij of zij onmogelijk zal kunnen waarderen. Ga hierin evenwel niet te ver! Je moet de werkelijkheid ook niet verdoezelen. Je moet wel eerlijk blijven. In verkeringstijd moetje elkaar de ruimte geven om te toetsen en te meten. Ga niet dóór uit verlegenheid, omdat je er tegen op ziet het uit te maken. Denk ook niet, dat jij in staat bent om een karaktertrek die je werkelijk ergert straks als je getrouwd bent wel te veranderen. Dat is niet reëel. Het karakter van een mens verander je zomaar niet! Menigeen is daarmee bedrogen uitgekomen.

Grenzen

Omgang van een jongen en een meisje bergt ook gevaren in zich. Vroeger trachtte men de sexen zo lang mogelijk uit elkaar te houden. Niet juist! Ik kan ervan genieten als ik zie hoe ongedwongen en leuk jongens en meisjes tegenwoordig met elkaar omgaan. Als twee levenspartners elkaar echter gevonden hebben, is blijvend wederzijds respekt geboden.

Jongens en meisjes, eerbiedig de sluier die ligt over het leven van de ander. Een woesteling houdt tenslotte iets in handen dat stuk is en niet te repareren. Ook meisjes moeten oppassen niet te spelen met de gevoelens van jongens. Beiden moeten leren wachten! Dienen kan ook betekenen: afstand bewaren in verkeringstijd.

Bij de mens staan we voor het feit, dat hij al vele jaren lichamelijk-geslachtelijk rijp is, voordat hij ook geestelijk tot op zekere hoogte volgroeid is. Daarom zijn jaren van onthouding geboden: dit hoort ook bij het mens-zijn. Dat kost strijd!

Overigens heeft de Heere de mens ook de mogelijkheid geschonken om dwars tegen zijn begeerten in te gaan. Hij is een redelijk, zedelijk wezen. Dat verheft de

mens boven het dier! Het is trouwens ook goed de betrekkelijke armoede in te zien van de puur-sexuele ontmoeting. De liefde zoekt binnen het huwelijk naar een hoogtepunt. De drift alléén eindigt in een dieptepunt.

Verantwoordelijkheid voor elkaar

Zodra we elkaar leren kennen, dragen we verantwoordelijkheid voor elkaar. En nu is het waar, dat huwelijken in de hemel worden gesloten. Het huwelijksformulier zegt zo mooi, dat „Hij nog heden ten dage aan een iegelijk zijn huisvrouw als met Zijn hand toebrengt."

Achteraf hebben velen het als een wonder gezien, dat ze tot elkaar gekomen zijn. Ze hebben Gods leiding in hun leven mogen ervaren.

Toch blijven wij voluit verantwoordelijk voor de keus die we doen en de beslissingen die we nemen. Bij het zoeken van een levenspartner maken we gebruik van alle gaven van hoofd en hart.

Jongens en meisjes, buig met Eliëzer je knieën in het gebed of de Hèere je levensweg wil leiden in Zijn gunst. Er zijn immers huwelijken in Gods gunst en onder Zijn toelating. En dat eerste wens ik je toe.

Tenslotte, bedenk dat ook deze verbintenis een tijdelijk karakter draagt. Er is een huwelijk met een eeuwigdurend karakter: het is de band tussen Christus en Zijn bruid. En tot die Bruidegom worden getrokken jongens en meisjes, mannen en vrouwen. „In Christus is noch man, noch vrouw." Zoek door waarachtige bekering te behoren tot die bruid.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 augustus 1985

Daniel | 28 Pagina's

Twee jonge mensen: een keus voor hun leven

Bekijk de hele uitgave van donderdag 15 augustus 1985

Daniel | 28 Pagina's