Als ik Uw hemel aanzie......

Kijk jij op een heldere avond wel eens naar de sterrenlucht boven je? Laatst zei iemand tegen me dat hij dat eigenlijk nooit deed. Dat interesseerde hem niet. Wat mis je dan veel. Iets te mogen zien van de grootheid van de Schepper in de flonkerende sterrenpracht van een heldere avond of nacht. In de drukte van de stad en bij de verlichting van woongebieden is er helaas niet veel van te merken. Je moet er voor buiten zijn. Ik herinner me een jongerenreis naar Oostenrijk, een avondwandeling in het dal, een onvergetelijk mooie sterrenhemel boven ons. We werden er allen stil van: „Hoe groot zijt Gij!"

Alle eeuwen door is de mens geboeid geweest door de sterrenwereld, de zon, de maan en de planeten. Ook in onze tijd vindt met moderne middelen, veel onderzoek plaats, worden steeds nieuwe ontdekkingen gedaan. Als leek duizelt het je als je er over leest. Geleerden worden voor raadsels gesteld: theorieën, die als vaststaand werden aangenomen, blijken onhoudbaar. Wel geschikt om de mens klein te houden, vind je niet?

Kometen

Op het ogenblik is er internationale aandacht voor de naderende komeet van Halley. Het lijkt me voor een goed begrip dienstig eerst iets te zeggen over de plaats van de aarde in het heelal en het verschijnsel „komeet". De aarde behoort met een aantal planeten tot het zonnestelsel. De zon is een ster, een gloeiende gasbol.

De planeten draaien daar, elk in een eigen baan en op onderling verschillende afstanden, omheen. Verschillende planeten, ook de aarde, hebben één of meer manen bij zich, die ook weer vaste banen beschrijven om de betreffende planeet. Het zonnestelsel is een heel klein deel van het melkwegstelsel: een geweldige spiraalvormige sterrenverzameling. Daarbuiten hebben geleerden nog talloze van dergelijke sterrennevels ontdekt, elk bestaande uit miljoenen sterren. Onvoorstelbaar groot en onvoorstelbaar ver weg. Hoe meer de mens in de geheimen van de kosmos binnendringt, hoe kleiner hij zich moet voelen. Hoe ontzaglijk groot is daarentegen de Schepper, Die dit „alles dacht en zij waren". Een komeet nu, is een brok materie (sommige wetenschappers veronderstellen: vuil ijs) dat door de ruimte zwerft. Eigenlijk is „zwerft" niet juist, want kometen blijken een baan te beschrijven. Als zo'n brok „stof, stenen en gruis" in de buurt van de zon komt, begint ze te stralen en de fijnste deeltjes stof en gruis worden door krachten van de zon „weggedrukt", waardoor een miljoenenkilometers lange sluier ontstaat die de komeet volgt: de staart. Dat verschijnsel

maakt grote indruk op ons aardebewoners. Zeer de moeite waard om in de komende tijd te volgen als het voor het blote oog zichtbaar wordt.

Halley

De naderende komeet van Halley dankt z'n naam aan de engelse geleerde Edmond Halley. Hij kwam namelijk eind 1600 op de gedachte dat het bij kometen die men o.a. in 1531, 1607 en 1682 had gezien, uiteindelijk om één en dezelfde ging. Na allerlei berekeningen gaf hij als zijn mening dat deze in 1759 weer zou verschijnen. Dat gebeurde en men kon ook uit de geschiedenis aantonen dat de komeet telkens ongeveer 76 jaar nodig heeft om zijn baan af te leggen. Interessant is dat op het Tapijt van Baijeux, waarop de slag bij Hastings staat afgebeeld, in 1066, de komeet ook te zien is. Op schilderijen uit de Middeleeuwen is hij eveneens terug te vinden en dan blijkt weer de overeenstemming tussen de verschijningsdatum van het hemellichaam en de tijd waarin het kunstwerk vervaardigd werd. Chinese sterrenkijkers tekenden in 239 voor Christus een komeet op, die ook die van Halley blijkt te zijn geweest.

De jacht op de komeet

Wij mogen het meemaken dat hij in zijn loop weer dicht bij de zon komt en de baan van de aarde kruist. Reeds in 1982 hebben sterrenwachten hem waargenomen. Pas eind 1985 en begin 1986 zal „Halley" voor het blote oog zichtbaar zijn. Sterrenkundigen en ruimtevaartorganisaties werken nu in internationaal verband samen om door middel van allerlei waarnemingen meer over deze komeet en over kometen in het algemeen te weten te komen. De resultaten van dit onderzoek zullen de kennis van de samenstelling van het zonnestelsel vergroten. De Russen hebben in de afgelopen decembermaand twee satellieten gelanceerd, die te zijner tijd (volgens de plannen op 6 en 9 maart 1986) de baan van „Halley" moeten kruisen en gegevens over de komeet doorseinen naar de aarde. Dit is weer belangrijk voor de europese satelliet die vanuit Frans Guyana zal worden weggeschoten en die de komeet/: er/7 op een afstand van ± 500 km moet passeren en door de „staart" heen moet gaan. Ook Japan en de Verenigde Staten werken mee. Overal op aarde zullen grondstations de satellieten begeleiden en gegevens opvangen.

De mens spreek in zijn vermetelheid al van: de jacht op de komeet van Halley is geopend". Laten we liever de ontdekkingen volgen in bewondering voor Hem, Die al deze werken geschapen heeft en „wijst spoor en loop en baan". Laten we onze nietigheid beseffen. Met geweldige hoeveelheden brandstof en enorm geweld en gedaver kan de mens een voorwerp buiten de aantrekkingskracht van de aarde brengen. Een sprongetje, vergeleken bij de onvoorstelbare afstanden in het heelal. De grote Schepper van alle dingen heeft in Zijn oneindige wijsheid dezelfde afstanden en krachten en onderlinge verhoudingen die in de kosmos tot uiting komen, gelegd in de kleinste deeltjes materie die wij kennen: et atoom en het molekuul. Daarom: Als ik Uw hemel aanzie, het werk Uwer vingeren; de maan en de sterren, die Gij bereid hebt; wat is de mens, dat Gij zijner gedenkt, en de zoon des mensen, dat Gij hem bezoekt? " Psalm Psalm 8 : 4 en 5.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen