Ga jij in de week ook naar de kerk?

Gelukkig zijn er jongens en meisjes die in de week ook de kerk bezoeken. En dat is heel goed, maar niet genoeg. Wij moeten bekeerd worden, zal het goed zijn. De Heere gaf jou een plaats in Zijn gemeente, in de „zichtbare kerk". Hij bestuurde het zo dat jij gedoopt werd. Je naam is in de gemeente genoemd. Je mag met de kerk en zo met Gods Woord in aanraking komen. Dat is een groot voorrecht. Weetje dat ook? Waardeer je dit ook?

Er zijn ook jongens en meisjes die in de week nooit in de kerk komen, 's Zondags gaan ze alleen omdat ze moeten van thuis. Soms één keer. Doen hall mee.

'k Hoorde kort geleden nog een paar meisjes tegen elkaar zeggen: , , 't Is weei gauw biddag, bah!"

Wat vreselijk zal het zijn om zo voor de Heere te moeten verschijnen.

Want wij hoeven niet oud te zijn om te sterven. Er sterven in onze dagen heel veel jongeren. En dan?

Zijn we dan bereid? God de Heere ontmoeten en „bah" gezegd te hebben tegen Zijn zalige dienst is iets verschrikkelijks.

Dan gaan we voor eeuwig verloren. Wat erg is dat.

Maar er zijn gelukkig ook nog andere jongens en meisjes, die altijd in de week en 's zondags de kerk bezoeken. Zij zeggen ook „bah", maar dan tegen popmuziek en zo. En dat is een goede zaak. O ja, ze zullen alles van de preek nog niet begrijpen. Maar dat doen de ouderen ook niet altijd.

Maar in de prediking komt de Heere met Zijn Woord tot jou.

De Heere zegt door Zijn Woord in verschillende toonaarden: geef Mij je hart. Dat is je hele leven.

Daar heeft Hij recht op. Dit zul je echter nooit uit jezelf doen.

Maar daar heeft de Heere Zelf in voorzien.

„Al wat je ontbreekt, schenk IK zo je het smeekt, mild en overvloedig." Dat is meestal het eerste versje datje geleerd hebt toen je nog heel klein was. Het is goed om dit te onthouden bij het ouder worden.

Ons ontbreekt alles, maar bij de Heere is alles te krijgen wat ons ontbreekt. Ben je daar ook mee bezig? Vraagje er om? Bid je wel eens uit jezelf? Heb je dat nog nooit gedaan? Begin er dan eens mee.

Bezoek ook de kerkdiensten in de week. Calvijn heeft gezegd dat de kerk een „moeder" is. Dat is een mooie gepaste naam. Deze „moeder", de kerk, roept ons op zondag en in de week om bij haar te komen. Zij wil ons voeden en lieding geven. Als je vader of moeder de Institutie van Calvijn heeft, dan moetje maar eens lezen: paragraaf 4 van hoofdstuk 1, 4e boek. Dan zul je zien dat de reformator de naam „moeder" ook op de „zichtbare" gemeente betrekt.

Thuis heb je geleerd te komen als je moeder roept. Als je niet komt, dan ben je ongehoorzaam, dan krijg je straf.

Zo is het ook als de kerk roept. Dan moetje komen, en luisteren wat daar tot je wordt gezegd. Doe het wel biddend: Heere, maak mij Uwe wegen,

door Uw Woord en Geest bekend.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen