IS een kompromis (on) aanvaardbaar ?

Vóór of tegen?

Een duidelijke vraag, die vooral in de politiek regelmatig aan de orde komt. Ook in je persoonlijk leven loop je dikwijls tegen deze vraag aan. Je moet dan kiezen.

Maar als je nu niet kunt kiezen of het niet eens kunt worden, wat dan?

Aanpassen?

Nee, een tussenweg wordt niet geaksepteerd. Dat druist tegen je principes in. Geen hinken op twee gedachten. Ook niet de kool en de geit sparen of water bij de wijn doen. Allemaal uitdrukkingen voor mensen, die door ons maar matig gewaardeerd of zelfs veroordeeld worden. Het zijn in jouw ogen zogenaamde „kameleonchristenen". Je kent dat diertje wel. Het heeft de mogelijkheid om de kleur van zijn omgeving aan te nemen. Daarmee beschermen ze zichzelf. Ze worden één met hun omgeving. Ze vallen niet op.

Het zijn mensen, die 's zondags anders zijn dan door de week. In de week laten ze alles als het ware aan de kapstok hangen tot aan de volgende zondag. Je herkent ze niet meer. Op school of op hun werk zijn ze anders dan thuis. Misschien moet je erkennen, dat je dat in je eigen leven herkent. Wordt er gebeden, dan bidden we mee. Wordt het nagelaten, dan doen we het ook niet. Zijn er minder akseptabele aktiviteiten, wij zijn er bij. Zelfs al kan het niet door de beugel, wij doen mee, misschien wel als eerste of meest enthousiaste. De ander bepaalt je houding. Een voortdurend aanpassen aan je omgeving. Niemand merkt, wie je eigenlijk bent. Je bent steeds op de vlucht voor jezelf. Een erg laffe en gemakzuchtige houding. Een houding, die ook niets met een kompromis te maken heeft. Het is geen kwestie van geven en nemen. Nee, je geeft alles. Op geen enkele manier komt dan openbaar, wie je dient.

Kiezen!

Je moet de dingen om je heen kritisch bekijken. Je mag niet alles slikken en met de massa meelopen. Niemand kan twee heren dienen. Daarin hebben we Gods Woord helemaal aan onze kant. De geschiedenis van Elia op de Karmel spreekt duidelijke taal: „Zo de HEERE God is, volgt Hem na en zo het Baal is, volgt Hem na!" Dus kiezen! Niet tweeslachtig zijn! „Wie niet met Mij is, is tegen Mij". Zo zou het laatste woord gezegd kunnen zijn, want het Woord moet het laatste woord en het hoogste woord hebben in ons leven. Dat duldt geen tegenspraak, maar.... is kiezen wel altijd zo gemakkelijk? Ligt dat zo eenvoudig?

Nee, dat is een moeilijkè en soms bijna onmogelijke opgave. Vooral omdat je je wilt laten leiden door de Bijbel. Dat brengt je in een tijd, waarin het christelijke leven steeds meer wordt aangevochten, in moeilijke situaties. En toch moeten we staande blijven in een voortdurend veranderende wereld, dat wil zeggen in een wereld zónder God leven mét God. Thuis in een gemakkelijke stoel is dat eenvoudiger dan op school of op je werk. Dan komt het erop aan! Als je „nee" zegt, sta je er buiten. Zegje , ja", dan heb je je mening losgelaten. Dan ben je God ongehoorzaam geweest.

Is er dan geen tussenweg mogelijk? Kan een ander niet geheel of gedeeltelijk gelijk hebben? Moeten we altijd zo onverdraagzaam zijn? Is een kompromis niet aanvaardbaar?

Kompromis!?

Van een kompromis is er sprake bij verschil van mening. Je kunt niet helemaal je zin krijgen. En de ander houdt ook zijn mening vast. De enige oplossing is om allebei wat toe te geven. Volgens het woordenboek is een kompromis een minne-

lijke schikking of een handeling, waarbij men een deel van zijn of haar belangen prijsgeeft. Dus een overeenkomst maken, zodat een ieder aan zijn trekken komt. Een kwestie van geven en nemen. Zwart of wit? Een eenstemmige keuze blijkt niet mogelijk, dan maar grijs. Zo kun je samen verder. Is dat niet de weg zoeken van de minste weerstand? Denk je de situatie eens in, dat je nooit bereid zou zijn tot een kompromis. Ben je dan niet onmogelijk voor je omgeving? Leef je dan niet in konstante „oorlog" met je naaste? Is dat nodig? Er zijn mensen, die niets verdragen of dulden kunnen. Tot in de kleinste pietluttigheden denkt men op te moeten komen voor het principe. Deze onbegrensde onverdraagzaamheid is even gevaarlijk als de al eerder genoemde onbegrensde verdraagzaamheid.

Moeten we dan alles goedkeuren en overal aan meedoen? Nee, dat wordt niet gezegd. Natuurlijk mogen we de ernst van het kwade niet onderschatten. Daartegen moeten we ons verzetten. De liefde voor het goede sluit het verzet tegen het kwade in. Dat is onlosmakelijk aan elkaar verbonden.

We moeten elkaar proberen te verdragen, waarbij je echt niet direkt je mening behoeft los te laten. We moeten elkaar niet loslaten, maar met elkaar in gesprek blijven. Dat moeten we nastreven. Dat is echter niet altijd mogelijk.

Kompromis: onaanvaardbaar

Er is een grens. Daar is de Bijbel duidelijk in: Ik heb Elia op de Karmel al genoemd. Daniël en zijn vrienden kwamen in een totaal andere wereld terecht. In een heidense wereld met afgoden. Dat lijkt veel op onze situatie. Wij staan bij het kiezen ook vaak in een goddeloze omgeving.

Daniël en zijn vrienden konden de wetten en inzettingen van de God van hun volk niet vergeten. Zij wilden zich niet verontreinigen met de spijs en drank van de koning. Ook bogen ze niet voor het beeld in het dal van Dura. Geen enkel kompromis werd gesloten. Ook Petrus en de andere apostelen zeiden: „Men moet Gode meer gehoorzaam zijn dan de mensen”.

Het werkwoord „getuigen" heeft alles te maken met het woord „martelaar". Dat leert de geschiedenis ons wel. Tegen Polycarpus werd gezegd: „Vloek nu uw Christus en ik zal u vrijlaten". Soortgelijke vragen werden gesteld aan vele andere christenen in de tijd van de romeinse keizers. In hun situaties was geen kompromis mogelijk. Zij bleven trouw tot in de dood! Ook de geschiedenis van de laatste wereldoorlog spreekt van mensen die niet bereid waren tot een kompromis en daardoor terecht kwamen in koncentratiekampen. En zelfs in onze tijd worden mensen verbannen naar strafkampen, omdat zij geloven en belijden, dat er een God is, die hen in alles zal bijstaan.

Als de bovengenoemde mensen hadden toegegeven, dan zouden ze hun levensovertuiging, hun geloof hebben prijsgegeven. Het gaat over de waarden, die de Schrift duidelijk aangeeft. Dit zijn direkte waarden, waarover gesproken wordt in Gods wet. De wet geeft in heldere bewoordingen aan hoe wij God en onze naaste moeten dienen. Hier is een kompromis uitgesloten, omdat God spreekt! De God van ons leven. Ons aller leven is in Zijn handen. Daarom is elk kompromis op het terrein van de wetgeving inzake abortus en euthanasie te veroordelen.

En dan komt het verwijt om de hoek kijken, dat een minderheid de meerderheid de wil gaat opleggen. Hier wordt de SGP verweten a-demokratisch te zijn. Ten onrechte, omdat het hier gaat om het volk en de overheid te stellen onder het gezag van God en Zijn Woord. God regeert!

Kompromis: aanvaardbaar

Naast de direkte waarden zijn er ook afgeleide waarden uit de Bijbel. Over deze zaken zegt de Bijbel niet iets konkreets. De Bijbel geeft wel de richting aan. En juist op dit gebied liggen grote verschillen. Hier zijn legio meningen. En dan kan het voorkomen, dat we moeten kiezen tussen twee kwade voorstellen. Moeten we dan kiezen door „nee" te zeggen? Of moeten we kiezen voor het minst kwade voorstel om erger te voorkomen? Ik denk van het laatste.

We moeten niet vergeten dat we leven in een zondige wereld. De aardse werkelijkheid is een door de zonde gebroken

werkelijkheid. Dat betekent dat het onmogelijk is onze klederen rein te houden als men dwars door de zondige wereld moet trekken en als we daarbij in de richting van de verontreiniging worden gedreven.

De allerheiligste brengt slechts een klein beginsel op van de volmaakte gehoorzaamheid. „In de wereld staan en niet van de wereld zijn" kan niet verwezenlijkt worden door wereldmijding of verwereldlijking.

Dus niet door een isoleren van de wereld of een opgaan in de wereld. „Laat uw licht alzo schijnen voor de mensen, opdat zij uw goede werken mogen zien". Een opdracht, die in een spanningsveld is komen te staan na de zondeval. Je moet èn je kunt het eigenlijk niet. Ervaren jullie dat ook? Dat maakt strijden noodzakelijk. Daarin past geen lauwheid of gemakzucht. Gevouwen handen en het Woord van God zijn in deze strijd de wapens. Maak daar voortdurend gebruik van. In die weg ontstaan aanvaardbare kompromissen. Niet omdat we de wereld willen volgen, want door een kompromis mogen we niet verstrikt raken in de zonde. Ons leven moet een leesbare brief van Christus zijn en indien iemand de wereld liefheeft, de liefde des Vaders is niet in Hem. Een geleefde leer, dat wil zeggen woord en daad dienen in overeenstemming te zijn.

Leg elkaar geen nieuwe lasten op. Er is te veel strijd gevoerd over bijkomstige zaken. Verlang niet in elke situatie een éénduidig antwoord. Stelde men de Heere Jezus een vraag, dan antwoordde hij ook niet altijd even konkreet als de vraag gesteld was.

Bij de vraag over de belastingkwestie zegt Hij: „Geef aan de keizer wat van de keizer is en geef aan God wat van God is”.

Ieder zij in zijn eigen gemoed ten volle verzekerd. Zo staat de Heere Jezus ook niet een bepaald maatschappelijk stelsel voor. Hij ziet de armoede niet als ideaal, maar wijst wel op de gevaren van rijkdom voor persoonlijk geestelijk leven. Binnen dit alles is ruimte voor aanvaardbare kompromissen.

Ook in de politiek geldt dat. We moeten verantwoordelijkheid durven dragen, ook al zijn de uitgangspunten niet allemaal in overeenstemming met onze principes. Dat mag geen belemmering vormen. Het Woord schrijft nergens voor, dat men pas aan een regering kan deelnemen, als men er voor 100% achter kan staan. Dat betekent natuurlijk niet dat we moeten bewilligen in een beslissing, die in strijd is met Gods gebod. Het funktioneren van Daniël en zijn vrienden aan het heidense hof van Babel getuigt daarvan.

Tenslotte....

Laat de relatie met de Heere in deze het belangrijkste zijn. Dat is bepalend. Volg Hem na! Niet door met anderen mee te zondigen. Geen koncessies doen aan Gods Wet. Probeer in dit verband het volgende beeld vast te houden. Zolang een boot in het water ligt, gaat het goed, maar het is uitkijken geblazen, als het water de boot binnen begint te komen. De Heere verwacht dat de kerk in de wereld is. We moeten ons onderscheiden van de wereld, zonder ons van de wereld af te scheiden.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen