Als brandhout uit het vuur gerukt

Nooit heeft een roos gebloeid aan dit dorre hout, als God het straks verschroeid in Zijn handen houdt.

Want als 'k voor Hem verschi in het laatste uur, zal ik een brandhout zijn, gerukt uit het vuur.

Ik, twijg eens aan Zijn stam, een tak, groen en fris, gemerkt nu door de vlam der verderfenis.

God, Gij verterend vuur voor 't onvruchtbaar hout, als Gij mij in dat uur in uw handen houdt;

een kale tak, verkoold en zwart in 't gericht, een dorre ziel, verdoold voor uw aangezicht.

Red mij dan van de dood red mij van de vlam, en maak mij ginds een loot nieuw aan Uw stam.

Marinus A. den Braber

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen