TERUGBLIK OP DE BONDSDAG 1985

Het is precies kwart over tien als de voorzitter van onze vrouwenbond, ds. D. Hakkenberg, de uit het hele land in De Doelen te Rotterdam samengekomen vrouwen en belangstellenden vraagt te zingen: , , 's Heeren goedheid kent geen palen". Hij leest daarna een gedeelte uit Exodus 12 en gaat voor in gebed.

Na een hartelijk welkom aan allen bepaalt hij ons bij vers 13: „Wanneer Ik het bloed zie, zal Ik ulieden voorbijgaan". De Israëlieten waren in dit vers nog in slavernij in Egypte. Ze konden zichzelf daaruit niet verlossen, maar God dacht aan Zijn verbond, en dat zal zo blijven in alle tijden en alle eeuwen.

De huisvader moest een lam — een volkomen dier — slachten en in z'n geheel braden. Het bloed moest opgevangen worden en daarmee de deurposten bestreken worden, opdat de engel des verderfs niet zou komen om te verderven. De bloedstreep aan de bovendorpel was tussen God en de mens. Wij allen hebben het bloed des Lams nodig aan de bovendorpel van ons hart, veilig onder het bloed, anders is er geen bedekking.

Ook aan de beide zijposten werd het bloed gestreken: dus veilig tussen het bloed. God zet Zijn volk, Zijn gemeente apart. Hij haalt ze uit de nacht van het oordeel. Niet dat ze beter zijn dan de Egyptenaren van deze wereld, maar ze worden afgescheiden. Israël, Mijn volk, zal alleen wonen! Onze gezinnen, ons leven zal ook afgescheiden moeten zijn!

Ook veilig achterliet bloed. De Israëliet moest in die nacht met zijn gezin in huis zijn achter het bloed. Daar was ook het lam. geheel gebraden, in het midden van het gezin. Oók de allerkleinsten waren daarbij! God brengt de Zijnen, groot èn klein, in Zijn huisgezin. Het bloed van het Lam geeft vergeving, verzoening en verlossing. Israël is ingeleid in Kanaan ook achter het bloed, want het was gesprenkeld op het verzoendeksel van de ark.

Op de benedendorpel mocht geen bloed zijn. Er mocht niet op getreden worden! Wee hen, wee ons volk, die de Zoon van God vertreden hebben (Hebr. 10 : 29).

Na de samenzang uit het Gebed des Heeren (1 en 6) leest ds. Hakkenberg de tekst voor van de telegrammen, die zullen worden verzonden aan H.M. Koningin Beatrix en H.K.H. Prinses Juliana. Aansluitend zingen wij staande het plechtige „Wilhelmus van Nassauen" en „Mijn schild ende betrouwen, zijt Gij, o God, mijn Heer 1 ". Vervolgens deelt ds. Hakkenberg mee, dat namens de vergadering een brief wordt verzonden aan de Minister van Binnenlandse Zaken van de Oekraïne met een dringend verzoek om vrijlating van Aleksei Kosoresov, als-

mede een telegram aan mevrouw Aleksandra Kosoresova om haar van ons verzoek op de hoogte te brengen. Staande zingen we de bede ..Dat elk verdukt' Uw bijstand eens erlang* "

GEDENK NIET MEER — gedachten bij 40 jaar bevrijding door ds. D. Rietdijk

Het was een wonder, dat wij veertig jaar geleden — na vijf verschrikkelijke oorlogsjaren — bevrijd werden. Voor velen betekende het een redding van de hongerdood, bevrijding uit concentratiekampen, bevrijd van gaskamers, experimenten op medisch gebied, euthanasie, enz. Bevrijd van een dictatuur en ideologie, die niet voor mogelijk werd gehouden! aldus ds. Rietdijk. Mei 1945 — men mocht en kon weer ademhalen, na zoveel bange tegenspoed!

Gedenken is méér dan herdenken. We moeten onszelf dan vragen gaan stellen, als overheid, als kerk, maar ook persoonlijk! Waaraan en waarvoor hebben wij die verkregen vrijheid besteed? Moeten wij ons niet verootmoedigen en schamen voor de Heere? Wat zien we een verwording om ons heen: e Bijbel heeft geen normatief gezag meer. Het „gij zult" en „gij zult niet" geldt bijna niet meer: r heerst bandeloos vandalisme in de (grote) steden: iefstal door geldgebrek: e taal verruwt; de kleding verpaupert; de lektuur indoktrineert; de afbraak van huwelijk en gezin; abortus en euthanasie zijn aanvaarde begrippen; homofilie wordt geaccepteerd; en onderschat de indringende wapens niet van de massamedia, zoals de T.V.! We leven in een beklemmende tijd, aldus ds. Rietdijk en hij wijst ons op 2 Thess. 2 : 3: Tenzij dat eerst de afval gekomen zij en dat geopenbaard zij de mens der zonde, de zoon des verderfs", enz.

De tijdgeest staat niet stil bij kerkdeuren en kerknamen. Wat hebben de kerken met veertig jaar bevrijding gedaan? Ging er glans en kracht tot jaloersheid vanuit? De moderne theologie vertoont de aloude ketterijen in een nieuw jasje! Maar ook binnen de gereformeerde gezindte ontstond meer verwijdering dan toenadering. Er is geen schouder aan schouder optrekken, maar een twisten over hetgeen straks onbelangrijk blijkt te zijn. Met droefheid denk ik aan de scheuring van 1953 in de kerk die mij lief is. aldus de inleider. Wij zien alle verwarring en kunnen ze noemen, maar zijn wij er bedroefd over? Gaan wij gebukt onder de verdeeldheid? Het gaat om Gods naam en Zijn eer! God houdt Zijn kerk ondanks alles in stand, dat is alleen Zijn trouw!

Binnenkort komt de paus naar Nederland. Is men vergeten, dat de bodem van ons land het bloed der martelaren heeft ingedronken? Luther zong: „Delf vrouw en kind'ren 't graf, neem goed en bloed ons af'. Is deze geloofszang vergeten?

Ds. Rietdijk komt zijn aandachtige luisteraars nog een stapje nader met: hoe is het met ons persoonlijk leven gesteld? In het algemeen is men niet gekomen tot een dicht bij de Heere leven. Het moderne leven is jachten en haasten. Afstanden worden steeds , , korter"; werkroosters en ploegendiensten veroorzaken onrust en onregelmatigheid in onze gezinnen.

Beseffen wij wel welke weldaden de 'Heere ons geschonken heeft? In tegenstelling tot de Oostbloklanden konden en kunnen wij nog vrij naar de kerk gaan.

Vergeet nooit één van Zijn weldadigheden: vergeet ze niet, 't is God, Die z' u bewees (Psalm 103)! Ons gedenken moet leiden tot gebed. Het zal ook moeten leiden tot „Gedenk niet meer...". Dan is de tollenaarsgestalte ons niet vreemd. „O God, wees mij zondaar genadig". Gelukkig hij/zij, die zeggen magmetüte verloren zoon: „Vader, ik heb gezondigd". Zoveel ontvangen in veertigjaar en ik heb het doorgebracht!

Dan zou het een gezegend gedenken zijn, dat vrucht zou dragen van verootmoediging en

bekering. Alleen door het bloed van het Lam, om Zijnentwil, is vergeving mogelijk. Het paasfeest heeft het ons opnieuw laten zien.

Het is goed om schuldenaar te mogen worden voor God. Wie zijn zonden belijdt en laat, zal barmhartigheid verkrijgen. De tollenaar ging gerechtvaardigd in zijn huis en de verloren zoon werd door de vader met een kus begroet.

Gezegend zij het volk, de kerk. de man, de vrouw, die schuldenaar mag worden voor God. Dat ons gebed vermenigvuldigd zou mogen worden. „Gedenk niet meer aan het kwaad dat wij bedreven". Een man. dikwijls bestraft zijnde, zal schielijk verbroken worden, zodat er geen genezen aan zij. Dat is een indringende boodschap voor onze tijd, aldus ds. Rietdijk. Daarna zingen wij Psalm 79 : 4 en 7.

Vervolgens declameert mevr. L. P. Moree-Kranenburg het gedicht van Mc. Cheyne „De HEERE onze Gerechtigheid", waarna de organist Arie Keyzer de melodie ten gehore brengt en we aansluitend zingen: Dit is, dit is de poort des HEEREN.

MIDDAGVERGADERING

Na de pauze — waarin velen elkaar begroeten — en wij gezongen hebben: God heeft bij ons wat groots verricht. Hij Zelf heeft onze druk verlicht, Hij heeft door wond'ren ons bevrijd", krijgt ds. Rietdijk de gelegenheid de ontvangen vragen te beantwoorden. Vragen over de aktie vands. Hegger/ scheuring van 1953 / gebruik van kalmeringsmiddelen/radio en T. V. / boetekleed en bezoek van Koningin Beatrix aan de paus / straf of kastijding / liefde voor de eigen kerk / krijgt een zoekende en bekommerde ziel ook de woorden: uw zonden zijn u vergeven of geldt dit alleen voor de bevestigde kerk? Ds. Rietdijk zegt toe, deze en nog ander vragen uitgebreider te beantwoorden in het boekje, dat zal worden uitgegeven over deze Bondsdag.

Na de samenzang uit Psalm 118 : 3, 4 en 7 — tijdens welke wordt gekollekteerd voor de vakantieweken voor gehandicapten — zingt het Mannenkoor „Groot Rotterdam" o.l.v. Matthijs van Noort en organist Jan van Westenbrugge eerbiedig uit de Psalmen 73, 75, 105, 141 en 136. Ademloos wordt er geluisterd! Daarna is samenzang uit Psalm 72. Bijzonder indrukwekkend is het laatste vers, dat gezamenlijk uit volle borst tot eer van Zijn Naam wordt gezongen: ijn Naam moet eeuwig eer ontvangen. Men loov' Hem vroeg en spa, De wereld hoor' en volg mijn zangen, Met Amen, Amen, na!

Een dame achter in de zaal verwoordde weilicht veler gedachten en beden: als dat toch eens waar mocht zijn!

VRIJHEID EN GEBONDENHEID door ds. K. de Gier

Daarna spreekt ds. K. de Gier over ..Vrijheid en Gebondenheid" en leest ons Galaten 5 vers 1, 13 en 14. Na de gebondenheid van aardse tyrannie gaf God ons veertigjaar geleden de vrijheid. Paulus spreekt in dit hoofdstuk over christelijke vrijheid, dat is de geschonken vrijheid der genade. Die vrijheid is geen ongebondenheid! Wel tot vrijheid geroepen, maar gebonden aan de wet. Dient elkander door de liefde. Liefde tot God, liefde tot Zijn Woord, inzettingen, knechten, geboden. Liefde is de vervulling der wet door de Heilige Geest gewerkt in het hart. Als het geloof verwisseld wordt in aanschouwen, dan gaat de liefde mee naar de hemel om daar God eeuwig te aanschouwen en groot te maken, aldus ds. de Gier.

Dankwoord

Onze presidente, mevr. Z. Crum-Nieuwland. richt een kort dankwoord aan ds. Hakkenberg voor zijn ernstige meditatie en gewaardeerde leiding. Zc spreekt de wens uit, dat zijn aanstaande vertrek naar Groningen geen belemmering zal blijken te zijn voor zijn voorzitterschap van de Vrouwenbond. Vervolgens dankt zij ds. Rietdijk voor zijn boeiend en ernstig referaat. U heeft ons veel ter overdenking meegegeven! Ds. De Gier wordt ook hartelijk bedankt voor zijn onderwijs, dat de ware vrijheid bestaat in gebondenheid aan Gods Woord. Mevr. Moree wordt dank gezegd voor het declameren van het bekende gedicht, dat voor ons vandaag weer als nieuw is geworden, aldus de presidente.

Vervolgens spreekt zij eeii dankwoord aan de organist Arie Keyzer voor zijn gevoelvol orgelspel en aan de leden, dirigent en organist van het Mannenkoor ..Groot Rotterdam" voor hun prachtige koor-en solozang.

Tenslotte bedankt ze allen, die meegeholpen hebben tot het welslagen van deze Bondsdag en alle aanwezigen voor hun komst naar De Doelen.

Het thema van deze Bondsdag was „ Vergeef ons onze schulden". Dan gaat het niet meer om anderen, maar „wij zijn van 't heilspoor afgegaan, ja wij en onze vaad'ren tevens", aldus mevr. Crum. Vrouwen en moeders, onderzoekt Zijn Woord! Het is een goddelijke opdracht te strijden voor het gezin: laat uw huis een schuilplaats zijn voor onze jongeren.

Tenslotte besluit ds. Hakkenberg deze Bondsdag met een kort bemoedigend woord en brengt de groeten over van ds. Snoep, die hij pas heeft bezocht. De Heere werkt nog en de Heere doet ook nog wonderen, aldus ds. Hakkenberg.

Na het dankgebed zingen wij staande ..Dat vreed* en aangename rust..... "

Koliekten

Inclusief nagekomen giften bedraagt de opbrengst van de koliekten voor de bond ƒ 18.084.90 en voor de vakantieweken voor gehandicapten ƒ 14.890, 10. Voor de aktie „De hand aan de ploeg" zijn 1300 pakjes stroopwafels verkocht! Hartelijk dank voor alle milde gaven!

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen