Surrogaat of echt?

Over een paar dagen is het weer kerstfeest. Buiten is het koud en donker, in de huiskamers warm en licht. Gezellig, volle tafels, mooie muziek. En natuurlijk naast de gewone erediensten ook sfeervolle kerstzangdiensten en - bijeenkomsten. Enz., enz...

Een prachtig „vol" kerstfeest. Maar is het ten diepste niet akelig leeg? Nee, 'k denk nu niet aan mensen „die nergens aan doen". Of aan mensen „die het zo gemakkelijk nemen". 'kDenk aan onszelf. Aan jou en mij.

Mag het dan niet gezellig zijn? Mag er dan niet wat sfeer zijn? Heus wel, maar als het dat alléén is Dan is het niet best. Dan hebben we niet meer dan een surrogaat-kerstfeestviering. Sfeer en gezelligheid als vervangingsmiddel. Dan is het buiten koud en donker. Binnen warm en licht. Maar is het dan in ons hart ook niet koud en donker? Is het daar dan zelfs op het kerstfeest niet nameloos leeg?

Wat dwaas om onszelf tevreden te stellen met zo'n surrogaat-kerstfeest. Het is immers niet nodig? Want ook in het jaar onzes Heeren 1984 wordt ons verkondigd: „U is geboren de Zaligmaker, welke is Christus, de Heere". De herders gingen op zoek en hebben gevonden. En wie vandaag zoekt, zal ook vinden. Want de Heere, Die niet liegen kan, heeft het beloofd: „wie zoekt, die vindt". Komt, „laat ons dan heengaan naar Bethlehem, en laat ons zien het woord, dat er geschied is, hetwelk de Heere ons heeft verkondigd”.

Deze tekst is geautomatiseerd gemaakt en kan nog fouten bevatten. Digibron werkt voortdurend aan correctie. Klik voor het origineel door naar de pdf. Voor opmerkingen, vragen, informatie: contact.

Op Digibron -en alle daarin opgenomen content- is het databankrecht van toepassing. Gebruiksvoorwaarden. Data protection law applies to Digibron and the content of this database. Terms of use.

Printen