Geef Mij uw hart....

Beste meisjes en jongens.

Wat een wondervol woord! De HEERE spreekt! De zelfgenoegzame God. De Heere God die ons niet nodig heeft. Die het niet nodig heeft dat wij Hem dienen of eren. Die het niet nodig heeft dat wij hem groot maken, omdat Hij de volmaakte God is van Zichzelf en in Zichzelf.....

Hij spreekt in deze woorden tot ons, die mensen zijn. Zondige mensen. Van God afgevallen mensen.

Mensen die verloren liggen in de zonde en de misdaden. Mensen jongens meisjes die nooit naar God zullen vragen. Die ook in het minst niet in staat zijn om zichzelf goed te maken voor God.

Ja wat nog erger is: die zichzelf in 't diepst ook helemaal niet goed willen maken.

Van God afdwalen steeds verder en verder dat is 't bestaan van ons allen van nature.

Misschien heb je jezelf zo al leren kennen. Hoewel je nog maar jong bent en nog maar aan het begin van het leven staat.

Ik zeg dit wat schoorvoetend, want velen leven maar voort, zonder er zich ooit van bewust te worden dat dit het wezenlijke bestaan van ons is. Ja het roept bij velen zelfs agressie op als het gezegd wordt

De kracht van Gods Geest is nodig om onze ogen voor die werkelijkheid te openen!

De kracht van die Geest waarover het ging met Pinksteren. De kracht van die Geest die uitgestort is O wonder van Gods goedheid!

Tot zulke mensen richt zich het Woord van de Opperste Wijsheid. Tot zulken, waar niets van te verwachten is, roept Hij: „Mijn zoon. Mijn dochter, geef Mij uw hart!"

Weggelopen maar door de Heere nog niet weggeworpen!

Met God gebroken maar nog niet door God verworpen!

Als de Heere je daar iets van doet zien, dan kom je niet uitverwonderd! Dan kun je niet uitgedacht komen over de goedheid van God

Als je van daaruit eens na gaat denken over die heerlijk wondervolle woorden van Spreuken 33 : 26: Mijn zoon, geef Mij u hart!"

God spreekt tot ons als kinderen. Zoon, dochter.... Geef Mij uw hart.... Ja heus!

Hij wil ons hart!

Hij begeert, Hij eist het!

Van nature is ons hart niet bij Hem. De satan, de wereld hebben we ons hart gegeven. Ga het maar na in je eigen leven.

Wij geven Hem ons hart niet, zelfs al zouden we met ons verstand al weten dat het Zijn eigendom behoort te zijn. Denk er toch eens stil over na! De HEERE vraagt je hart Geef je hart, schenkt het Mij volkomen, geheel, onvoorwaardelijk... NU!

Geef toch, Mijn zoon, Mijn dochter je hart. Aan Mij! Aan Mij alleen! In deze woorden is „het hart" de aanduiding van het innerlijk, met zijn neigingen en aandacht.

Het duidt aan het wezenlijk bestaan van je. Je wezenlijke ik. Dat wil de Heere hebben! Uw hart wil Ik hebben...! Nietje goed, niet je dienst, nietje werken, nietje lijden, niet je liefde, nietje leven of watje ook dierbaar mag zijn maar je hart wil Ik!

Geef je hart toch niet aan een ander! Geef het niet aan de wereld, aan de vermaken van de wereld. Geef het niet aan de satan, die er zo ijverig om vleit. Geef

het niet over aan de lusten van je eigen vlees! Geef het niemand dan Mij alleen!

Misschien mag ik het je nog wel even in herinnering brengen: eens heeft de Heere je bij je naam genoemd.... toen je gedoopt werd....

Toen is Zijn Heilige naam aan jouw zondige naam verbonden. Toen wilde Hij, de Heere, onze God, Zijn Naam aan jouw naam verbinden.

En nu, vandaag, komt de Heere daar weer op terug, zoals al zo vaak gebeurd is in je leven.

Hij komt er op terug met een smeekwoord naar jouw richting Mijn zoon, Mijn dochter, waar blijf je nou? Ik wil je hart! Geheel en al! Ik heb nog geen lust in je dood, maar daarin datje je bekeert en leeft!

Daarom zendt Hij nu vandaag Zijn boodschap tot jou!

In de Dordtse Leerregels staat zo heerlijk geschreven: „En opdat de mensen tot het geloof worden gebracht, zendt God goedertierenlijk verkondigers van deze blijde boodschap, tot wie Hij wil en wanneer Hij wil, door wier dienst de mensen geroepen worden tot bekering en het geloof in Christus de gekruisigde "

Beste meisjes en jongens en allen die dit leest.... daar komt het op aan: bekering, vernieuwing van ons hart! Mijn zoon, Mijn dochter.... geef Mij uw hart....

Heere, neem mijn hart....!

Mijn hart dat ik aan alles al wel gegeven heb Wilt u het nog Heere? Heeft het nog waarde voor U?

Wat een wondere dag als we zo aan de voeten van die gezegende Immanuël mogen neerbuigen. Als jongen, als meisje, als man of als vrouw, maar bovenal als zondaar, zonder enig recht, zonder enige verdienste, alleen maar arm

Mijn zoon.... Mijn dochter.... geef Mij je hart!

God wil jouw hart!

Aan wie heb jij het gegeven? Toe, breek je er uit los en vlucht naar de Heere.... Hij neemt ook vandaag nog zondaars aan.... Schenkt hun het eeuwige leven.... Neemt hun harten met Zijn liefde in....

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen