EEN BIJZONDER GEZIN MET GEWONE MENSEN
U kent ze al een beetje, de leden van het gezin Kosorezov. In ieder geval hebt u wel eens gehoord over Alexandra, de moeder van dit gezin, zij is immers voorzitster van de Verwantenraad.
Zoals u zich zult herinneren is de Verwantenraad een organisatie van christenvrouwen, die zich inzet voor hulp aan geloofsvervolgden (met name onder de initiatiefbaptisten). Ook de berichtgeving over geloofsvervolging in de Sovjet-Unie wordt door hen verzorgd.
Veroordeeld als misdadigers
Verdriet en moeite is het gezin Kosorezov niet bespaard. Behorend tot de sterkst vervolgde groep christenen hebben ze niet alleen veel leed in de gemeente gezien, maar ook in eigen gezin ervaren. Aleksei Kosorezov, de vader van het gezin, is een bekende voorganger. Om de prediking van het evangelie is hij al vier maal veroordeeld tot gevangenisstraf. Ook nu is hij gevangen. Op 21 augustus 1981, Aleksei zat toen al gevangen, werd Alexandra veroordeeld tot driejaar voorwaardelijk. Het vonnis zou worden uitgevoerd als Alexandra door zou gaan met het werk voor de Verwantenraad. Aan de leiders van de S.U. schreef Alexandra toen: „Onze kinderen kunnen hun vader noch hun moeder missen. Zeven van hen zijn nog geen 17 jaar oud, en één van hen, een zoon van 18 jaar, is invalide (door polio mist hij het gebruik van armen en benen) en heeft de voortdurende zorg van zijn moeder nodig." Maar toch besluit ze met de woorden: , , Ik ben er van overtuigd dat dit werk mij door God is toevertrouwd, en dat ik hierin door Hem geleid word, en ik ben van voornemen in Zijn kracht dit werk tot mijn laatste ademtocht voort te zetten.”
Het gezin
Het gezin Het gezin Kosorezov telt tien kinderen, waarvan er momenteel nog vijf jonger zijn dan 17 jaar. (In de Sovjet-Unie worden kinderen boven de 17 als volwassen beschouwd.) Er waren elf kinderen, maar één zoon verdronk enkele jaren geleden, toen een groep christenjongeren in het nauw werd gedreven door jonge kommunisten.
Alexandra mag het werk voor de Verwantenraad doen en dit wordt haar mede mogelijk gemaakt doordat haar man en kinderen volledig achter haar staan. Ook de gemeente steunt haar en springt zonodig bij.
De „baboesjka”
De moeder van Alexandra, „baboesjka" (oma), woonde bij hen. Maar dat was al een oude vrouw. Lydia Vins (door iedereen, zelfs door de K.G.B.. Baboesjka genoemd) vertelde eens: „Toen ik nog in Rusland was (dus voor 1979) klaagde Alexandra's moeder al dat ze te oud en te zwak werd om Alexandra te vervangen, als zij op reis moest. Nu is Alexandra voorzitster van de Raad geworden, heeft veel meer werk en is vaker op reis. Maar als dat nodig is, regelt haar moeder (op twee stokjes geleund) nog altijd het huishouden. En nu klaagt ze niet meer!”
Dagelijks in gevaar
U zult zich nog wel herinneren hoe Alexandra met vijf andere leden van de Verwantenraad op 20 april 1982 werd gearresteerd. Op wonderlijke wijze werden ze (behalve Lydia
Bondar) weer vrijgelaten. Het gezin Kosorezov staat onder voortdurend politie-toezicht. Op ieder moment van de dag en de nacht moet gerekend worden met huiszoeking en verhoor. Afluisteren, volgen en bespioneren, door bijvoorbeeld de buren, hoort er gewoon bij!
Al schrijvend komt me in de herinnering wat Baboesjka (Lydia Vins) me eens zei nadat we samen een avond „op pad" waren geweest. Onze kinderen hadden het helemaal niet leuk gevonden dat ik hen die avond niet zou toedekken. Daarom vond ik het moeilijk steeds weer weg te gaan. Baboesjka zei toen: „Ja, dat kan ik me best voorstellen. Maar hun vader is bij
ze, om voor hen te zorgen. Laatst werd Alexandra op een avond voor verhoor van huis gehaald. Het was al laat en ze zei dat ze bij de kinderen moest blijven. Door het rumoer waren de kinderen wakker geworden. Bang dat nu ook hun moeder meegenomen zou worden, hielden ze haar tegen. De gehandikapte zoon klemde zich aan haar benen vast. Met geweld werd Alexandra naar het politiebureau gebracht. De kinderen bleven huilend achter.”
Vrouw van een gevangene
Voor ons is het heel moeilijk voor te stellen hoe het is als je man in een strafkamp opgesloten zit. Een bericht uit Bulletin 111 (de maandelijkse publikatie van de Verwantenraad) maakt dit misschien duidelijker. Volgens dit bericht had Alexandra zich bij de autoriteiten beklaagd over het feit dat haar man ook het door de strafwet toegekende bezoek was ontzegd. Bovendien vroeg ze extra bezoek: op 10 november 1982 waren ze 25 jaar getrouwd! Die dag wilde ze graag bij haar man zijn, desnoods in de cel. Het werd geweigerd. Wanneer er wel bezoek wordt toegestaan, gaat dit gewoonlijk met veel plagerijen en tegenwerking gepaard. Bij alle formaliteiten horen lange wachttijden, grondige fouillering van alle bezoekers (ook van de kinderen). In Bulletin 117 staat bij voorbeeld een verslag van zo'n bezoek aan man en vader. Allen, ook de zwangere oudste dochter, moesten zich uitkleden. Niets werd nagelaten om de gevangene en zijn gezin te vernederen en te bespotten, allerlei dingen uit de bagage (o.a. koffie, naald en draad en zelfs een flesje azijn) werden afgenomen.
Dreigende wolken boven het gezin Kosorezov
Reikhalzend wordt natuurlijk uitgezien naar het moment van vrijlating van de gevangenen. Voor Aleksei Kosorezov was het op 24 december 1983 zover, dan zou hij vrij moeten komen. Het ging anders: op 20 december werd hij opnieuw veroordeeld. Op 20 juni a.s. is deze straftermijn voorbij, en zou hij vrijgelaten moeten worden. Helaas wordt hij alweer bedreigd, met een nieuwe veroordeling.
Opnieuw dreigende wolken boven het gezin Kosorezov! Voorbede voor hen is in de eerste plaats noodzakelijk. Daarnaast is er de mogelijkheid door verzoekschriften te vragen om vrijlating van Aleksei. Russische verzoekschriften (met handleiding) kunnen aangevraagd worden bij: Stichting Friedensstimme Nederland, Postbus 15, 2800 AA Gouda, tel. 01820 - 10733. Rond de verschijningsdatum van deze „pagina's" hopen we over nieuwe informatie te beschikken, waarvan we u op de hoogte trachten te houden.
Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt
voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen,
vragen, informatie: contact.
Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing.
Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this
database. Terms of use.
Bekijk de hele uitgave van vrijdag 15 februari 1985
Daniel | 32 Pagina's